<?xml version='1.0' encoding='UTF-8'?><?xml-stylesheet href="http://www.blogger.com/styles/atom.css" type="text/css"?><feed xmlns='http://www.w3.org/2005/Atom' xmlns:openSearch='http://a9.com/-/spec/opensearchrss/1.0/' xmlns:georss='http://www.georss.org/georss' xmlns:gd='http://schemas.google.com/g/2005' xmlns:thr='http://purl.org/syndication/thread/1.0'><id>tag:blogger.com,1999:blog-12259832</id><updated>2012-02-20T09:16:51.593-08:00</updated><category term='Chocolate'/><category term='Top 5'/><category term='TV'/><category term='estrela'/><category term='Bahia'/><category term='Crítica'/><category term='Istanbul'/><category term='São Paulo'/><category term='volta'/><category term='NYC'/><category term='viagem'/><category term='dica'/><category term='Portugal'/><category term='4****'/><category term='3***'/><category term='Enviado Especial'/><category term='Nome'/><category term='Belo Horizonte'/><category term='Brasília'/><category term='histórias'/><category term='Rio de Janeiro'/><category term='randon'/><category term='Itaipava'/><category term='critério'/><category term='LOST'/><category term='Argentina'/><category term='Salvador'/><category term='bar'/><category term='despedida'/><category term='Paris'/><category term='Capão'/><category term='Croácia'/><category term='livros'/><category term='Restaurante'/><category term='1*'/><category term='FF'/><category term='Italia'/><category term='2**'/><category term='respostas'/><title type='text'>Crítico Wannabe</title><subtitle type='html'>O único lugar onde ser crítico e exigente é uma qualidade.</subtitle><link rel='http://schemas.google.com/g/2005#feed' type='application/atom+xml' href='http://tucacarvalho.blogspot.com/feeds/posts/default'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/12259832/posts/default?max-results=100'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://tucacarvalho.blogspot.com/'/><link rel='hub' href='http://pubsubhubbub.appspot.com/'/><author><name>Tuca</name><uri>http://www.blogger.com/profile/16955717633369399407</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='16' height='16' src='http://img2.blogblog.com/img/b16-rounded.gif'/></author><generator version='7.00' uri='http://www.blogger.com'>Blogger</generator><openSearch:totalResults>99</openSearch:totalResults><openSearch:startIndex>1</openSearch:startIndex><openSearch:itemsPerPage>100</openSearch:itemsPerPage><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-12259832.post-5737107568866916724</id><published>2010-10-08T10:05:00.000-07:00</published><updated>2010-10-08T10:06:29.760-07:00</updated><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='Restaurante'/><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='Crítica'/><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='Rio de Janeiro'/><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='2**'/><title type='text'>Um francês não tão francês</title><content type='html'>&lt;p class="MsoNormal"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" &gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"&gt;Quando apresentado a pergunta: qual é o melhor francês do Rio de Janeiro, com a exceção do Olympe, eu prontamente respondi: Le Pre Catalan, que tem um menu clássico francês de Cuisine, que deixa qualquer um impressionado. A Sua trilogia de Foi Gras é uma das melhores coisas que se pode comer no Rio de  Janeiro. Mas fui questionado, porque não o Le Vin, ou até mesmo o CT Brasserie, no mesmo Troigos, que é dono do Olympe.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;p class="MsoNormal"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" &gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"&gt;Resolvi então voltar ao CT com essa pergunta em mente, poderia eu estar subestimando um dos melhores restaurantes franceses da cidade. Ao chegar ao Fashion Mall, olhando de fora, eu me surpreendi, de fato a decoração é bastante francesa, com várias gravuras que nos remetem a Paris, um chão azulejado, com pé direito alto e ventiladores charmosos de madeira. As cadeiras e mesas pequenas não nos deixam enganar, estamos diante da clássica decoração de bistrô. Mas no final do salão, entre nós e a vista para o verde de São Conrado, eu vejo um forno a lenha, um pouco italiano talvez, mas quando noto: ele está todo assinado por celebridades, de fato estamos muito perto da Barra da Tijuca. &lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;p class="MsoNormal"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" &gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"&gt;A carta de vinho me dá certeza que estou em um restaurante francês, com uma boa variedade dos “nacionais”, mas os preços altos em R$, não me deixam esquecer que estou no Brasil, estes estão ficando cada vez mais obscenos. Ao mergulhar no cardápio, uma das coisas que eu mais gosto de fazer em um restaurante é ler TODO o cardápio, noto logo nas entradas um Steak Tartar, Moules Marniere,várias saladas, tartar de peixe com abacate e outras coisas. Mas foi ao ler os principais que realmente me convenci que não havia a menor possibilidade do CT ser um francês. Os pratos de peixe não traziam nada especialmente francês, as Bruschetas cariocas – Ahhh o forno a lenha – também não. Mas a seção de carnes era um menu estilo gula gula, seu grelhado mas acompanhamento. &lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;p class="MsoNormal"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" &gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"&gt;Optamos por começar com um steak tartar e moulles. Boas escolhas: o steak tartar estava leve, com a dose certa de ovo para o meu paladar e com claras levemente cozidas. As torradinhas que acompanhavam estavam também uma delícia. Os moulles eram enormes e gordos, com um molho que estava um pouco carregado na manteiga para ser apreciado sozinho, como a colher de sopa sugeria, mas não chegou a atrapalhar o moulles. &lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;p class="MsoNormal"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" &gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"&gt;Nos pratos principais eu fiquei com o um clássico Croque Monsieur que estava gostoso, com sabores equilibrados, mas um pão um pouco farinhento, veio acompanhado de uma salada verde com um vinagrete de mostarda – isso os franceses sabem fazer como ninguém – e batatas fritas, que me deram a impressão de ser congeladas e não estavam nada de especial. Meu companheiros ficaram com um dos peixes, com molho de limão siciliano e tomates confit, o molho estava excessivamente forte e o peixe levemente sem sal. O último prato foi um magret de canard que tinha um molho de canela, e pêssegos que estava delicioso, a mesma saladinha verde, com batatas gratinadas que estavam saborosas. &lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;p class="MsoNormal"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" &gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"&gt;Para sobremesa, junto com a nossa segunda garrafa de vinho, pedimos o Mille Foglie, que é 3 leves biscoito com um chantilly e morangos e calda natural deste. Leve e saboroso o creme podia ser um pouco mais encorpado para ser mais francês. Sem dúvidas os pontos fortes do restaurante estavam nos pratos mais clássicos, nossos desvios nos mostraram isso. Vai ver que se vc se ater a apenas essa parte do cardápio o restaurante é até melhor do que o conjunto da obra. &lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;p class="MsoNormal"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" &gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"&gt;CT Braserrie&lt;br /&gt;Fashion Mall&lt;br /&gt;Rio de Janeiro&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;p class="MsoNormal"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" &gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"&gt;2**&lt;br /&gt;$$$$&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;p class="MsoNormal"&gt;&lt;o:p&gt;&lt;span class="Apple-style-span" &gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"&gt; &lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/p&gt;  &lt;p class="MsoNormal"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" &gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"&gt;Ps: Já estive outras vezes lá que estiveram melhores, por isso já tem um outro post aqui, com observações mais elogiosas&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;. &lt;/p&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/12259832-5737107568866916724?l=tucacarvalho.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://tucacarvalho.blogspot.com/feeds/5737107568866916724/comments/default' title='Post Comments'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=12259832&amp;postID=5737107568866916724' title='8 Comments'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/12259832/posts/default/5737107568866916724'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/12259832/posts/default/5737107568866916724'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://tucacarvalho.blogspot.com/2010/10/um-frances-nao-tao-frances.html' title='Um francês não tão francês'/><author><name>Tuca</name><uri>http://www.blogger.com/profile/16955717633369399407</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='16' height='16' src='http://img2.blogblog.com/img/b16-rounded.gif'/></author><thr:total>8</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-12259832.post-8154222472877480442</id><published>2010-09-14T05:55:00.000-07:00</published><updated>2010-09-14T05:56:17.123-07:00</updated><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='Restaurante'/><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='Rio de Janeiro'/><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='histórias'/><title type='text'>Trufas Frescas na Osteria dell`angolo</title><content type='html'>&lt;p class="MsoNormal"&gt;A vida tem coisas maravilhosas, na minha opinião, uma boa parte delas é de comer! Mas talvez por isso eu gaste quase todo o meu tempo livre falando, quase que sozinho, sobre comida aqui. Esta semana tive o privilégio de comer um jantar com trufas negras frescas, italianas, trazidas por um amigo que conseguiu passar pela alfândega, apesar do perfume enlouquecedor que elas têm. Mesmo após quase uma semana de colhidas, as trufas ainda estavam especialmente aromáticas, com toques térreos e uma suavidade incrível. &lt;/p&gt;  &lt;p class="MsoNormal"&gt;Acabamos indo no Osteria dell`Angolo, uma clássico da cozinha italiana no Rio de Janeiro. Começamos com os antipastos da casa, que são na minha opinião o melhor couvert do Rio de Janeiro. Torradinhas sequinhas, uma focacia leve e saborosa, o pão italiano poderia ser um pouco melhor, achei que estava esfarelando de mais e sem a casca crocante. Mas as estrelas são as bandejinhas de delicias: como a conserva de berinjela, que tem pedaços grandes e macios, envoltos por um molho suave e viciantes. A “caponata” de legumes também é muito gostosa. Pausa para a lasanha de berinjela, que poderia ser o meu jantar em condições normais. O mix de lula, camarão e polvo é leve e suave, como deve ser. Sem dúvidas vc pode ficar somente nesses antipastos e em uma bela garrafa de vinho. &lt;/p&gt;  &lt;p class="MsoNormal"&gt;Mas a estrela da noite era a trufa, que de fato merecia o posto. Para o primo piatto comemos um tagliatelle de manteiga e trufas, que era a definição de simplicidade, a massa estava cozida no ponto certinho, era uma deliciosa massa fresca, o molho era como devia ser sedoso, com as notas térreas da trufa, que servem como um acalanto. O segundo prato foi uma vitela ao molho de trufas, com uma polenta branca, firme com trufas frescas. A carne estava macia e fazia um bom contraste com a polenta, o molho mais pesado da carne equilibrava bem com o sabor sutil da polenta com as trufas. Apesar de ter tanta trufa não era nada enjoativo, em parte porque o ingrediente fresco é incomparável com o azeite trufado que está presente em tantos pratos. Sem contar que o after-taste da original desaparece de forma suave da boca, enquanto o azeite trufado deixa um esquisito gosto metálico. Para completar os chefs tendem a exagerar nas doses do azeite, que só torna os pratos mais enjoativos. Mas o ingrediente fresco é como uma brisa fresca após uma tarde de sol na praia: presente, marcante, porém sutil e não palpável. &lt;/p&gt;  &lt;p class="MsoNormal"&gt;A harmonização não pode ser melhor uma combinação de Brunellos e Barbarescos de fazer inveja em qualquer aficionado por vinhos. O jantar foi espetacular em grande parte devido ao ingrediente, mas não posso deixar de dar créditos a execução muito bem feita do restaurante, que além do melhor couvert do Rio, conseguiu entregar um jantar memorável. Vou voltar lá, para poder experimentar mais pratos e poder entender se demos sorte ou se é aquilo tudo mesmo. &lt;/p&gt;  &lt;p class="MsoNormal"&gt;Osteria dell`Angolo&lt;br /&gt;Rua Paul Redfren, 40&lt;br /&gt;Ipanema – Rio de Janeiro&lt;br /&gt;Tel 21-2259-3148&lt;/p&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/12259832-8154222472877480442?l=tucacarvalho.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://tucacarvalho.blogspot.com/feeds/8154222472877480442/comments/default' title='Post Comments'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=12259832&amp;postID=8154222472877480442' title='6 Comments'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/12259832/posts/default/8154222472877480442'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/12259832/posts/default/8154222472877480442'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://tucacarvalho.blogspot.com/2010/09/trufas-frescas-na-osteria-dellangolo.html' title='Trufas Frescas na Osteria dell`angolo'/><author><name>Tuca</name><uri>http://www.blogger.com/profile/16955717633369399407</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='16' height='16' src='http://img2.blogblog.com/img/b16-rounded.gif'/></author><thr:total>6</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-12259832.post-5718722445668484444</id><published>2010-09-08T15:50:00.001-07:00</published><updated>2010-09-08T15:50:49.072-07:00</updated><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='Crítica'/><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='Rio de Janeiro'/><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='bar'/><title type='text'>Astor - Um belo bar, onde se pestica bem!</title><content type='html'>&lt;p class="MsoNormal"&gt;O Astor está se tornando um dos meus bares favoritos, em parte porque a música é muito boa, mas também porque não só os drinks são gostosos, como até hoje tinha comido muito bem por lá. Para um bar que se vende como muito boêmio, acho que fechar as 3:00 am, um pouco cedo para uma cidade onde há o baixo Leblon, que até as 6:00 ainda est está funcionando. Mas poucos lugares são tão charmosos como lá, em uma esquina privilegiada, o Astor traz a eficiência paulista a paisagem natural carioca, que é imbatível. &lt;/p&gt;  &lt;p class="MsoNormal"&gt;As filas quilométricas, quase a a qualquer hora que você vá, deixa claro que o bar caiu nas graças dos cariocas, talvez em parte a toda dedicação dos donos de se carioquizar, com quadros de bares antigos cariocas, e com algumas alterações no menu, o Astor é um sucesso. Neste final de semana, fui almoçar em um final de tarde lá, para finalmente sair do aspecto bar, onde só comia petiscos e finalmente comer de verdade. Infelizmente, acho que me decepcionei, com a comida. &lt;/p&gt;  &lt;p class="MsoNormal"&gt;Para entradas pedimos os deliciosos pasteis, sequinhos bem recheados e saborosos, com um pouco de pimenta, vira o casal perfeito para uma das melhores capiriroskas que já tomei na minha vida. Os bolinhos de arroz, me lembraram do San Martin, meu finado bar favorito, sequinho por fora e crocante, com uma textura quase cremosa interna, acho que além do sushi, a minha forma favorita do arroz. Para finalizar a mini porção de rabada com polenta e agrião. Esta vem uma mini panelinha, com um gratin da polenta que cobra a porção geneorsa da carne desfiada, o sabor da carne é impressionane, poderoso e meloso ao menos tempo. Acho que poderia ter um pouco mais da polenta, para que o&lt;span style="mso-spacerun:yes"&gt;  &lt;/span&gt;contraste de texturas fosse até o final da panela. Esse é um prato para repetir!&lt;/p&gt;  &lt;p class="MsoNormal"&gt;Nos principais pedimos um picadinho, que vem com uma porção enorme, o pastel é quase a melhor parte do prato, junto com a gostosa banana a milanesa, cremosa e sequinha. Achei a carne um pouco sem gosto, sem a profundidade que o prato pede, aquela sensação que foi cozido em uma panela por horas. Realmente esperava mais, depois da rabada. O meu prato foi Alheiras, uma lingüiça feita de pão e alho frita, com fritas e ovos fritos, a “lingüiça” estava até interessante, mas as batatas estão sem crocância, acho que acabou por comprometer o contraste dos sabores. Por fim, pedimos um arroz de brócolis, tomates e camarões, um clássico carioca, mais uma vez acho que faltou aquele sabor profundo de cozimento lento, achei q faltou sabor. Para sobremesa apenas um gostos pavê foi pedido e aprovado pela mesa.&lt;/p&gt;  &lt;p class="MsoNormal"&gt;O ambiente, os drinks e os petiscos vão me fazer voltar inúmeras vezes. Ainda por isso, vou voltar para comer lá e provar outros pratos. Talvez a culpa tenha sido das minhas expectativas, mas sem dúvidas pela fama e tradição da casa, acho que poderia ser melhor. &lt;/p&gt;  &lt;p class="MsoNormal"&gt;Bar Astor&lt;br /&gt;Av Viera Souto, 110&lt;br /&gt;Ipanema&lt;br /&gt;Tel 21-2523-0085&lt;/p&gt;  &lt;p class="MsoNormal"&gt;2**&lt;br /&gt;$$$&lt;/p&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/12259832-5718722445668484444?l=tucacarvalho.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://tucacarvalho.blogspot.com/feeds/5718722445668484444/comments/default' title='Post Comments'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=12259832&amp;postID=5718722445668484444' title='1 Comments'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/12259832/posts/default/5718722445668484444'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/12259832/posts/default/5718722445668484444'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://tucacarvalho.blogspot.com/2010/09/astor-um-belo-bar-onde-se-pestica-bem.html' title='Astor - Um belo bar, onde se pestica bem!'/><author><name>Tuca</name><uri>http://www.blogger.com/profile/16955717633369399407</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='16' height='16' src='http://img2.blogblog.com/img/b16-rounded.gif'/></author><thr:total>1</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-12259832.post-7713956238031066157</id><published>2010-09-01T05:29:00.000-07:00</published><updated>2010-09-01T05:30:23.709-07:00</updated><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='Restaurante'/><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='Crítica'/><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='3***'/><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='São Paulo'/><title type='text'>Beth - Comida caseira de verdade, mas a preços paulistas</title><content type='html'>&lt;p class="MsoNormal"&gt;Começo fazendo um disclaimer que não fiquei, de uma hora para outra, menos crítico, mas apenas que estou revisitando os meus restaurantes favoritos desses tempos sem blog, esses sempre foram a razão que eu escrevi por aqui, são as boas refeições que me inspiram para escrever. &lt;/p&gt;  &lt;p class="MsoNormal"&gt;Essa semana eu fui a um almoço despretensioso de terça-feira no Itaim em São Paulo. Quando isso acontece, não me resta dúvidas em relação a qual restaurante ir, Beth Cozinha de Estar. Em uma pequena casa, no bairro nobre do Itaim, este é um restaurante que possivelmente partiu de um sonho de uma cozinheira de mão cheia, de servir uma comida caseira e saudável para os empresários e funcionários do bairro, no entanto, a qualidade e a consistência de sua comida são tão espetaculares que virarão quase que um culto a comida caseira. &lt;/p&gt;  &lt;p class="MsoNormal"&gt;Não me parece que há a pretensão de seguir uma tendência de “Confort Food”, como o Mian Mian faz no Rio, mas simplesmente fazer comida bem feira, com ingrediente de primeira. A casinha que já dobrou de tamanho e triplicou de preços, para que a demanda diminuísse e qualidade não caísse, é simples tem uma decoração branca, com painéis de fotos de saladas, serviço ágil e atrás do balcão sempre a Beth ou sua neta, dando saborosas explicações do que estamos prestes a comer. &lt;/p&gt;  &lt;p class="MsoNormal"&gt;O menu muda muito, mas é sempre bom. Há lá um dos melhores picadinhos que já comi, mas nunca mais dei sorte de achar no Buffet, que sempre começa com uma vistosa salada verde, ou uma leitura da grega, que vc pode salpicar uma deliciosa granola salgada. Desta fez também tínhamos a opção de um tabule que estava delicioso, sequinho e com os tomates crocantes. Além disso, comi uma deliciosa berinjela assada, com uma fina fatia de tomate e queijo mozarela, coberto com uma leve farofa de pão puxada na manteiga, as texturas cremosas dos legumes e queijos, contrastavam com a farofa, que quase dissolvia na boca. &lt;/p&gt;  &lt;p class="MsoNormal"&gt;O filezinho de peixe a milanesa me lembrou o que sempre comi na minha casa na Bahia. Peixe branquinho e fresco, com uma capinha, seca que quase q descola da carne. Havia ainda a opção de um strogonoff de frango, com batatas palhas feitas lá mesmo, crocantes e douradas. Por fim, eu provei o Kafta, quase pequenos hamburgers, ainda úmido por dentro, com um leve molho de Iogurte e hortelã, que acompanhava um arroz de lentinha e cebolas douradas, de fazer inveja a qualquer árabe. Mas na verdade não há como sair de lá sem comer o feijão mulatinho, que tem um caldo espesso e cremoso quase, com gosto de abraço de avó. &lt;/p&gt;  &lt;p class="MsoNormal"&gt;Sem dúvidas vc acaba comendo mais que vc gostaria, dado que tudo tem uma aparência deliciosa e de fato tudo é, portanto chegar a sobremesa é uma tarefa que quase nunca atinjo. Se vc tiver coragem pode pedir um dos deliciosos picolés Dilleto, ou um brigadeiro de colher – há coisa mais casa de vó do que brigadeiro de sobremesa?&lt;span style="mso-spacerun:yes"&gt;  &lt;/span&gt;Eu normalmente acabou&lt;span style="mso-spacerun:yes"&gt;  &lt;/span&gt;pedindo um café e me satisfazendo com um pequeno cubo de bolo de cenoura, que o acompanha. &lt;/p&gt;  &lt;p class="MsoNormal"&gt;As filas lá são um testemunho da qualidade da comida da Beth, seus clientes são fiéis a comida saudável. O preço de R$ 50 reais pelo almoço, parece abusivo, mas pela qualidade da comida, ouso a dizer que não é, com o antigo preço de R$ 32 as filas eram intermináveis e qualidade acabava sendo comprometida, esse foi o equilíbrio de mercado. A razão do sucesso em uma cidade como SP, só pode ser a busca por algo que nos lembre de onde nós somos, em um mar de restaurantes franceses, italianos e japoneses, a única coisa que não havia no Itaim era um caseiro, de qualidade. &lt;/p&gt;  &lt;span style="font-size:11.0pt;line-height:115%;font-family:&amp;quot;Calibri&amp;quot;,&amp;quot;sans-serif&amp;quot;; mso-ascii-theme-font:minor-latin;mso-fareast-font-family:Calibri;mso-fareast-theme-font: minor-latin;mso-hansi-theme-font:minor-latin;mso-bidi-font-family:&amp;quot;Times New Roman&amp;quot;; mso-bidi-theme-font:minor-bidi;mso-ansi-language:PT-BR;mso-fareast-language: EN-US;mso-bidi-language:AR-SA"&gt;Beth Cozinha de Estar&lt;br /&gt;Rua Pedroso Alvarenga, 1061&lt;br /&gt;Tel 11 - 3073-0354&lt;br /&gt; &lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/12259832-7713956238031066157?l=tucacarvalho.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://tucacarvalho.blogspot.com/feeds/7713956238031066157/comments/default' title='Post Comments'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=12259832&amp;postID=7713956238031066157' title='2 Comments'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/12259832/posts/default/7713956238031066157'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/12259832/posts/default/7713956238031066157'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://tucacarvalho.blogspot.com/2010/09/beth-comida-caseira-de-verdade-mas.html' title='Beth - Comida caseira de verdade, mas a preços paulistas'/><author><name>Tuca</name><uri>http://www.blogger.com/profile/16955717633369399407</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='16' height='16' src='http://img2.blogblog.com/img/b16-rounded.gif'/></author><thr:total>2</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-12259832.post-8939845865537846452</id><published>2010-08-23T08:53:00.000-07:00</published><updated>2010-08-23T08:54:49.370-07:00</updated><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='Restaurante'/><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='Crítica'/><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='Rio de Janeiro'/><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='3***'/><title type='text'>Primeira Pá - China de verdade, um pouco mais perto!</title><content type='html'>&lt;p class="MsoNormal"&gt;Comer comida étnica não é uma tarefa muito simples no Rio, apesar da profusão de restaurantes japoneses, a maioria das culinárias é muito mal representada na capital carioca. A culinária chinesa é uma que não necessariamente é pouco representada, mas sim mal representada, a profusão de China in Box style onde a comida é sempre excessivamente doce e os ingredientes não necessariamente frescos não é exatamente um bom embaixador. Há aqui dois representantes mais fidedignos, o pirotécnico Mr. Lan e o escondido Primeira Pá! Nenhum dos dois pode ser considerado exatamente barato, mas ambos mostram um pouco mais do que a rica culinária chinesa tem a oferecer, a verdade é representar a culinária chinesa, é muito diversa, portanto, para ser mais honesto estes são uma representação da comida cantonesa. &lt;/p&gt;  &lt;p class="MsoNormal"&gt;O Primeira Pá fica no bairro da Tijuca, no Centro de Cultura da Imigração Chinesa, a maioria das pessoas no restaurante são chinesas matando a saudade de casa, o que é um ótimo sinal. Ao entrar no restaurante tive a impressão de estar entrando na China, dada a decoração e a língua mais usada, o chinês. As tolhas douradas, as grandes mesas redondas com plataforma redonda que giram, são o mais próximo que já vi da China por aqui. O cheiro duvidoso e os banheiros incrivelmente sujos, também são uma representação justa do país. &lt;/p&gt;  &lt;p class="MsoNormal"&gt;Para entradas podemos comer um delicado guioza, que vem com um recheio de carne de porco e alho poro, que são delicados, como os dim sums são na China. Mas o meu favorito é um pão no vapor, com recheio de porco agridoce, a massa é branquinha e meio puxa, com um gosto leve, o recheio pequenos cubos de porco, adicionam bem com textura e sabor. A culinária chinesa pode parece excessivamente “sem gosto”, para os nossos paladres, mas na verdade é a delicadeza de alguns de seus pratos que é o grande destaque. &lt;/p&gt;  &lt;p class="MsoNormal"&gt;Para prato principal sempre peço o delicioso Pato laqueado, que é exatemente o que torna a refeição mais cara. Recebemos a mesa leves panquecas feitas a base da arroz, um espesso molho adocicado, cebolinha e pepinos frescos, e uma generosa porção de peito de pato, coberto pelos pedaços de pelo, brilhantes e doces, que se dissolve na boca rapidamente. Devemos montar manualmente as panquecas e comer, o frescor dos verdes com a carne de pato e a pele crocante é uma das combinações mais gostosas que conheço. O de lá não é o melhor que já comi, mas é sem dúvidas um exemplar respeitável. Além disso, já pedi um deliciosa macarrão, uma carne com shitake e bambu, e um deliciosa arroz colorido, que me fez repensar a minha idéia de nunca comer arroz. &lt;/p&gt;  &lt;p class="MsoNormal"&gt;As sobremesas predominantemente de doce de feijão, são fidedignas, mas meu paladar não alcança. O serviço é oscilante mas incrivelmente simpático, alguns dos garçons não falam português, que dificulta um pouco a comunicação. Como de hábito na China, não se traz todos os pratos de uma vez, portanto, nesse aspecto acredito que nós ocidentais podemos ficar um pouco perdidos. Se vc vai até lá comer, faça com eles, peça vários pratos e deixe o caos da China fazer sua tarde mais alegre. &lt;/p&gt;  &lt;p class="MsoNormal"&gt;Primeira Pá&lt;br /&gt;Rua Gonçalves Crespo, 450&lt;br /&gt;Tijuca – Praça da Bandeira&lt;br /&gt;Tel – 2293-2653&lt;br /&gt; &lt;br /&gt; &lt;/p&gt;  &lt;span style="font-size:11.0pt;line-height:115%;font-family:&amp;quot;Calibri&amp;quot;,&amp;quot;sans-serif&amp;quot;; mso-ascii-theme-font:minor-latin;mso-fareast-font-family:Calibri;mso-fareast-theme-font: minor-latin;mso-hansi-theme-font:minor-latin;mso-bidi-font-family:&amp;quot;Times New Roman&amp;quot;; mso-bidi-theme-font:minor-bidi;mso-ansi-language:PT-BR;mso-fareast-language: EN-US;mso-bidi-language:AR-SA"&gt;3***&lt;br /&gt;$$&lt;/span&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/12259832-8939845865537846452?l=tucacarvalho.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://tucacarvalho.blogspot.com/feeds/8939845865537846452/comments/default' title='Post Comments'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=12259832&amp;postID=8939845865537846452' title='4 Comments'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/12259832/posts/default/8939845865537846452'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/12259832/posts/default/8939845865537846452'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://tucacarvalho.blogspot.com/2010/08/primeira-pa-china-de-verdade-um-pouco.html' title='Primeira Pá - China de verdade, um pouco mais perto!'/><author><name>Tuca</name><uri>http://www.blogger.com/profile/16955717633369399407</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='16' height='16' src='http://img2.blogblog.com/img/b16-rounded.gif'/></author><thr:total>4</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-12259832.post-2120902466511931678</id><published>2010-08-17T10:44:00.000-07:00</published><updated>2010-08-17T10:46:50.306-07:00</updated><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='randon'/><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='histórias'/><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='viagem'/><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='Argentina'/><title type='text'>Argentina Assado - Sorry my fellow Brazilians....</title><content type='html'>&lt;p class="MsoNormal"&gt;&lt;span class="apple-style-span"&gt;&lt;span lang="EN-US" style="line-height: 115%; color: black; "&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-family:arial;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"&gt;During many many years while I was growing up and hosting all my foreign friends in Brazil I told them a lie. I use to affirm with great certainty that they should enjoy the great meat of our barbecues, since that was as good as it gets. I hope they will all forgive me since this was a mix of naiveness, ignorance and the typical 3rd world patriotism, where despite of all we believe that we are good with food. A couple years ago I started to eat more frequently the Argentine assado, their version of the barbecue! Oh lord!&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;span lang="EN-US" style="line-height: 115%; color: black; "&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-family:arial;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;  &lt;span class="apple-style-span"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-family:arial;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"&gt;I might be completely overwhelmed by the hospitality of my wonderful argentine hosts the Ayams, but the truth is that after eating with them, I was convinced that being a vegetarian is a non option. There is a kind of religious ritual in order to appreciate the meat in a assado. Differently from us, the time that the meat will come out is mandatory to determine what time it will start. The other major difference is the barbecue itself, while we use as everyone else in the world I guess, the very deep barbecue, they use basically a flat surface, with a grill that is liftable by a leverage on the side, the chalk will have to be distributed with a precision of nuclear weapons since the meat is soo close to it. This allows them to control to what temperature the meat is exposed, enabling to get very different textures for different cuts.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-family:arial;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;  &lt;span class="apple-style-span"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-family:arial;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"&gt;An assado at the Ayams is a great garden event, while Robby our untirable "assado man" takes care of the meat, the wonderful Hilda is preparing an array of salads to serve as sides for the meat, another great thing about their approach to barbecues, no heavy triple carbs like us that will eat farofa, rice and potatoes on top of the meat! This would overshadow the main star of the party!&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-family:arial;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;  &lt;span class="apple-style-span"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-family:arial;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"&gt;To start and accompany our wonderful Malbec bottle why not start with a delicious choclo empanada, a delicate pastry filled with corn and onions mix that is sweet and tangy, of even a beef empanada with some eggs and olives cooked for a long time, so it has this juicy deep taste. The actual barbecue it always start with the chorizos, which its sliced in half and put back in the grill, that dries up some of the fat and gives a extra crunchy texture. There are several cuts in a typical assado, these time we moved on for a pork fillet that had a thin layer of fat, that was so juice and moist that it almost did not look like pork, these cut is barbecued on one of its side only so its like the bottom holds all its deliciousness. Then we moved to the pork ribs, that came out easily of the bones, and the little burned parts had that smoky feeling, that only a good chalk barbecue can have. &lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;p class="MsoNormal"&gt;&lt;span class="apple-style-span"&gt;&lt;span lang="EN-US" style="line-height: 115%; color: black; "&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-family:arial;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"&gt;The star of the meal in my opinion is the Lomo, the fillet is spectacular, despite the lack of natural strong taste of the meat, our meat genius Robby, uses a great technique. He puts a big frying pan directly on to the fire, and drops some of his farm made sweet olive oil, the lomo is then seared very briefly in order to keep its juices inside. It goes back to the grill until its ready to served with a spoon, cause at this point a knife is unnecessary. As sides for all this there a great abundance of salads, a wonderful salsa that reminded me of our version of vinagrete, but with more red and yellow peppers, more finely chopped, and a bit sweeter. But the star of this part was the Guacamole, I did not even like avocados until then, but the creaminess of the avocado and its richness would balance the savory taste and texture of the meat. One thing that it was common across all the cuts served is the different amount of salt used compared to us, they use a similar salt as fleur de sel, that although it does not lets you miss the salt, it also does not make you go in state of thirsty, that only 2 liters of cold bear will save you. Maybe that explains why the wine goes so well with the assado and not with the churrasco. &lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;span class="apple-style-span"&gt;&lt;span lang="EN-US" style="line-height: 115%; color: black; "&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-family:arial;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"&gt;The desert can be the infamous brownie and dulche the leche pie, that make me wish I liked chocolate! But why not a dulche the leche tentacion, from Fredo, the ice cream that is half ice cream half actual dulche de leche. Followed by wonderful spresso and Malamado, a version of the port wine made with malbec grapes, that is less sweet and still quite powerful. The experience is a full one and makes u wonder, why the patriotism when a flight away u can find all that, sorry gringo friends for all the lies&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/12259832-2120902466511931678?l=tucacarvalho.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://tucacarvalho.blogspot.com/feeds/2120902466511931678/comments/default' title='Post Comments'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=12259832&amp;postID=2120902466511931678' title='2 Comments'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/12259832/posts/default/2120902466511931678'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/12259832/posts/default/2120902466511931678'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://tucacarvalho.blogspot.com/2010/08/argentina-assado-sorry-my-fellow.html' title='Argentina Assado - Sorry my fellow Brazilians....'/><author><name>Tuca</name><uri>http://www.blogger.com/profile/16955717633369399407</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='16' height='16' src='http://img2.blogblog.com/img/b16-rounded.gif'/></author><thr:total>2</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-12259832.post-4630413634816632719</id><published>2010-08-16T06:59:00.000-07:00</published><updated>2010-08-16T07:00:46.347-07:00</updated><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='Restaurante'/><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='Crítica'/><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='3***'/><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='São Paulo'/><title type='text'>Marcel - Comida espetacular e desambientada</title><content type='html'>&lt;p class="MsoNormal"&gt;São Paulo nunca deixa de me impressionar, muitas vezes porque projetos incríveis aparecem como o Kaa que o ambiente é espetacular e milhões são investidos, mas a comida deixa a desejar. Este final de semana, me deparei com a situação exatamente oposta, comi em um restaurante que me fez suspirar e querer mais, apesar dos 8 pratos, mas o ambiente era completamente desconectado da comida. O Marcel fica em um hotel desses meio baratos, no Jardins, que tem um público meio misturado de nordestinos de meia idade e pessoas do interior do estado. O público do restaurante é parcialmente dominado pelos hóspedes e por amantes dos tradicionais suflês que são o antigo carro chefe de casa. No entanto, nada disso tem a ver com o desfile de pratos que o menu degustação oferece. &lt;/p&gt;  &lt;p class="MsoNormal"&gt;Ao chegar o atendimento é um pouco confuso, mas uma vez q eu fiz a escolha pelo menu degustação o Chef Rafael Despirite passa a controlar com precisão cirúrgica o timming dos pratos que vem como um balé a mesa, seguido de uma envergonha explicação sobre o que está diante de nós, dada pelo próprio chef. Para começar um incrível Foie Gras selado com uvas congeladas com cachaça, a brincadeira de texturas e temperaturas é um sucesso retumbante, deixando a melosidade do Foie Gras ser balanceada pela notas agudas da uva e cachaça. O segundo prato um carpacio com molho defumado é uma surpresa engraçada, dado que as texturas são de carne crua enquanto o sabor lembra uma carne longamente defumada. &lt;/p&gt;  &lt;p class="MsoNormal"&gt;Para o terceiro prato o chef trouxe para mim o grande destaque da noite: um camarão em ponto de cocção perfeito, com uma textura tão leve, com molho de açafrão e um tagliatele feito de finas fatias de cenoura que estava al dente. Passamos para um peixe (dourado?) que era assado inteiro e depois cortado em pequenos quadrados, servido sobre uma maionese que usava como gordura os sucos do próprio peixe e algumas ervas do jardim do chef, como jambú fresco. O prato talvez tenha sido o que menos se destacou para mim, a maionese era muito leve e saborosa, e balanceava bem o peixe q estava um pouco “peixoso” de mais para meu paladar. &lt;/p&gt;  &lt;p class="MsoNormal"&gt;De um chef muito orgulhoso recebemos um suflê de gruyere, receita do avô que explica porque o restaurante é conhecido por esse prato, estava na textura ideal com o sabor pujante do queijo, mas a leveza do suflê. Após isso, ainda havia espaço para uma deliciosa costeleta de cordeiro, mais uma vez, no ponto certo, acompanhada de um purê de batata doce frio e um azeite com tapenade. Um prato simples, mas tão bem executado que mereceu ser devorado. Ainda havia espaço para mais, a surpresa para os olhos eram os fios d´ovos, mas ao colocar na boca uma deliciosa sorbet de manga. Segundo o chef, ele simplesmente congela a manga e passa por um ralador, a simplicidade que leva a surpresa. &lt;/p&gt;  &lt;p class="MsoNormal"&gt;Ainda comemos um queijo parmesão com redução de balsâmico, que foi seguido finalmente por um suflê de cupuaçu e sorvete de creme. O suflê estava delicado como o a fruta é, com um sabor sutil que ela completado pelo sorvete. O jantar foi sem dúvidas uma grande surpresa, não só pela idade do chef, mas principalmente porque tive a clara sensação que ele está no restaurante errado, tanto do ponto de vista do serviço, quanto do ambiente. Mas para quem gosta de boa comida, pelo preço cobrado, esta é uma experiência imperdível em São Paulo. &lt;/p&gt;  &lt;p class="MsoNormal"&gt;Marcel&lt;br /&gt;Rua da Consolação 3555&lt;br /&gt;São Paulo&lt;br /&gt;Tel – 11- 3064-3089&lt;/p&gt;  &lt;p class="MsoNormal"&gt;3***&lt;br /&gt;$$$$&lt;/p&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/12259832-4630413634816632719?l=tucacarvalho.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://tucacarvalho.blogspot.com/feeds/4630413634816632719/comments/default' title='Post Comments'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=12259832&amp;postID=4630413634816632719' title='2 Comments'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/12259832/posts/default/4630413634816632719'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/12259832/posts/default/4630413634816632719'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://tucacarvalho.blogspot.com/2010/08/marcel-comida-espetacular-e.html' title='Marcel - Comida espetacular e desambientada'/><author><name>Tuca</name><uri>http://www.blogger.com/profile/16955717633369399407</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='16' height='16' src='http://img2.blogblog.com/img/b16-rounded.gif'/></author><thr:total>2</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-12259832.post-4647771501887753059</id><published>2010-08-13T13:56:00.000-07:00</published><updated>2010-08-13T13:57:40.076-07:00</updated><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='Restaurante'/><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='Rio de Janeiro'/><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='bar'/><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='3***'/><title type='text'>Venga! – e nunca mais deixe de voltar</title><content type='html'>&lt;p class="MsoNormal"&gt;Esse tempo de blog parado foi de descobertas e de vícios! E como era de se esperar na minha volta não posso deixar de falar das minhas refeições mais recorrentes. O Venga! no Rio é uma dessas descobertas incríveis q eu nunca canso de voltar. Quando quero uma coisa rápida, porém, saborosa é para lá que eu vou, vale ressaltar que só fica rápido depois que vc senta em uma das mesas mais concorridas da Dias Ferreira. O local é bem pequeno com no máximo uns 25 lugares sentados, mas eles já até servem algumas coisas na calçada para fazer a espera menos dolorosa.&lt;/p&gt;  &lt;p class="MsoNormal"&gt;No Venga quase tudo é muito gostoso. Não tem nenhum elemento extremamente criativo, dado que é uma casa de tapas q segue a risca as receitas mais tradicionais da Espanha. Mas quando a execução é tão bem feita, o restaurante salta aos olhos. Eu sempre peço o novo Croqueta de Paella, que é um bolinho de arroz, com queijo gruyere derretido dentro, espetado em cima dele esta um camarão terno, com aquele gostinho de chapa! A combinação do queijo q explode com o arroz e a croncância do bolinho são incríveis, sabores sutis que deixa o camarão aparecer. &lt;/p&gt;  &lt;p class="MsoNormal"&gt;O meu prato favorito é um delicioso polvo a la galega. O polvo vem na textura perfeita, macio, mais uma vez com aquele gostinho levemente queimado da chapa. As batatas são pequenos pedaços cozidas al dente, com páprica envolta delas. A textura do polvo com as batatas é impecável e esse prato fez vários amigos que não gostam de polvo gostarem. Eu tb adoro a tortilla de batatas que é um clássico espanhol e lá não deixa a desejar. As lulas fritas vem sequinhas com uma casquinha que se desfaz na sua boca, com um delicioso molho leve, impossível comer uma só. &lt;/p&gt;  &lt;p class="MsoNormal"&gt;Já comi uns sanduíches lá, mas nada que tenha me marcado tanto quanto os pratos acima. Para finalizar não deixo de pedir os Churros que vem com uma calda de chocolate que meus amigos chocólotras adoram, mas eu como apenas o Churros. Além disso, uma boa carta de espumante e duas deliciosas opções de sangria completam a minha noite sempre no Venga. Não para não volta. &lt;/p&gt;  &lt;p class="MsoNormal"&gt;Venga&lt;br /&gt;Rua Dias Ferreira, 113&lt;br /&gt;Tel – 21- 2512-9826&lt;br /&gt;Rio de Janeiro&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;3***&lt;br /&gt;$$$&lt;/p&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/12259832-4647771501887753059?l=tucacarvalho.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://tucacarvalho.blogspot.com/feeds/4647771501887753059/comments/default' title='Post Comments'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=12259832&amp;postID=4647771501887753059' title='5 Comments'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/12259832/posts/default/4647771501887753059'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/12259832/posts/default/4647771501887753059'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://tucacarvalho.blogspot.com/2010/08/venga-e-nunca-mais-deixe-de-voltar.html' title='Venga! – e nunca mais deixe de voltar'/><author><name>Tuca</name><uri>http://www.blogger.com/profile/16955717633369399407</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='16' height='16' src='http://img2.blogblog.com/img/b16-rounded.gif'/></author><thr:total>5</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-12259832.post-2588780068593102020</id><published>2010-08-11T08:12:00.000-07:00</published><updated>2010-08-11T08:15:13.330-07:00</updated><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='Restaurante'/><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='3***'/><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='São Paulo'/><title type='text'>Bottagallo - Para fazer a Nonna suspirar</title><content type='html'>&lt;p class="MsoNormal"&gt;Ao longo dos últimos meses fui algumas vezes ao novo empreendimento da Turma do Braz, o Bottagallo, uma casa de “tapas” italianas que faz qualquer nonna suspirar. O restaurante tem alguns componentes incríveis: serviço rápido, chopp espetacular e o mais importante comida de primeira. Eu tenho certeza que não sou o único a achar isso, uma vez que as filas beira o intolerável, chegar depois das 21:00 torna o programa um tanto menos agradável. &lt;/p&gt;  &lt;p class="MsoNormal"&gt;O menu é dividido em seções sendo que as últimas que são macarronadas e carnes eu nunca cheguei perto. Sempre fico nas pequenas porções para dividir, que acredito que é onde está o forte da casa. Para começar, sem dúvidas recomendo a Scarpetta uma simples tigela de molho de tomate, a minha preferida ainda vem incrementada com uma calabresa rústica. O molho é profundo e aveludado, pouco acido e com uma textura incrível. Este vem acompanhado de dois tipos de pães que podia vir mais quentinhos, mas na casa dos italianos o pão também é servido assim, portanto, acho perdoável. &lt;/p&gt;  &lt;p class="MsoNormal"&gt;Sempre peço um plim no quardanado, uma massa simples e recheada com uma carne que tem o gosto de um longo cozimento, a massa é sequinha, servida em um guardanapo, perfeito para uma mesa grande e uma boa taça de vinho. Além disso, o Ovo Guido é sempre uma boa pedida, um ovo com cozimento lento que tem uma leve gema sobre um molho de trufado q está longe de ser enjoativo como nos outros lugares, para completar, uma deliciosa torrada super crocante, que brinca com a textura do ovo. &lt;/p&gt;  &lt;p class="MsoNormal"&gt;O meu prato favorito é o Gnocchi Dourado, que é o melhor que já comi. A massa&lt;span style="mso-spacerun:yes"&gt;  &lt;/span&gt;excepcionalmente leve, com um gostinho distante de manteiga queimada, acompanha uma ricota fresca, rúcula e cubos de tomate. O contraste frio da salada com o morno gnocchi é espetacular. O ponto alto sem dúvida é a massa que me faz sempre comer mais do que deveria. O outro destaque é a costelinha de porco que solta do osso com facilidade e tem um sabor super intenso. Já provei vários outros pratos, sendo a Lula o único q eu não recomendaria, com um molho muito ácido e o molusco um pouco cozido em excesso, essa foi a minha única decepção. &lt;/p&gt;  &lt;p class="MsoNormal"&gt;Por fim, a panacota é outro primor, leve e saborosa é o ponto final perfeito para uma refeição lá. O serviço é estilo Braz, rápido e informal, entrega sem encantar a não ser pela agilidade. As sugestões dos garçons nunca são os meus preferidos e simplesmente desisti de escutar eles. Por fim, o ambiente é muito gostoso, bem informal com talhes em copos e muita madeira, fazendo com que fique bem aconchegante. Os preços não são exatamente baratos, mas vale pela qualidade da comida. &lt;/p&gt;  &lt;p class="MsoNormal"&gt;Bottagallo&lt;br /&gt;R. Jesuino Arruda, 520&lt;br /&gt;Itaim Bibi&lt;br /&gt;Tel - 11-3078-2858 &lt;/p&gt;  &lt;p class="MsoNormal"&gt;3***&lt;br /&gt;$$$&lt;/p&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/12259832-2588780068593102020?l=tucacarvalho.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://tucacarvalho.blogspot.com/feeds/2588780068593102020/comments/default' title='Post Comments'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=12259832&amp;postID=2588780068593102020' title='4 Comments'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/12259832/posts/default/2588780068593102020'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/12259832/posts/default/2588780068593102020'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://tucacarvalho.blogspot.com/2010/08/bottagallo-para-fazer-nonna-suspirar.html' title='Bottagallo - Para fazer a Nonna suspirar'/><author><name>Tuca</name><uri>http://www.blogger.com/profile/16955717633369399407</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='16' height='16' src='http://img2.blogblog.com/img/b16-rounded.gif'/></author><thr:total>4</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-12259832.post-1420459624664710071</id><published>2010-07-28T13:34:00.000-07:00</published><updated>2010-07-28T15:05:31.084-07:00</updated><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='Restaurante'/><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='Rio de Janeiro'/><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='3***'/><title type='text'>Orienthai - Meu novo vício, mas não é restaurante.</title><content type='html'>&lt;p class="MsoNormal"&gt;Há quase um ano atrás a vida foi complicando a preguiça foi batendo e eu fui ficando sem tempo nenhum de escrever. Este blog sempre foi uma diversão para mim e nos últimos meses tenho sentido falta de falar aqui sobre comida. Então decidi q vou tentar voltar a escrever, talvez com um pouco menos freqüência do que já escrevi um dia, mas sem vergonha de postar algo novo por mês. Afinal de contas, ainda tenho uma série de pessoas q me pergunta: “ E seu blog, parou foi? Pq?”&lt;/p&gt;  &lt;p class="MsoNormal"&gt;Para voltar a escrever eu escolhi exatamente um não restaurante, mas sim um serviço de entrega de comida que tem me trazido, ultimamente, muita felicidade. Eu, às vezes, sonho com chegar em casa e pedir a comida oriental do Orienthai – que já foi chamado de Orient Express, q eu achava um nome melhor. Orienthai serve comidas do sudoeste asiático, Índia, Paquistão e redondezas. O cardápio é didático e muito bem explicado e conta com uma série de opções.&lt;/p&gt;  &lt;p class="MsoNormal"&gt;Das entradinhas o samosa de carneiro e legumes vem com uma massa sequinha, cheios de recheio, quase uma refeição. Vem com um tempero leve, talvez adaptado para o nosso paladar ocidental, acompanha um leve chutney de manga, que podia ser um pouco menos industrializado, mas fica bem, balanceado o sabor das samosas. O Onion Bhajee é um bolinho de cebolas empanadas que perde um pouco da sua crocância devido a entrega, portanto, sendo o que menos recomendo das minhas aventuras. &lt;/p&gt;  &lt;p class="MsoNormal"&gt;Os pratos principais, que provei, todos são gostosos. O grande destaque vai para o Panaeng Beef Curry que é um ensopado de tiras de carne, com um molho levemente picante, amendoins torrados e nirá. O prato é suave graças ao leite de coco, meloso mas com a leveza do nirá o prato é um convite a comer mais. Sempre uso muito do delicioso molho de pimenta fresca q eles mandam para aumentar ainda mais o contraste da melosidade do leite de coco com o ardor da pimenta. Para acompanhar qualquer prato eu sempre peço o pão paratha, que é feito na chapa, uma fina folha de pão semi crocante q serve de ajuda para os meus Hashis, depois para raspar o delicioso molho. &lt;/p&gt;  &lt;p class="MsoNormal"&gt;Nesta semana eu provei, por recomendação de um amigo dado que estava viciado no prato acima, o Murg Korma um ensopado de cubos de peitos de frango, com molho espesso a base de iogurte que suaviza o curry, ainda tem um toque de castanhas de caju que fazem contraste com a suculência do frango. Mais uma vez o molho de pimenta completa bem o prato. &lt;/p&gt;  &lt;p class="MsoNormal"&gt;Nunca comi sobremesa lá, até porque as porções são enormes e normalmente como em duas parcelas. O serviço pode melhorar ainda um pouco, apesar do atendimento ser educado e simpático a entrega as vezes demora um pouco mais do que o aceitável. Por fim, os preços, se vc considerar a qualidade e que dá para repetir ou dividir, são bem aceitáveis. O ambiente da minha casa, esse nenhum restaurante bate. Mas bem que o Orienthai podia colocar umas mesas ali na San Martin, com certeza viraria habitué. &lt;/p&gt;  &lt;p class="MsoNormal"&gt;Orienthai&lt;br /&gt;&lt;a href="http://orientxpress.com.br/"&gt;http://orientxpress.com.br/&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;Tel 21- 2512-3592&lt;/p&gt;  &lt;p class="MsoNormal"&gt;3***&lt;br /&gt;$$&lt;/p&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/12259832-1420459624664710071?l=tucacarvalho.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://tucacarvalho.blogspot.com/feeds/1420459624664710071/comments/default' title='Post Comments'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=12259832&amp;postID=1420459624664710071' title='4 Comments'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/12259832/posts/default/1420459624664710071'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/12259832/posts/default/1420459624664710071'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://tucacarvalho.blogspot.com/2010/07/orienthai-meu-novo-vicio-mas-nao-e.html' title='Orienthai - Meu novo vício, mas não é restaurante.'/><author><name>Tuca</name><uri>http://www.blogger.com/profile/16955717633369399407</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='16' height='16' src='http://img2.blogblog.com/img/b16-rounded.gif'/></author><thr:total>4</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-12259832.post-7193064957109774656</id><published>2009-10-22T13:30:00.001-07:00</published><updated>2009-10-22T13:33:09.383-07:00</updated><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='Restaurante'/><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='Crítica'/><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='Istanbul'/><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='3***'/><title type='text'>Ulus 29 - Uma bela vista, com um bom restaurante</title><content type='html'>&lt;p class="MsoNormal"&gt;I&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-family:arial;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"&gt;stanbul é uma cidade feia, pronto falei! Mas uma cidade que dentro da sua feiúra, de prédios velhos e transito caótico, tem mesquitas incrivelmente bonitas e iluminadas a noite. Além disso, o rio que cruza a cidade cria uma sensação de amplitude muito bacana. Mas o mais importante, a cidade sabe tirar o melhor de si, aproveita as suas vistas, iluminas as suas pontes e mesquitas e transforma a ilha do governador do oriente médio (em honra de Sarkozy) uma cidade encantadora. &lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;p class="MsoNormal"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-family:arial;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"&gt;A comida turca é muito gostosa, mas o melhor restaurante que fomos lá é um de comida contemporânea, Ulus 29. Fica em um bairro quase que residencial que seu taxista turco irá te cobrar 5 vezes mais que ele cobraria de um local. Ao chegar ao local vc se depara com um salão over decorated, com um toque kitch. No entanto, isso é até vc ver a belíssima vista que temos do Rio Bósoforo e toda a cidade iluminada abaixo. A vista é realmente de tirar o fôlego, imagino que se o Vidigal não tivesse lá, o Rio poderia ter um restaurante como essa, só que com uma vista ainda mais bonita. &lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;p class="MsoNormal"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-family:arial;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"&gt;Para entrada eu optei por vieiras seladas com foir gras e uma leve mousse de wassabi. A combinação da viera com o foi gras é uma delicia, as texturas se contrastam e a profundidade do foie gras, com o sabor limpo da viera são imbatíveis para completar uma nota de wasabi. A execução estava boa, mas deixou a desejar. Para prato principal eu pedi o camarão pistola com molho apimentado de cebolinha e pimentões com torradas de Aioli, o camarão estava no ponto, e o molho era profundo e apimentado no ponto certo, mas até agora eu me pergunto o que aquela torrada estava fazendo ali. &lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;p class="MsoNormal"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-family:arial;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"&gt;O serviço foi amigável, apesar do pouco conhecimento do inglês para um restaurante desse nível. Além disso, a carta de vinho era cara, mas essa parece ser uma característica de toda a Turquia. No final as contas a comida é boa, mas a vista e ambiente são espetaculares. &lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;p class="MsoNormal"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-family:arial;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"&gt;Ulus 29&lt;br /&gt;1 Kireçhane Sokak, Adnan Saygun Caddesi, Ulus Parkı&lt;br /&gt;Ulus&lt;br /&gt;Istanbul&lt;br /&gt;Turquia&lt;br /&gt;Tel: 90 212 265 6181&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p class="MsoNormal"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-family:arial;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"&gt;3***&lt;br /&gt;$$$$&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/12259832-7193064957109774656?l=tucacarvalho.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://tucacarvalho.blogspot.com/feeds/7193064957109774656/comments/default' title='Post Comments'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=12259832&amp;postID=7193064957109774656' title='4 Comments'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/12259832/posts/default/7193064957109774656'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/12259832/posts/default/7193064957109774656'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://tucacarvalho.blogspot.com/2009/10/ulus-29-uma-bela-vista-com-um-bom.html' title='Ulus 29 - Uma bela vista, com um bom restaurante'/><author><name>Tuca</name><uri>http://www.blogger.com/profile/16955717633369399407</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='16' height='16' src='http://img2.blogblog.com/img/b16-rounded.gif'/></author><thr:total>4</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-12259832.post-8409547939844644009</id><published>2009-09-21T15:19:00.001-07:00</published><updated>2009-09-21T15:21:10.847-07:00</updated><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='Restaurante'/><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='Crítica'/><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='3***'/><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='São Paulo'/><title type='text'>Ping Pong - gostinho de China cool chega em São Paulo</title><content type='html'>&lt;p class="MsoNormal"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-family:arial;"&gt;Quando estava de malas prontas para a China só pensava em o que iria comer, havia ouvido de várias pessoas que a comida era horrível e que não gostaria. No entanto, me lembrava com boas recordações de várias refeições em restaurantes chineses espalhados pelo mundo. Em Londres eu aprendi a delícia que pode ser uma refeição inteira de Dim Sums, que se aproxima de um guioza esteticamente, mas é completamente diferente na prática. Existe uma série de tipos, inclusive o rolinho primavera é um desses.&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;p class="MsoNormal"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-family:arial;"&gt;Em Londres eu fui iniciado ao hábito e acabei conhecendo a rede de restaurantes especializados nessa delícias, a Ping Pong. Qual não foi a minha surpresa ao descobrir que logo ali no Itaim, em frente a Cebicheria La Mar (assunto para outro post), havia aberto uma filial da mesma cadeia. O local me remeteu a Londres, com uma decoração super bonita e igualzinha a das filiais britânicas, mesas redondas comunitárias com bancos baixos, ou mesas de bar com badeiras mais altas, tudo preto, com uma parede de plantas – a versão pobrinha do Káa – no final do salão. &lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;p class="MsoNormal"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-family:arial;"&gt;O cardápio está com os nomes ainda em inglês, mas com as explicações em português, divido em categorias entre os fritos, feitos no vapor, puffs (pão chinês recheado feito no vapor) e outras especialidades, bem didático para o público não acostumado. Cada pedido ver com 3 dim dums, então em uma mesa grande o ideal é pedir uma série de coisas para que se possa experimentar todos os sabores. &lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;p class="MsoNormal"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-family:arial;"&gt;Pedimos algumas coisas, um delicioso rolinho harumaki de pato, com molho agridoce, que estava super crocante, com pouca gordura e com o gosto do pato marcante. Um ultra crocante de camarão, com macarrão frito por fora, dando uma aparência de ouriço. Pedimos um puff de vegetais, que achei um pouco massudo de mais, em comparação com os que já tinha experimentado, mas os vegetais que estava dentro eram deliciosos, talvez um pouco mais de recheio para balancear resolvesse parte do problema. Os dim sums no vapor que são os mais difíceis de executar foram os que mais deixaram a desejar. Normalmente é uma massa super delicada com uma explosão de sucos na primeira mordida, e por isso são pequenos e delicados. Os de lá eram tinham a massa um pouco grossa de mais, e sem os sucos que tornam a experiência tão mágica, o sabor estava bom, com um tempero leve. &lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;p class="MsoNormal"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-family:arial;"&gt;Para sobremesa pedimos uma mousse de pistache, que estava bastante honesta. O serviço foi esforçado e simpático que é tudo que se pode pedir de um soft opening. Eu voltarei por vários motivos, mas principalmente a saudade de uma refeição só de Dim Sums. &lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;p class="MsoNormal"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-family:arial;"&gt;Ping Pong&lt;br /&gt;Rua Lopes Neto, 15, São Paulo&lt;br /&gt;Tel. (11) 3078-5808&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;p class="MsoNormal"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-family:arial;"&gt;3***&lt;br /&gt;$$$&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/12259832-8409547939844644009?l=tucacarvalho.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://tucacarvalho.blogspot.com/feeds/8409547939844644009/comments/default' title='Post Comments'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=12259832&amp;postID=8409547939844644009' title='6 Comments'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/12259832/posts/default/8409547939844644009'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/12259832/posts/default/8409547939844644009'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://tucacarvalho.blogspot.com/2009/09/ping-pong-gostinho-de-china-cool-chega.html' title='Ping Pong - gostinho de China cool chega em São Paulo'/><author><name>Tuca</name><uri>http://www.blogger.com/profile/16955717633369399407</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='16' height='16' src='http://img2.blogblog.com/img/b16-rounded.gif'/></author><thr:total>6</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-12259832.post-8650444553169837408</id><published>2009-09-18T06:08:00.000-07:00</published><updated>2009-09-18T06:09:22.908-07:00</updated><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='Restaurante'/><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='Crítica'/><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='2**'/><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='São Paulo'/><title type='text'>L´Entrecôte - Paraíso dos indecisos, mas quase só deles!</title><content type='html'>&lt;p class="MsoNormal"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-family:arial;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"&gt;Em São Paulo há um mês a traz houve um burburinho em torno da abertura do L´ Entrecôte, novo restaurante do Olivier Anquier, um ex chef televisivo, o barulho era menos pela sua fama, que pelo estilo do restaurante. Se você for uma pessoa indecisa este é o restaurante certo, só há uma opção, um entrecôte (contra filé?) com o molho da Tia dele e batatas fritas, apenas isso. &lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;p class="MsoNormal"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-family:arial;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"&gt;Para entrada uma salada verde com um delicioso molho vinagrete típico francês com um toque distante de mostarda, com amêndoas picadas por cima. Sem dúvidas de uma simplicidade ímpar, mas muito bem executado, o molho estava uma delícia e dava vontade de passar o pão para aproveitar o restinho. &lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;p class="MsoNormal"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-family:arial;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"&gt;O prato principal veio no ponto que eu havia pedido e a minha carne estava macia, já ouvi relatos menos elogiosos sobre a carne, o molho era realmente saboroso. Mais uma vez a mostarda aparecia, mas havia ali sucos da carne que complementavam com profundidade, encorpando sem maisena, simples e gostoso. A batata frita é sequinha e gostosa, esta é supostamente servida ao longo da refeição. Acredito que como estava no horário de pico houve alguma falha, pois faltou batata frita na minha mesa, em um restaurante que se propõe a ter uma proposta tão simples, não há espaço para erros. &lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;p class="MsoNormal"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-family:arial;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"&gt;A decoração do local é muito simpática, típica de bistrôs no Brasil, cadeiras levemente desconfortáveis de madeira, nesse caso vermelha, ladrilhos nas paredes e toalhas brancas. O salão é lotado de garçons mas infelizmente isso me faz lembrar que não estamos na França, onde há 5 vezes menos garçons e 10 vezes mais eficiência. Como experiência até que vale, até porque não é nada caro, mas infelizmente, está longe de ser um delírio gastronômico.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;p class="MsoNormal"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-family:arial;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"&gt;L´Entrecôte de Ma Tante&lt;br /&gt;Rua Doutor Mário Ferraz, 17&lt;br /&gt;São Paulo&lt;br /&gt;Tel - 11 3034-5324&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;p class="MsoNormal"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-family:arial;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"&gt;2**&lt;br /&gt;$$&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/12259832-8650444553169837408?l=tucacarvalho.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://tucacarvalho.blogspot.com/feeds/8650444553169837408/comments/default' title='Post Comments'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=12259832&amp;postID=8650444553169837408' title='6 Comments'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/12259832/posts/default/8650444553169837408'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/12259832/posts/default/8650444553169837408'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://tucacarvalho.blogspot.com/2009/09/lentrecote-paraiso-dos-indecisos-mas.html' title='L´Entrecôte - Paraíso dos indecisos, mas quase só deles!'/><author><name>Tuca</name><uri>http://www.blogger.com/profile/16955717633369399407</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='16' height='16' src='http://img2.blogblog.com/img/b16-rounded.gif'/></author><thr:total>6</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-12259832.post-8599578849183327108</id><published>2009-09-17T11:39:00.000-07:00</published><updated>2009-09-18T04:20:52.221-07:00</updated><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='Restaurante'/><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='Crítica'/><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='Brasília'/><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='3***'/><title type='text'>Piantella - Um clássico que tem seu valor</title><content type='html'>&lt;p class="MsoNormal"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-family:arial;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-size:medium;"&gt;Tem certos restaurantes que são clássicos, que se vc perguntar aos avôs mais tradicionais das cidades eles vão recomendar sem hesitação. No Rio de Janeiro, acho que esse título vai para o Antiquarius ou que sabe D´Amici. Já em Belo Horizonte , o Veccio Sogno cumpre esse papel. Em Brasília, esse título vai para o Piantella, antro dos políticos da capital, este restaurante é cercado de lendas e rumores sobre o que já foi decidido sobre o nosso futuro ali. Sem dúvidas o ambiente não é nada especial, mas é a aura que traz as pessoas. &lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;p class="MsoNormal"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-family:arial;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-size:medium;"&gt;O restaurante se propõe a ser um clássico italiano, com um cardápio amplo de opções de massa. O serviço é bastante cordial, mas imagino que com a casa cheia de poderosos, a qualidade para os mortais possa cair, dada a falta de atenção em alguns momentos mesmo com o restaurante vazio. O courvet que nos foi servido era simples, com um pão baguete um pouco duro de mais, para um restaurante desse nível. Nos foi oferecido ainda uma muzzarela de búfala (?) no azeite, que estava dura de mais, talvez até dormida. &lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;p class="MsoNormal"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-family:arial;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-size:medium;"&gt;Para prato principal eu pedi um linguado com molho cítrico,e legumes cozidos em tirinhas. O peixe estava no ponto certo, molhado como devia ser, o molho era leve e tinha umas tirinhas da casca de frutas cítricas que acrescentam uma acidez leve a sutileza do sabor do peixe. Os legumes cortados em pequenas tiras, puxados no azeite estavam al dente. O prato era bastante sutil, vindo de um restaurante estilo avô, acabei surpreendido. &lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;p class="MsoNormal"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-family:arial;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-size:medium;"&gt;Não ousamos nas sobremesas, um dos defeitos de almoços corporativos, mas o café estava bem tirado com biscoitinhos delicados.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;p class="MsoNormal"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-family:arial;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-size:medium;"&gt;Piantella&lt;br /&gt;Cls 202 Bl A s/n lj 34&lt;br /&gt;Brasília - DF, 70232-515&lt;br /&gt;Tel - 61 3224-9408&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Brasília – DF&lt;/span&gt;&lt;/span&gt; &lt;/p&gt;  &lt;p class="MsoNormal"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-family:arial;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-size:medium;"&gt;3***&lt;br /&gt;$$$$ &lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/12259832-8599578849183327108?l=tucacarvalho.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://tucacarvalho.blogspot.com/feeds/8599578849183327108/comments/default' title='Post Comments'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=12259832&amp;postID=8599578849183327108' title='5 Comments'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/12259832/posts/default/8599578849183327108'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/12259832/posts/default/8599578849183327108'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://tucacarvalho.blogspot.com/2009/09/piantella-um-classico-que-tem-seu-valor.html' title='Piantella - Um clássico que tem seu valor'/><author><name>Tuca</name><uri>http://www.blogger.com/profile/16955717633369399407</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='16' height='16' src='http://img2.blogblog.com/img/b16-rounded.gif'/></author><thr:total>5</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-12259832.post-7614743024621310933</id><published>2009-09-14T07:34:00.000-07:00</published><updated>2009-09-14T07:36:03.344-07:00</updated><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='Restaurante'/><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='Crítica'/><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='2**'/><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='Brasília'/><title type='text'>Zuu – Uma explosão de sabores, nem sempre é bom.</title><content type='html'>&lt;p class="MsoNormal"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-family:arial;"&gt;Atualmente quando ouço a descrição de um restaurante como contemporâneo, já fico um pouco ressabiado. Talvez eu esteja descobrindo o valor escondido nos clássico e na simplicidade, mas acho que na verdade os Chefs estão abusando deste conceito e extrapolando além da conta. Inicialmente essa cozinha era marcada por combinações de sabores inesperadas e mistura de influências, mas todo cuidado é pouco para não virar uma panacéia de ingredientes no prato.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;p class="MsoNormal"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-family:arial;"&gt;Esta semana, estava de passagem pela nossa capital, que tem como referência gastronômica o Universal, da chef Mara Alcamin. Portanto, nada mais natural do que experimentar o seu restaurante mais refinado, o Zuu. A decoração é muito bonita, com um pé direito altíssimo e muito preto, que contrastava com as belas janelas de madeira veneziana, que abriam usando-se cordas rústicas que davam um toque mais natural a decoração padrão de um restaurante contemporâneo. &lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;p class="MsoNormal"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-family:arial;"&gt;Logo que chegamos recebemos o courvet que tinha bolinhos de arroz com açafrão, fritos, que estavam um pouco frios de mais e com menos crocância que eu gostaria. Uma charmosa panelinhas de cobre com azeite, onde podíamos molhar uma foccacia, e uma mousse de queijo “brie” com uma geléia de damasco, que estava saborosa. O cardápio me parecia promissor, poucas opções, do tipo que vc fala ao garçom: “o Atum”; e ele entende o prato.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;p class="MsoNormal"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-family:arial;"&gt;Ao iniciar a leitura me deparei com exatamente o que temia, uma explosão de ingredientes em cada prato. Acabei optando por uma combinação que já conhecia a muito tempo do Zuka, atum em crosta de gergelim e wassabi. No prato original, tínhamos um atum levemente selado e um purê de batatas com um toque do wassabi. Na versão que experimentei lá tínhamos um pedaço enorme de atum, que passou do ponto, deixando as bordas ressecadas, uma “mousseline” de barôa – que era um purê, devido a falta de leveza -, cogumelos refogados, uma combuca de mousse de wassabi e pimenta rosa. Até agora não sei o que os pobres dos cogumelos estavam fazendo ali, pois não adicionavam nada ao prato e sumiam diante do exagero de influências. Além do peixe, estar ressecado por fora, acredito que a montagem do prato com a mousse de wassabi complicava ainda mais a apreciação dos sabores, era simplesmente difícil entender como combinávamos os sabores em uma só garfada. Para completar também não entendi o que a pimenta rosa estava fazendo na mousse, uma vez que o seu sabor aromático muitas vezes apagava a sutileza do wassabi da mousse. &lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;p class="MsoNormal"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-family:arial;"&gt;Decidimos por pular a sobremesa, e partimos para o café, que veio com gostosos biscoitinhos, pedacinhos de mini tortas e chocolates que estava gostoso. A carta de vinhos me pareceu muito mais cara do que deveria ser, mas com boas opções. Além disso, o serviço foi muito atencioso e rápido, um dos highligths do restaurante. O custo benefício não é exatamente espetacular, mas acho que eu gostaria de voltar lá, para experimentar mais alguma prato, porque tenho esperança que nem tudo seja uma “explosão de sabores”. &lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;p class="MsoNormal"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-family:arial;"&gt;Zuu a.Z. d.Z.&lt;br /&gt;Asa Sul, Quadra 210, Bloco C, Loja 38&lt;br /&gt;Brasília – DF&lt;br /&gt;Tel – 61 - 3244-1039&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;p class="MsoNormal"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-family:arial;"&gt;2**&lt;br /&gt;$$$&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/12259832-7614743024621310933?l=tucacarvalho.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://tucacarvalho.blogspot.com/feeds/7614743024621310933/comments/default' title='Post Comments'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=12259832&amp;postID=7614743024621310933' title='1 Comments'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/12259832/posts/default/7614743024621310933'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/12259832/posts/default/7614743024621310933'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://tucacarvalho.blogspot.com/2009/09/zuu-uma-explosao-de-sabores-nem-sempre.html' title='Zuu – Uma explosão de sabores, nem sempre é bom.'/><author><name>Tuca</name><uri>http://www.blogger.com/profile/16955717633369399407</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='16' height='16' src='http://img2.blogblog.com/img/b16-rounded.gif'/></author><thr:total>1</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-12259832.post-5753389226615824183</id><published>2009-09-11T10:24:00.001-07:00</published><updated>2009-09-11T10:24:53.742-07:00</updated><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='Top 5'/><title type='text'>Top 5 – Comidas que comi enquanto o blog estava morto.</title><content type='html'>1 – Hamburger do L`Atelier Joel Robuchon (HK e NYC)&lt;br /&gt;2 – O peixe do Milos em Atenas, só com suco de limão.&lt;br /&gt;3 – O pato laqueado do Made in China em Beijing&lt;br /&gt;4 – A lasanha do Tappo Tratoria em São Paulo&lt;br /&gt;5 – Os petiscos novos do Aconchego Carioca, no Rio de Janeiro.&lt;div&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/12259832-5753389226615824183?l=tucacarvalho.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://tucacarvalho.blogspot.com/feeds/5753389226615824183/comments/default' title='Post Comments'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=12259832&amp;postID=5753389226615824183' title='6 Comments'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/12259832/posts/default/5753389226615824183'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/12259832/posts/default/5753389226615824183'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://tucacarvalho.blogspot.com/2009/09/top-5-comidas-que-comi-enquanto-o-blog.html' title='Top 5 – Comidas que comi enquanto o blog estava morto.'/><author><name>Tuca</name><uri>http://www.blogger.com/profile/16955717633369399407</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='16' height='16' src='http://img2.blogblog.com/img/b16-rounded.gif'/></author><thr:total>6</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-12259832.post-1574604021124365956</id><published>2009-09-10T06:04:00.000-07:00</published><updated>2009-09-10T08:20:21.185-07:00</updated><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='Bahia'/><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='Capão'/><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='viagem'/><title type='text'>Capão - Uma viagem em todos os sentidos.</title><content type='html'>&lt;p class="MsoNormal"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-family:arial;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-size:medium;"&gt;Viajar a Bahia é sempre uma viagem gastronômica. Dessa vez lá fui eu redescobrir a Chapada Diamantina. No meio do nada, literalmente, há uma vila, não mais do que isso, conhecida como Capão. Por algum motivo que me foge, meu avô recém aposentado resolveu construir uma casa nessa vila, que é dominada por hippies que envelheceram, mas ainda buscam os mesmos ideais. Que depois desse final de semana, se resumem para mim como paz de espírito e poucas obrigações. &lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;p class="MsoNormal"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-family:arial;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-size:medium;"&gt;A estrada de barro que leva 40 minutos a partir de Palmeiras, que por sua vez está à uma hora do aeroporto mais próximo, já deixa claro que o local é só para quem quer muito chegar, e que o progresso ainda está longe de querer, ou, nesse caso, de ser desejado por lá. O local tem um visual incrível e modéstia parte, o novo projeto do aposentado é uma casa com uma vista deslumbrante para um vale, que é rodeado por chapadas em ambos os lados, dando a sensação de estarmos navegando em um grande fjord de mar verde. &lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;p class="MsoNormal"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-family:arial;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-size:medium;"&gt;Ao retornar a uma típica casa de campo da Bahia sou lembrado das delícias da culinária típica. Como uma deliciosa carne seca, ensopada, com abóbora. O sal da carne é balanceado pela doçura da abóbora, completando isso com uma leve farofa douradinha e crocante, temos um clássico dos clássicos da Bahia, sabor de infância para todos os lados. &lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;p class="MsoNormal"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-family:arial;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-size:medium;"&gt;O ensopado de carneiro também traz uma carne macia que se desmancha no toque do garfo, mais uma vez com a onipresente farofa, enxuga o excesso de molho, que tem um gosto profundo, que segundo os especialistas de lá vem de “rechear a carne”. Também podíamos falar do requeijão, um queijo rústico e excepcionalmente gorduroso, que quando frito transforma o queijo na melhor maneira para encurtar sua trajetória para um enfarte. &lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;p class="MsoNormal"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-family:arial;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-size:medium;"&gt;A vila, ao contrário do que se pode imaginar, não tem restaurantes charmosos, com bossa de hippie. A vila é simplesmente hippie, mas tem uma interessante pizza de massa integral com cenoura em tirinhas, que quando coberta com um delicioso mel com pimenta, pode ser caracterizado como uma boa experiência gastronômica. O restaurante Canto das Fadas é provavelmente a melhor pedida se quiser charme e comida. Come-se boas massas e pratos italianos, principalmente quando comparamos com a competição local. &lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;p class="MsoNormal"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-family:arial;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-size:medium;"&gt;Como disse, as experiências são muitas, como o delicioso mel com pimenta – tudo orgânico claro – ou os morangos mais doces que já comi na minha vida, que não levaram nem uma gosta de agrotóxico. Mas nada se compara ao desespero alimentar na volta de uma viagem de 9 horas, que só pode ser saciado com comida de posto. Comi provavelmente a receita mais maligna para pessoas com problemas de coração e tensão alta – meu avô nesse caso – uma farofa de carne seca que estava gordurosa e mais salgada que minha boca podia agüentar, servida em um charmoso compartimento de quentinhas de papel alumínio. Nem sempre, uma experiência é uma de luxo e glamour. &lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;p class="MsoNormal"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-family:arial;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-size:medium;"&gt;No final das contas, o Capão é um lugar com muito potencial para gerar boas opções de comida orgânica com sabores diferentes, mas ainda está longe de ter uma cena gastronômica de balneário de inverno. No entanto, quando vc tem a sua casa e seus sabores de infância para revisitar, não é que vale a pena? Só precisamos de vôos para voltar!&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/12259832-1574604021124365956?l=tucacarvalho.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://tucacarvalho.blogspot.com/feeds/1574604021124365956/comments/default' title='Post Comments'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=12259832&amp;postID=1574604021124365956' title='6 Comments'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/12259832/posts/default/1574604021124365956'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/12259832/posts/default/1574604021124365956'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://tucacarvalho.blogspot.com/2009/09/capao-uma-viagem-em-todos-os-sentidos.html' title='Capão - Uma viagem em todos os sentidos.'/><author><name>Tuca</name><uri>http://www.blogger.com/profile/16955717633369399407</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='16' height='16' src='http://img2.blogblog.com/img/b16-rounded.gif'/></author><thr:total>6</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-12259832.post-4160171200410597835</id><published>2009-08-29T15:24:00.000-07:00</published><updated>2009-08-31T07:08:55.476-07:00</updated><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='Restaurante'/><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='Crítica'/><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='Rio de Janeiro'/><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='4****'/><title type='text'>Roberta Sudbrac - A versão culinária dos violinos de Elenor Rigby dos Beatles</title><content type='html'>&lt;!--StartFragment--&gt;  &lt;p class="MsoNormal"&gt;&lt;span lang="PT-BR" style="mso-ansi-language:PT-BR"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-family:arial;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-size:medium;"&gt;Nesses últimos meses distantes do blog eu voltei várias vezes a Roberta Sudbrack, que na minha modesta opinião, é o melhor do Rio de Janeiro. Não porque se come comida de qualidade, porque existem outras opções assim no Rio de Janeiro, mas poucas inovam com tanta freqüências e executam com tamanho primor, consistentemente, como a Roberta e sua equipe fazem. Além disso, o serviço é agradável e o ambiente super charmoso, a decoração da casinha laranja é simples, alinhada com o estilo da comida, lá a beleza da cozinha está na simplicidade dos sabores, misturados de forma magistral.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;p class="MsoNormal"&gt;&lt;span lang="PT-BR" style="mso-ansi-language:PT-BR"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-family:arial;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-size:medium;"&gt;Havia algumas semanas e algumas trocas de tweets que eu só pensava em experimentar o tal dos managritos, a chef que é uma pessoa apaixonada, parecia ter achado uma nova paixão e a curiosidade me dominou. Vamos ao jantar completo. Um jantar lá começa sempre com um delicioso pão quentinho e manteiga simples e salgadinha, depois vamos aos gourgeres, versão francesa do pão de queijo que é aerado e cremoso com o sabor inconfundível do queijo, de forma mais delicada.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;p class="MsoNormal"&gt;&lt;span lang="PT-BR" style="mso-ansi-language:PT-BR"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-family:arial;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-size:medium;"&gt;Para começar eu optei pelo tartare de abóbora, poderia ter repetido a maravilhosa broinha de milho com foie gras, mas aí está a graça de jantar lá, o tartare de abóbora que pode parecer menos nobre se sobressai em uma linda cumbuca preta, com pequenos quadrados, muito pequenos, que dão a abóbora uma textura durinhas, mas mastigável, com um leve molho com notas acidas, que contrastavam com a doçura natural da abóbora. Eventualmente vc comia uma semente torrada, que era sequinha e macia. Não tinha nada de mais, mas existia algo de poético em como os sabores e texturas se opunham.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;p class="MsoNormal"&gt;&lt;span lang="PT-BR" style="mso-ansi-language:PT-BR"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-family:arial;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-size:medium;"&gt;Depois disso fomos impressionados por um lindo e suculento aspargos brancos, que tem uma textura um pouco diferente do normal, menos fibroso, mais macio, uma com uma calda de amendoim e um pouco de amendoim picado. O amendoim tem ma profundidade que normalmente dura na sua boca, mas com o aspargos isso era relativizado, criando mais uma delicia.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;p class="MsoNormal"&gt;&lt;span lang="PT-BR" style="mso-ansi-language:PT-BR"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-family:arial;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-size:medium;"&gt;Passamos para um enrolado de lagostin, em uma lamina de chuchu com um caldo de lete de amendoim. Aqui de novo a “pegajosidade” do amendoim é o elemento que contrasta com o sabor afiado de um fruto de mar fresco, que por sua vez também está suavizado pelo chuchu, que envolve. Esse prato é um daqueles exepcionalmente simples, mas muito bom.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;p class="MsoNormal"&gt;&lt;span lang="PT-BR" style="mso-ansi-language:PT-BR"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-family:arial;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-size:medium;"&gt;Chegou a hora das estrelas da noite, o raviole de mangaritos em 3 texturas, o badalado e sazonal ingrediente é um tubérculo pequeno com uma casca preta, que quando assada exala um cheiro de chocolate e café – não sou muito de sentir essas coisas em vinhos por exemplo, mas nesse caso é claro. O prato é um raviole de purê de mangaritos, pedacihos da casca torrada, e pequenas fatias dos mangaritos assadas salpicadas por cima. O sabor do mangarito é algo especial, tem as caracteristicas das grandes iguarias do mundo, no sabor uma riqueza de gordura própria que faz este durar na sua boca tempos depois de vc ter comido. O raviole sem molho apenas a manteiga que os mangaritos produzem estava divino, a combinação das texturas da casca, dele assado e do purê se balanceavam. Mas o impressionante é a capacidade de prencher sua boca de forma completa que o purê tem, como se vc estivesse entrando em uma jacuzzi em uma estação de esqui. Quando vc combinava isso com a casca, o sabor extremamente térreo desta trazia um contraste ao véu aveludado que era formado na sua boca. Tive o prazer de comer um segundo prato, graças a delicadeza da chef diante do meu encantamento, adoro esses mimos. A noite estava ganha, correto?&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;p class="MsoNormal"&gt;&lt;span lang="PT-BR" style="mso-ansi-language:PT-BR"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-family:arial;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-size:medium;"&gt;Ah não, isso é o melhor restaurante do Rio, não basta uma surpresa na noite ainda havia o prato principal uma barriga de porco com as batatas fritas de lá. A pele era sequinha, me lembrou muito o pato laqueado chinês, era crocante e quando vc cortava encontrava uma carne macia e profunda, com um sabor terno. Este foi um dos melhores porcos que eu já comi na minha vida. Imagino que a expressão orgamos múltiplos podia ser usada nesses último jantar, porque nada pode ser tão prazeroso assim. Eu estava absolutamente inebriado de tantos sabores e descobertas. &lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;p class="MsoNormal"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style=" "&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-family:arial;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-size:medium;"&gt;Ainda fomos presentados com um sorvete de banana manchadinha que era algo de transcendental, estava diante de mim o sabor do doce de banana mais caseiro que já comi, no entanto, sem o excesso de açúcar que os acompanha, apenas a doçura natural. O sorvete adquire uma textura mais densa, mas ainda há ali o frescor de um belíssimo sorvete de fruta. Quem disse que só de comida salgada se vive? &lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;p class="MsoNormal"&gt;&lt;span lang="PT-BR" style="mso-ansi-language:PT-BR"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-family:arial;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-size:medium;"&gt;A sobremesa era uma creme de chocolate amargo, com uma pele de leite e pedacinhos de chocolate. Meu pai, que me acompanhou, e que é chocolatra em alto teor, gemeu! Ao final ele falou: “Tenho uma teoria política: O FHC se candidatou a reelicao por causa da chef”. O programa não é barato, that is for sure, mas para quem gosta de comida no Rio de Janeiro não há nada igual! Um jantar lá é como os violinos em Elenor Rigby dos Beatles, simplesmente emocionante. &lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-family:arial;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-size:medium;"&gt;&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;p class="MsoNormal"&gt;&lt;span lang="PT-BR" style="mso-ansi-language:PT-BR"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-family:arial;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-size:medium;"&gt; &lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-family:arial;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-size:medium;"&gt;&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;p class="MsoNormal"&gt;&lt;span lang="PT-BR" style="mso-ansi-language:PT-BR"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-family:arial;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-size:medium;"&gt;Roberta Sudbrack&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p class="MsoNormal"&gt;&lt;span lang="PT-BR" style="mso-ansi-language:PT-BR"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-family:arial;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-size:medium;"&gt;Av. Lineu de Paula Machado, 916&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;p class="MsoNormal"&gt;&lt;span lang="PT-BR" style="mso-ansi-language:PT-BR"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-family:arial;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-size:medium;"&gt;Jardim Botânico – Rio de Janeiro&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-family:arial;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-size:medium;"&gt;&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;p class="MsoNormal"&gt;&lt;span lang="PT-BR" style="mso-ansi-language:PT-BR"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-family:arial;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-size:medium;"&gt;Tel : 21- 3874-0139&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-family:arial;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-size:medium;"&gt;&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;p class="MsoNormal"&gt;&lt;span lang="PT-BR" style="mso-ansi-language:PT-BR"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-family:arial;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-size:medium;"&gt; &lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-family:arial;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-size:medium;"&gt;&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;p class="MsoNormal"&gt;&lt;span lang="PT-BR" style="mso-ansi-language:PT-BR"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-family:arial;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-size:medium;"&gt;4****&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-family:arial;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-size:medium;"&gt;&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;p class="MsoNormal"&gt;&lt;span lang="PT-BR" style="mso-ansi-language:PT-BR"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-family:arial;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-size:medium;"&gt;$$$$&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-family:arial;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-size:medium;"&gt;&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;p class="MsoNormal"&gt;&lt;span lang="PT-BR" style="mso-ansi-language:PT-BR"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-family:arial;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-size:medium;"&gt; &lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;!--EndFragment--&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/12259832-4160171200410597835?l=tucacarvalho.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://tucacarvalho.blogspot.com/feeds/4160171200410597835/comments/default' title='Post Comments'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=12259832&amp;postID=4160171200410597835' title='6 Comments'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/12259832/posts/default/4160171200410597835'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/12259832/posts/default/4160171200410597835'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://tucacarvalho.blogspot.com/2009/08/roberta-sudbrac-versao-culinaria-dos.html' title='Roberta Sudbrac - A versão culinária dos violinos de Elenor Rigby dos Beatles'/><author><name>Tuca</name><uri>http://www.blogger.com/profile/16955717633369399407</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='16' height='16' src='http://img2.blogblog.com/img/b16-rounded.gif'/></author><thr:total>6</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-12259832.post-4404100873590424039</id><published>2009-08-28T14:31:00.000-07:00</published><updated>2009-08-28T14:45:09.678-07:00</updated><title type='text'>Uma tentativa de volta!</title><content type='html'>&lt;p class="MsoNormal"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-family:arial;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-size:medium;"&gt;Este blog estava morto, na verdade em coma profundo! Não é para dizer que eu não tive experiências gastronômicas maravilhosas. Eu fui no meu primeiro L´Atelier de Robouchon e comi o melhor hambúrguer da minha vida, ao ponto que levei um grupo de non foodies em HK para a minha segunda dose daquele tesouro. Mas esta ainda não tinha sido experiência suficiente para me inspirar novamente. &lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;p class="MsoNormal"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-family:arial;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-size:medium;"&gt;Na verdade também me faltou tempo. Depois de 10 dias na China – quem ainda agüenta me ouvir falar de China – eu poderia ter contado todas as novas descobertas gastronomias que eu fiz, como mil e uma maneiras de comer porco e legumes crocantes feitos na wok, ou finalmente a maravilha que são as frutas chinesa na sua pureza, sabor e simplicidade. Melhor ainda contar o desabor  que foi comer o sea cucumber, provavelmente uma das piores coisas que eu já comi na minha vida, quem sabe um dia eu ainda escrevo sobre isso. &lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;p class="MsoNormal"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-family:arial;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-size:medium;"&gt;Eu poderia ter delirado pelo achado que o almoço do Jean George, que por míseros US$ 50, vc come como um rei e é tratado como um sheik. A sutileza dos sabores era encantadora, este se tornou o meu programa must do in NYC, porque é imbatível. &lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;p class="MsoNormal"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-family:arial;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-size:medium;"&gt;Eu poderia ter aclamado o fresco do peixe do Milos em Atenhas que era servido com limão apenas  e sinceramente não precisava de mais nada. Poderia falar também da vista e comida do restaurante 216 em Oia,  Santorini que me tirou o fôlego por alguns minutos. Mas se quisesse falar de comida grega ia ficar para a próxima década o post de ressurgimento.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;p class="MsoNormal"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-family:arial;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-size:medium;"&gt;Se dependesse então da comida guatemaca que tem feijões refritos no café da manhã, tacos no almoço, e croquetes no jantar eu teria ficado mais de uma década sem falar sobre comida. Obviamente é possível achar um restaurante típico bacana com sabores diferentes, mas a comida de lá estava longe de fazer suspirar. &lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;p class="MsoNormal"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-family:arial;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-size:medium;"&gt;Eu provavelmente deveria ter falado sobre o meu novo vício em SP, que é o tiramissu do Tappo Tratoria, que tem um balanceamento de sabores e texturas como eu nem sabia que tiramissu podia ter. Mas tudo de lá é bom, eu poderia passar alguns post – espero que o blog volte e que esses post venham – falando sobre a comida do Benny Novak do ICI e do Tappo. &lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;p class="MsoNormal"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-family:arial;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-size:medium;"&gt;Finalmente aqui na cidade maravilhosa poderia enaltecer as maravilhas que é ter um yoggoberry na sua quadra e quanto isso vai aumentar o seu consumo, poderia também passar muito tempo explicando porque vale a pena esperar aquela interminável fila do Venga, que parece não ter sentido, mas quando vc come o polvo com batatas vc entende porque. &lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;p class="MsoNormal"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-family:arial;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-size:medium;"&gt;Mas nada disso conseguiu me trazer de volta para cá, até que um dia, neste maldito vício maior, o twitter eu ouvi falar de mangaritos. A Chef Roberta Sudbrack estava pirando com eles, o Zubim Metha pediu para repetir a Cora Ronai escreveu uma crônica, eu tinha tido um dia glorioso, achei uma Cia e parti para lá..... o que eu achei, vcs já sabem..... sensacional. &lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;p class="MsoNormal"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-family:arial;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-size:medium;"&gt;Mas isso é assunto para um outro post!&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/12259832-4404100873590424039?l=tucacarvalho.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://tucacarvalho.blogspot.com/feeds/4404100873590424039/comments/default' title='Post Comments'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=12259832&amp;postID=4404100873590424039' title='4 Comments'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/12259832/posts/default/4404100873590424039'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/12259832/posts/default/4404100873590424039'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://tucacarvalho.blogspot.com/2009/08/uma-tentativa-de-volta.html' title='Uma tentativa de volta!'/><author><name>Tuca</name><uri>http://www.blogger.com/profile/16955717633369399407</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='16' height='16' src='http://img2.blogblog.com/img/b16-rounded.gif'/></author><thr:total>4</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-12259832.post-40645343188701237</id><published>2009-04-29T15:46:00.000-07:00</published><updated>2009-04-29T15:47:43.858-07:00</updated><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='Restaurante'/><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='Crítica'/><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='Rio de Janeiro'/><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='3***'/><title type='text'>Alfaia - In é ser simples!</title><content type='html'>&lt;p class="MsoNormal"&gt;Segundo a &lt;a href="http://viajeaqui.abril.com.br/blog/boa-vida.shtml"&gt;Alexandra Forbes&lt;/a&gt;, uma das blogueiras mais cools que conheço, está “in” coisas menos extravagantes, principalmente as com altíssimo custo benefício. Tempos de crise não são nada fáceis para os perdulários. Juntei isso a dica de um amigo, que sempre respeito, que é obviamente a definição de understatement – há algo mais cool que isso? Descobri um dos melhores restaurantes portugueses: ali no meio de Copacabana. &lt;/p&gt;  &lt;p class="MsoNormal"&gt;O Alfaia é um desses clássicos cariocas, onde a decoração é cafona e conta com prateleiras de madeira e vinhos no roda teto. Os garçons são velhos conhecidos dos freqüentadores habitues e usam um terno branco alvo, com uma gravata preta! Há algo mais Rio de Janeiro anos 60 que isso? Os pratos são servidos em baixela de inox e as mesas são forradas com uma toalha branca, meio desgastada por cima de uma colorida. &lt;/p&gt;  &lt;p class="MsoNormal"&gt;Para começar pedimos um bolinho de bacalhau, que chegou quentinho e dourado, por dentro muito bacalhau uma textura perfeita. Para comer dentre as muitas opções ficamos com o bacalhau ao murro. Duas lindas postas de bacalhau, levemente douradas, só com aquela crocância por fora. Para acompanhar: batatas ao murro que estava macias e levente puxadas no azeite, pimentões e cebolas grelhados, ambos com poucas áreas queimadinhas só para contrastar os sabores. A cebola era macia e docinha um verdadeiro sonho. Havia um molho de alho e azeite quente, mas não foi o meu favorito, a simplicidade do prato não pedia mais nada a não ser um fio de azeite.&lt;/p&gt;  &lt;p class="MsoNormal"&gt;Levamos os nosso vinhos que foram servidos com simpatia pelos garçons. Esses eram muito atenciosos e ágeis, coisa pouco comum aqui no Rio. A dose foi tão boa, que repeti na semana seguinte, pedi o mesmo prato, para ver se era verdade. Ainda bem que sim! Até porque em tempos de crise....&lt;/p&gt;  &lt;p class="MsoNormal"&gt;Alfaia&lt;br /&gt;Rua Inhangá ,30 - loja B&lt;br /&gt;Copacabana – Rio de Janeiro&lt;br /&gt;Tel – 21 -2236-1222&lt;/p&gt;  &lt;p class="MsoNormal"&gt;3***&lt;br /&gt;$$&lt;/p&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/12259832-40645343188701237?l=tucacarvalho.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://tucacarvalho.blogspot.com/feeds/40645343188701237/comments/default' title='Post Comments'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=12259832&amp;postID=40645343188701237' title='8 Comments'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/12259832/posts/default/40645343188701237'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/12259832/posts/default/40645343188701237'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://tucacarvalho.blogspot.com/2009/04/alfaia-in-e-ser-simples.html' title='Alfaia - In é ser simples!'/><author><name>Tuca</name><uri>http://www.blogger.com/profile/16955717633369399407</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='16' height='16' src='http://img2.blogblog.com/img/b16-rounded.gif'/></author><thr:total>8</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-12259832.post-6987359672003803072</id><published>2009-04-13T13:20:00.000-07:00</published><updated>2009-04-13T13:21:29.324-07:00</updated><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='Top 5'/><title type='text'>Top 5 coisas que me arrependo de não ter aprendido a gostar antes.</title><content type='html'>&lt;p class="MsoNormal"&gt;&lt;/p&gt;&lt;ol&gt;&lt;li&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"&gt;Pêra – Hoje em dia é uma de minhas frutas favoritas, e só dei uma chance a mais ou menos 1 anos atrás.&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/li&gt;&lt;li&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"&gt;Carneiro – Não comia quando criança, mas aprendi a gostar quando bem preparado.&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/li&gt;&lt;li&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"&gt;Mexilhões – Morria de nojo da textura, hoje em dia, mulles é um de meus pratos favoritos.&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/li&gt;&lt;li&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"&gt;Salada, em geral – Passei anos sem gostar de salada, hoje em dia em um dia de calor só penso em comer isso, talvez a mais marcante transformação.&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/li&gt;&lt;li&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"&gt;Cerveja – Mesmo morando na Inglaterra eu não bebia cerveja, deixei de beber guiness em Dublin. Hoje em dia adoro, sem contar quantos programas eu perdi, porque não bebia cerveja! &lt;/span&gt;&lt;/li&gt;&lt;/ol&gt;E vcs? Se arrependem de ter sido frescos e não terem aproveitado algo?&lt;p&gt;&lt;/p&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/12259832-6987359672003803072?l=tucacarvalho.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://tucacarvalho.blogspot.com/feeds/6987359672003803072/comments/default' title='Post Comments'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=12259832&amp;postID=6987359672003803072' title='7 Comments'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/12259832/posts/default/6987359672003803072'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/12259832/posts/default/6987359672003803072'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://tucacarvalho.blogspot.com/2009/04/top-5-coisas-que-me-arrependo-de-nao.html' title='Top 5 coisas que me arrependo de não ter aprendido a gostar antes.'/><author><name>Tuca</name><uri>http://www.blogger.com/profile/16955717633369399407</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='16' height='16' src='http://img2.blogblog.com/img/b16-rounded.gif'/></author><thr:total>7</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-12259832.post-3889882393119683921</id><published>2009-04-09T14:46:00.000-07:00</published><updated>2009-04-09T14:47:26.244-07:00</updated><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='Restaurante'/><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='Crítica'/><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='Paris'/><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='3***'/><title type='text'>Le Compotoir du Relais - When the inovation is actually the classic!</title><content type='html'>&lt;p class="MsoNormal"&gt;&lt;span lang="EN-US" style="mso-ansi-language:EN-US"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: arial;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"&gt;The beggining fo all this trend in Bistronomique basically started with Yves Canderborde, when he left Le Relégade, and decided to serve simples, classic, good food for affordable prices and his very charming Le Compotoir de Relais. This little bistro is located in the always charming Saint Germain area, close to the Odeon. The restaurant is a small “aquarium” style with a few tables outside where you can do one of the Parisians favorite sports: People watching. We set outside and it was a tad cold, no worries, they provided us with some blankets to our legs! &lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: arial;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"&gt;&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;p class="MsoNormal"&gt;&lt;span lang="EN-US" style="mso-ansi-language:EN-US"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: arial;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"&gt;The service is quite Parisian, slightly rude but very efficient! The menu was vast and full of classic and a bit edgy choices. I was craving for a real patê de campgane, since I had arrived in Paris and could not resist when I saw that beautiful white porcelain squared bowl full of this Patê. It was a great choice, it was heavy and very deep tasting, with the forestry taste, with a great Italian bread toast! I could not eat it all, cause it was huge, but is great start for a large group to a taste of country France. &lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: arial;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"&gt;&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;p class="MsoNormal"&gt;&lt;span lang="EN-US" style="mso-ansi-language:EN-US"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: arial;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"&gt;For main I had the belly pig, imagine a VERY thick bacon, I know it sounds disgusting, cause of all the fat part, but I promise it is not! The meat part was incredibly tender and moist, with a rich flavor; the fat part was almost creamy and was a interesting mix of textures with the more consistent part. It was lying in a bet of this velvety mashed potatoes, and covered with this tangy sauce, with a heavy dosage of butter! As French as it gets!&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: arial;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"&gt;&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;p class="MsoNormal"&gt;&lt;span lang="EN-US" style="mso-ansi-language:EN-US"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: arial;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"&gt;Also in the table it was order this galette (a young chicken, sorry!) , that was cooked very simples, baked, and served with potatoes. Nevertheless it had a wonderful light mustard taste a very crispy skin and was so moist that I wondered how that was possible. This is as classic as it gets, but sometimes is that you want from Paris?&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: arial;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"&gt;&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;p class="MsoNormal"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: arial;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"&gt;Le Compotoir du Relais&lt;br /&gt;Carrefour de l´Ódeon, 5&lt;br /&gt;Paris (m: Ódeon)&lt;br /&gt;Tel: 01 44 27 07 97&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;p class="MsoNormal"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: arial;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"&gt;3***&lt;br /&gt;$$$&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/12259832-3889882393119683921?l=tucacarvalho.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://tucacarvalho.blogspot.com/feeds/3889882393119683921/comments/default' title='Post Comments'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=12259832&amp;postID=3889882393119683921' title='5 Comments'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/12259832/posts/default/3889882393119683921'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/12259832/posts/default/3889882393119683921'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://tucacarvalho.blogspot.com/2009/04/le-compotoir-du-relais-when-inovation.html' title='Le Compotoir du Relais - When the inovation is actually the classic!'/><author><name>Tuca</name><uri>http://www.blogger.com/profile/16955717633369399407</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='16' height='16' src='http://img2.blogblog.com/img/b16-rounded.gif'/></author><thr:total>5</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-12259832.post-7132412157415128647</id><published>2009-04-07T07:51:00.000-07:00</published><updated>2009-04-07T07:53:52.525-07:00</updated><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='Restaurante'/><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='Crítica'/><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='Paris'/><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='3***'/><title type='text'>Le Timbre – If only that was the average waiter!</title><content type='html'>&lt;p class="MsoNormal"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: arial;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"&gt;As u may had noticed I had been in Paris eating in this nice little bistros that don´t charge u a fortune for wonderful food. If I had to pick the restaurant that best represents this, from my trip, it is Le Timbre. This tine little 24 people restaurant is not located in any of the fancy areas of Paris, it is hidden in a hard to get street, with just a big window that u can see the entire restaurant from outside. Two rows of table, half seat on the couch the other half on little wood chairs, to get to the sofa u must pull your table, actually the waiter will do that.&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;p class="MsoNormal"&gt;&lt;span lang="EN-US" style="mso-ansi-language:EN-US"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: arial;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"&gt;The service was incredibly nice for Paris, maybe because the waiter was from Manchester and not Parisian, but what stroke me as remarkable was not how nice he was, but the fact that he was the SINGLE person in the restaurant. After a few moments I realized he was the Chef, waiter and host! Absolutely incredible, considering the quality of the food and the service. &lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: arial;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"&gt;&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;p class="MsoNormal"&gt;&lt;span lang="EN-US" style="mso-ansi-language:EN-US"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: arial;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"&gt;We took the full menu, I started with escargot and lentils, with a herb olive oil. The textures were wonderful, the slightly floury part of the lentils with the firm, escargot. The iron flavor of the lentils with the delicate escargots. As my second I opted for the classic, confit de carnard with mashed potatoes, the duck was perfect extremely crispy on the outside and moist in the inside, with the fatty after taste that completes so well the deepness of the duck flavor. The mashed potatoes were rustic and with a touch or garlic were wonderfull complement to the duck. &lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: arial;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"&gt;&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;p class="MsoNormal"&gt;&lt;span lang="EN-US" style="mso-ansi-language:EN-US"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: arial;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"&gt;The deserts were also great. I had a Mil Foglie, a thousand layers&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style="mso-spacerun:yes"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: arial;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"&gt;  &lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: arial;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"&gt;with a vanilla cream that was 3 layers of a wonderfully crispy biscuit with a very delicate cream, nice textures. Also we had a pear cooked in brandy with some honey, the tastes balanced very well. The food was remarkably well executed for a single person restaurant, nothing fancy but very tasty. In the end the check was affordable even cheaper then average touristy places in Paris. &lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: arial;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"&gt;&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;p class="MsoNormal"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: arial;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"&gt;Le Timbre&lt;br /&gt;Rue de Sainte Beuve, 3&lt;br /&gt;Paris 75006&lt;br /&gt;Tel 0145491040&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;p class="MsoNormal"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: arial;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"&gt;3***&lt;br /&gt;$$$&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/12259832-7132412157415128647?l=tucacarvalho.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://tucacarvalho.blogspot.com/feeds/7132412157415128647/comments/default' title='Post Comments'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=12259832&amp;postID=7132412157415128647' title='9 Comments'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/12259832/posts/default/7132412157415128647'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/12259832/posts/default/7132412157415128647'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://tucacarvalho.blogspot.com/2009/04/le-timbre-if-only-that-was-average.html' title='Le Timbre – If only that was the average waiter!'/><author><name>Tuca</name><uri>http://www.blogger.com/profile/16955717633369399407</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='16' height='16' src='http://img2.blogblog.com/img/b16-rounded.gif'/></author><thr:total>9</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-12259832.post-8708713849734994728</id><published>2009-04-06T05:37:00.000-07:00</published><updated>2009-04-06T05:38:38.939-07:00</updated><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='Restaurante'/><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='Crítica'/><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='Rio de Janeiro'/><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='bar'/><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='3***'/><title type='text'>Aconchego Carioca - Comida de verdade em boteco de respeito</title><content type='html'>&lt;p class="MsoNormal"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: arial;"&gt;Descobrir boa comida baiana fora da Bahia é um desafio que me persegue como baiano. O Rio de Janeiro é cheio de bons restaurantes e botecos com boa comida, mas neste final de semana eu conheci o Aconchego Carioca, que já vem sendo super badalado aqui pelo Rio, mereceu até visita de Pierre Troigois em sua última visita. O carro chefe de lá é o famoso bolinho de feijoada, uma invenção da chef Katita que é dos deuses, com um recheio de couve quase crocante, e um gosto de feijoada profundo e saboroso. &lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;p class="MsoNormal"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: arial;"&gt;Também comemos o bolinho de aipim com molho de bobó, em minha opinião, o melhor da casa, dourados por com uma massa bem leve e macia. Com uma provinha do delicioso bobó para ser jogado por cima como molho. O engraçado é que isso não deixa de ser uma releitura de um clássico, ela brinca com a textura natural de um bobó que tem o creme de aipim muito cremoso, quando aqui ele é mais massudo. &lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;p class="MsoNormal"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: arial;"&gt;Para o prato principal pedimos um Bobó de verdade que veio acompanhado de uma deliciosa farofa de dendê, como só tinha comido na Bahia, bem amarela e crocante. O bobó era aveludado, com a dose certa de dendê para os paladares cariocas. Os camarões graúdos e carnudos cozidos no ponto certo eram a estrela, embebidos no molho leve e cremoso do bobó. Sem dúvida um dos melhores que já comi na minha vida. Além disso, pedimos um escondidinho de carne seca, que vem gratinado com queijo derretido por cima, mas o purê de aipim que normalmente cobre esse prato é mais leve com uma textura mais para um suflê. A carne seca vem em tirinhas, e não desfiada, fica bem saborosa, com aquele gosto de manteiga de garrafa. &lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;p class="MsoNormal"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: arial;"&gt;O bar/boteco é em uma rua antiga e descuida da tijuca com poucas e disputada mesas. O ambiente é de um típico boteco carioca com mesas pequenas apertadas e com moveis com cara de velhos. A decoração é simples e cheia de referências ao incrível menu de cervejas que deixa qualquer apreciador feliz, tem de tudo por lá das clássicas a as excelentes e caras importadas. &lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style="mso-spacerun:yes"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: arial;"&gt; &lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: arial;"&gt;Mas me desculpe a estrela lá com certeza é a comida!&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;p class="MsoNormal"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: arial;"&gt;Aconchego Carioca&lt;br /&gt;Rua Barão de Iguatemi ,388&lt;br /&gt;Praça da Bandeira – Rio de Janeiro&lt;br /&gt;Tel - 2273-1035&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;p class="MsoNormal"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: arial;"&gt;3***&lt;br /&gt;$$&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/12259832-8708713849734994728?l=tucacarvalho.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://tucacarvalho.blogspot.com/feeds/8708713849734994728/comments/default' title='Post Comments'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=12259832&amp;postID=8708713849734994728' title='14 Comments'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/12259832/posts/default/8708713849734994728'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/12259832/posts/default/8708713849734994728'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://tucacarvalho.blogspot.com/2009/04/aconchego-carioca-comida-de-verdade-em.html' title='Aconchego Carioca - Comida de verdade em boteco de respeito'/><author><name>Tuca</name><uri>http://www.blogger.com/profile/16955717633369399407</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='16' height='16' src='http://img2.blogblog.com/img/b16-rounded.gif'/></author><thr:total>14</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-12259832.post-134020848120428161</id><published>2009-04-04T06:35:00.001-07:00</published><updated>2009-04-04T06:56:20.360-07:00</updated><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='Chocolate'/><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='histórias'/><title type='text'>Chocolate - Descobrindo prazeres de infância!</title><content type='html'>&lt;!--StartFragment--&gt;  &lt;p class="MsoNormal"&gt;&lt;span lang="PT-BR" style="mso-ansi-language:PT-BR"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: arial;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"&gt;Ola queridos 3 leitores, &lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: arial;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"&gt;&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;p class="MsoNormal"&gt;&lt;span lang="PT-BR" style="mso-ansi-language:PT-BR"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: arial;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"&gt; &lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: arial;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"&gt;&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;p class="MsoNormal"&gt;&lt;span lang="PT-BR" style="mso-ansi-language:PT-BR"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: arial;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"&gt;Primeiro lugar desculpe o sumiço mas a vida tem estado tão corrida que de fato os post foram ficando para depois e o tempo voou. Mas estou de volta, apenas um mês depois ainda sonhando com o que comi em Paris e prometo fazer os posts sobre a viagem!&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: arial;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"&gt;&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;p class="MsoNormal"&gt;&lt;span lang="PT-BR" style="mso-ansi-language:PT-BR"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: arial;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"&gt; &lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: arial;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"&gt;&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;p class="MsoNormal"&gt;&lt;span lang="PT-BR" style="mso-ansi-language:PT-BR"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: arial;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"&gt;Bjs&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: arial;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"&gt;&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;p class="MsoNormal"&gt;&lt;span lang="PT-BR" style="mso-ansi-language:PT-BR"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: arial;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"&gt;T&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: arial;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"&gt;&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;p class="MsoNormal"&gt;&lt;span lang="PT-BR" style="mso-ansi-language:PT-BR"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: arial;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"&gt; &lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: arial;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"&gt;&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;p class="MsoNormal"&gt;&lt;span lang="PT-BR" style="mso-ansi-language:PT-BR"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: arial;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"&gt;Eu não como chocolate! Eu sei que isso pode parecer uma heresia para alguém que acha que entende de comida, como é possível alguém que teoricamente gosta de comida e comer bem, pode ficar sem comer um petit gauteau ou um brownnie? Acredite em mim, já tentei algumas vezes gostar, mas o resultado é sempre um enjôo que dura por horas, mesmo com os chocolates de alta concentração. &lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: arial;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"&gt;&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;p class="MsoNormal"&gt;&lt;span lang="PT-BR" style="mso-ansi-language:PT-BR"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: arial;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"&gt; &lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: arial;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"&gt;&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;p class="MsoNormal"&gt;&lt;span lang="PT-BR" style="mso-ansi-language:PT-BR"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: arial;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"&gt;It gets worse, sou de uma família baiana, e tradicional produtora de cacau! Será que Freud teria algo a dizer sobre isso? Mas a verdade é que simplesmente não gosto de chocolate e sou sempre o assunto favorito de uma mesa de mulheres, que sonham com ter a mesma doença que a minha. Na verdade, as pessoas tendem a ver isso como uma falha no meu caráter, que juntamente com o fato de eu não gostar de cachorros deve me tornar uma pessoa evil! &lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: arial;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"&gt;&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;p class="MsoNormal"&gt;&lt;span lang="PT-BR" style="mso-ansi-language:PT-BR"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: arial;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"&gt; &lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: arial;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"&gt;&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;p class="MsoNormal"&gt;&lt;span lang="PT-BR" style="mso-ansi-language:PT-BR"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: arial;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"&gt;Mas não gostar de chocolate já me trouxe muitas frustrações! Quando criança eu não podia me deliciar com todos aqueles ovos de páscoa como as minhas irmãs, isso de alguma forma sempre me incomodou. No começo da década de 90, quando eu era criança não existiam sobremesas em Salvador a não ser algo chocolate ou mousse de maracujá, o que me fez acreditar que eu era uma pessoa que só gostava de salgados! Ledo engano, hoje me delicio com qualquer doce, mas esse foi um processo de descoberta longo, e cheio de desvios, principalmente das decorações de chocolate nas minha sobremesas. &lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: arial;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"&gt;&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;p class="MsoNormal"&gt;&lt;span lang="PT-BR" style="mso-ansi-language:PT-BR"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: arial;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"&gt; &lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: arial;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"&gt;&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;p class="MsoNormal"&gt;&lt;span lang="PT-BR" style="mso-ansi-language:PT-BR"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: arial;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"&gt;Mas mesmo tendo me descoberto como um grande apreciador de doces os prazeres da infância que eu tinha perdido ainda me perseguiam. Ontem la estava eu na fila do caixa do supermercado Zona Sul, quando vi um BATOM de doce de leite! Pensei, será que é um chocolate com doce de leite? segundo a embalagem não. Peguei um entreguei para a caixa, e abri logo, ali mesmo no meio daquela confusão do supermercado, estava ansioso! Fui abrindo como sempre tinha visto minhas irmãs abrirem, desenrolando só um pedaço da embalagem, e notei que era clarinho, como uma barrinha de doce de leite! Bingo! Comecei a comer lembrando da cara de minha irmã chocoltotra que levava horas comendo um batom. Por coincidência no meu IPOD, em shufle, estava tocado “The musico of the nigth”, do Fantasma da Ópera, mais uma lembrança da minha infância. Ali no meio daquele caos, me senti com 10 anos, descobrindo o prazer de comer um Batom, anos depois!&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: arial;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"&gt;&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;p class="MsoNormal"&gt;&lt;span lang="PT-BR" style="mso-ansi-language:PT-BR"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: arial;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"&gt; &lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: arial;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"&gt;&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;p class="MsoNormal"&gt;&lt;span lang="PT-BR" style="mso-ansi-language:PT-BR"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: arial;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"&gt;Que venha a Páscoa! Agora eu já como Batom!!!&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;!--EndFragment--&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/12259832-134020848120428161?l=tucacarvalho.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://tucacarvalho.blogspot.com/feeds/134020848120428161/comments/default' title='Post Comments'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=12259832&amp;postID=134020848120428161' title='8 Comments'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/12259832/posts/default/134020848120428161'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/12259832/posts/default/134020848120428161'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://tucacarvalho.blogspot.com/2009/04/chocolate-descobrindo-prazeres-de.html' title='Chocolate - Descobrindo prazeres de infância!'/><author><name>Tuca</name><uri>http://www.blogger.com/profile/16955717633369399407</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='16' height='16' src='http://img2.blogblog.com/img/b16-rounded.gif'/></author><thr:total>8</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-12259832.post-1385065414184597518</id><published>2009-03-02T14:26:00.000-08:00</published><updated>2009-03-02T14:27:51.871-08:00</updated><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='randon'/><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='Restaurante'/><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='Paris'/><title type='text'>Paris - eating in Paris is like dreaming anywhere else!</title><content type='html'>&lt;p class="MsoNormal"&gt;&lt;span lang="EN-US" style="line-height: 115%; "&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: arial;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"&gt;This past week, without any posts, was of pure inspiration, I went to Paris. For 7 days I lunched, snacked and dinned, doing nothing else then contemplating the French biggest treasury: its culinary. Paris is the ideal setting to enjoy such amazing food, I am sure that after one week of random walks through its streets there is nothing like it! Each corner that u turn there is a wonderful surprise of incredible balance and beauty. &lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: arial;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"&gt;&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;p class="MsoNormal"&gt;&lt;span lang="EN-US" style="line-height: 115%; "&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: arial;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"&gt;I have been flirting with a trip like this for some time now, one week eating in the restaurants of this new movement in the French culinary world, called: Bistronomique. This same movement seems to be arriving in Brazil very strongly now, very appropriate given our crisis mode. Is there anything more charming then a little restaurant, with a clear signature cuisine, for only €38? Signature cuisine is the French’s specialty since Carême – I read this week the wonderful “Cooking for Kings: The life on Antoin Carême” – and these days you don’t even have to be French to have a Bistrô in Paris, as I learned dinning in the amazing Le Timbre. &lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: arial;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"&gt;&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;p class="MsoNormal"&gt;&lt;span lang="EN-US" style="line-height: 115%; "&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: arial;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"&gt;Paris is a city where even the poor, dirty student bar serves an incredible cheese platter, and a very decent food, as I discovered in Le Reflect, where else in the world does that happen? I have to say that I did not only found good cheap food, Paris is also a city of luxury, as the incredible macaroons from Ladurée can bring you to bankruptcy or sugar poisoning in the most delightful way possible.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style="mso-spacerun:yes"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: arial;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"&gt;  &lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: arial;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"&gt;&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;p class="MsoNormal"&gt;&lt;span lang="EN-US" style="line-height: 115%; "&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: arial;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"&gt;In a city of dreams it is possible to eat the most incredible soufflé that I have ever tasted, to the point of considering if I have ever had eaten this dish before, the cloudy texture of it made me think that only in Paris u can eat a cloud and still be on firm ground, right there at Le Cigale Recamier. Paris is not perfect after all is full of Parisians, but I have to say that this unsual touristy week of mine brought me a more understanding view of them, it must be hard to share that, especially when u are craving the incredible pear ice-cream at Pozzeto,&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style="mso-spacerun:yes"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: arial;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"&gt;  &lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: arial;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"&gt;at the sizzling Marais, after the best falafel sandwich that you will have ever eaten and the L´as the Falafel. &lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: arial;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"&gt;&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;p class="MsoNormal"&gt;&lt;span lang="EN-US" style="line-height: 115%; "&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: arial;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"&gt;If you are into more edgy culinary you are also in the right place, why not check it out the Chez L´ami Jean for a light touch of Basque cuisine/technique in a classical dark bistro, the mix is incredible, like it is to find the George Pompidou with its crazy architecture blending so well with the beautiful classical Parisian buildings, with its iron balconies.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style="mso-spacerun:yes"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: arial;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"&gt;  &lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: arial;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"&gt;Eating in Paris is also sitting in the outside and feeling the cold winter chill on your cheeks, while u appreciate a glass of wine, or eat a fantastic terrine at the Le Comptoir de Relaix.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: arial;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"&gt;&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;p class="MsoNormal"&gt;&lt;span lang="EN-US" style="line-height: 115%; "&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: arial;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"&gt;We all must live in Paris before we die, maybe you don’t have to live there for real, but it is necessary to take time and enjoy the city other them the classical touristy attractions, I cramped 15 fantastic meals in one week, but other than that just walked, drove a Velib enjoying the liberty of free time I had, just like the chef of Le Pre Vérre does with his slightly creative bistro food. You must also walk into a boulangerie, a fromagerie and a charcuterie even though you do not know (like me) half of the cheese and sausages that they are so proud of. &lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: arial;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"&gt;&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;p class="MsoNormal"&gt;&lt;span lang="EN-US" style="line-height: 115%; "&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: arial;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"&gt;The closest to tourism that I did was to travel to Bretagne eating wonderful crêpes at Le Chalet 8eme and to the almost perfect, and almost impossible to get a table, Breizh Café. In the end in the middle of craziness of Refuges des Foundues and its baby bottles and the peace of the idyllic Ille de Saint Louis I found a city for foodies but also for those in search of beauty. The week was completed with amazing company from the ones that can cook Tarteflet to the ones that can´t eta half of the things I enjoy, but in the end it all comes together with a nice bottle of red wine (maybe many bottles…). &lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: arial;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"&gt;&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;p class="MsoNormal"&gt;&lt;span lang="EN-US" style="line-height: 115%; "&gt;&lt;o:p&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: arial;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"&gt; &lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;p class="MsoNormal"&gt;&lt;span style="line-height: 115%; "&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: arial;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"&gt;Ps: Caros 3 leitores, em homenagem aos amigos que estiveram comigo e que não falam português esses textos serão em Inglês, desculpe!&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/12259832-1385065414184597518?l=tucacarvalho.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://tucacarvalho.blogspot.com/feeds/1385065414184597518/comments/default' title='Post Comments'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=12259832&amp;postID=1385065414184597518' title='12 Comments'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/12259832/posts/default/1385065414184597518'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/12259832/posts/default/1385065414184597518'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://tucacarvalho.blogspot.com/2009/03/paris-eating-in-paris-is-like-dreaming.html' title='Paris - eating in Paris is like dreaming anywhere else!'/><author><name>Tuca</name><uri>http://www.blogger.com/profile/16955717633369399407</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='16' height='16' src='http://img2.blogblog.com/img/b16-rounded.gif'/></author><thr:total>12</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-12259832.post-1783366814242834703</id><published>2009-02-19T04:57:00.000-08:00</published><updated>2009-02-19T05:39:58.116-08:00</updated><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='FF'/><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='Crítica'/><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='Portugal'/><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='Enviado Especial'/><title type='text'>Enviado Especial a Portugal - O Lagar</title><content type='html'>&lt;p class="MsoNormal"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-family:arial;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-style: italic;"&gt;Caros 3 Leitores,&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p class="MsoNormal"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-family:arial;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-style: italic;"&gt;Esse blog está ficando muito chique! Dado que eu já vivo no limite das minhas viagens, eu estou incorporando uma crítica de meu amigo FF, assíduo comentador do blog e companheiro de diversas aventuras gastronômicas. Esta será uma série de dicas (que são sempre imperdíveis, I migth add) de lugares para descobrir um pouco da culinária portuguesa. &lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p class="MsoNormal"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-family:arial;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-style: italic;"&gt;Muito Obrigado FF pela ajuda! &lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p class="MsoNormal"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-family:arial;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-style: italic;"&gt;T&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p class="MsoNormal"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-family:arial;"&gt;XXXXXXXXXXXXXX&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p class="MsoNormal"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style=" ;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"&gt;Come-se muito bem em Portugal. A máxima é verificada quando entramos num despretensioso restaurante perto de Bombarral. A decoração simples, com diplomas gastronômicos regionais e recortes de jornal pendurados na parede acima dos azulejos faz com que não se distraia do que deve ser a principal estrela de um restaurante.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;/p&gt;  &lt;p class="MsoNormal"&gt;&lt;span style=""&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-family:arial;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-size:medium;"&gt;O local estava vazio por ser um almoço de dia de semana numa zona rural, o que ajudou para a atenção que recebemos. De qualquer maneira a simpatia do atendimento familiar conta muitos pontos a favor&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;p class="MsoNormal"&gt;&lt;span style=""&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-family:arial;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-size:medium;"&gt;Vamos ao que interessa:&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;p class="MsoNormal"&gt;&lt;span style=""&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-family:arial;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-size:medium;"&gt;De entrada fomos de pequenas porções do que são consideradas as especialidades da casa. Um queijo curado de massa cremosa local primo do da serra da estrela com a diferença que neste além de leite de ovelhas também é usado de cabras; paio de pata negra; manto branco de pata negra (que nada mais é do que a parte mais rica do defumado); sardinhas com molho a escabeche. Todos deliciosos sendo que o destaque ficou para as sardinhas, que fizeram com que minha companhia não muito chegada a “peixes pequenos” pensasse em repetir.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;p class="MsoNormal"&gt;&lt;span style=""&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-family:arial;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-size:medium;"&gt;Escolhemos um vinho branco da Quinta das Cerejeiras que fica ali logo ao lado para acompanhar. Bastante bom. Vale destacar que a carta de vinhos era realmente completa e a escolha de um vinho regional foi simplesmente para compor o almoço. Havia outras excelentes opções.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;p class="MsoNormal"&gt;&lt;span style=""&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-family:arial;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-size:medium;"&gt;Antes dos pratos principais ainda fomos oferecidos mexilhões que haviam acabado de chegar de Peniche. Eles eram de um tamanho de fazer corar os &lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;i style="mso-bidi-font-style:normal"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-family:arial;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-size:medium;"&gt;moules&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-family:arial;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-size:medium;"&gt; que estamos acostumados aqui no Brasil. Foram preparados de maneira simples, porém irrepreensível. Refogados com cebola num molho com toque de vinho não ofuscando o ingrediente principal.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;p class="MsoNormal"&gt;&lt;span style=""&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-family:arial;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-size:medium;"&gt;De primeiro prato pedimos chocos fritos com açorda de tomates. Chocos até então me eram desconhecidos. São moluscos primos da lula, mas com uma textura um pouco mais densa. Foram muito bem com a açorda apimentada. Até eu que não sou o maior fã de coentro (ou coentros como falam nossos amigos) comi com gosto.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;p class="MsoNormal"&gt;&lt;span style=""&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-family:arial;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-size:medium;"&gt;De carne ficamos em dúvida entre a aba de vitela grelhada e os filés de porco preto. Fomos aconselhados a ficar com meia porção de cada. Ambas muito saborosas, mas por melhor que seja a vitela fica difícil de competir com o porco. Ele foi o responsável por apagar de minha cabeça o bacalhau como ícone da culinária portuguesa. Vá a Portugal e coma um porco preto! Fica como uma sugestão de campanha. As carnes vieram com batatas fritas. Sequinhas e crocantes.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;p class="MsoNormal"&gt;&lt;span style=""&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-family:arial;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-size:medium;"&gt;Ainda arranjamos espaço para a sobremesa e escolhemos a “delícia do Lagar”, um doce de maçã com suspiros. Curiosamente a sobremesa que leva o nome do local não mereceu maior destaque.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;p class="MsoNormal"&gt;&lt;span style=""&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-family:arial;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-size:medium;"&gt;O Lagar&lt;br /&gt;Rua Senhor Jesus do Carvalhal 8&lt;br /&gt;Carvalhal - Portugal&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/12259832-1783366814242834703?l=tucacarvalho.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://tucacarvalho.blogspot.com/feeds/1783366814242834703/comments/default' title='Post Comments'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=12259832&amp;postID=1783366814242834703' title='5 Comments'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/12259832/posts/default/1783366814242834703'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/12259832/posts/default/1783366814242834703'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://tucacarvalho.blogspot.com/2009/02/enviado-especial-portugal-o-lagar.html' title='Enviado Especial a Portugal - O Lagar'/><author><name>Tuca</name><uri>http://www.blogger.com/profile/16955717633369399407</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='16' height='16' src='http://img2.blogblog.com/img/b16-rounded.gif'/></author><thr:total>5</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-12259832.post-146480727357804457</id><published>2009-02-18T06:49:00.000-08:00</published><updated>2009-02-18T06:49:00.633-08:00</updated><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='Restaurante'/><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='Crítica'/><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='Rio de Janeiro'/><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='2**'/><title type='text'>Lorenzo - Charme carioca com potencial</title><content type='html'>&lt;p class="MsoNormal"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-family:arial;"&gt;O Rio de Janeiro continua lindo, e cada vez mais surgem restaurantes que tentam aproveitar ao máximo essa beleza e esse clima privilegiado. No lugar do falecido Lulu, na entrada na Lopes Quinta, no jardim botânico, fica o Lorenzo, uma mistura de bistrô com uma cantina moderna italiana. A decoração é totalmente relacionada com o primeiro, mesinhas pequenas, uma varanda deliciosa e um terraço no terceiro andar imperdível, de lá pode-se apreciar o Cristo Redentor, de um lugar quase que bucólico. &lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;p class="MsoNormal"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-family:arial;"&gt;O menu de lá é bem variado com massas caseiras e alguns pratos típicos de brasseries francesas, já estive lá duas vezes e comi bem em ambas. O couvert é simpático com rabanetes mornos, azeite, grisinis – que poderiam ser mais crocantes – e uma focaccia que poderia ser melhor. De entrada dessa última vez comemos um steak tartare de magret de canard, que estava muito saboroso. Nunca tinha comido esse prato e achei simples e poderoso, como pato deve ser. &lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;p class="MsoNormal"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-family:arial;"&gt;Para principal já comi uma pescada amarela com salada verde, em um dia mais ligth, super honesto e da última vez pedi um mulles frites, que estava bom. O molho estava faltando um pouco daquela força do alho, que te faz ter vontade de molhar um pão no caldo, que era talvez excessivamente amanteigado. Além disso, as fritas era apenas, ok, meio moles. Dito isso, os mexilhões eram enormes e fartos, e mesmo sem um molho espetacular o prato estava honesto. Faltou a gentileza do serviço de trazer uma lavanda para lavarmos as mãos depois de comer, além disso, um outro bowl para colocarmos as cascas. &lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;p class="MsoNormal"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-family:arial;"&gt;Nunca cheguei as sobremesas, mas o menu me parece bom. O serviço é bom, talvez um pouquinho lento, mas tenho sido tão mal atendido no Rio ultimamente que já considerei esse bom. O ambiente é de fato muito agradável e os preços super aceitáveis, acho que vou voltar lá para ver se acho um prato excepcional. &lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;p class="MsoNormal"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-family:arial;"&gt;Lorenzo&lt;br /&gt;Rua Visconde de Carandaí ,2 &lt;br /&gt;Jardim Botânico – Rio de Janeiro&lt;br /&gt;Tel – 21 - 2294-7830&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;2**&lt;br /&gt;$$$&lt;/span&gt; &lt;/p&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/12259832-146480727357804457?l=tucacarvalho.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://tucacarvalho.blogspot.com/feeds/146480727357804457/comments/default' title='Post Comments'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=12259832&amp;postID=146480727357804457' title='2 Comments'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/12259832/posts/default/146480727357804457'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/12259832/posts/default/146480727357804457'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://tucacarvalho.blogspot.com/2009/02/lorenzo-charme-carioca-com-potencial.html' title='Lorenzo - Charme carioca com potencial'/><author><name>Tuca</name><uri>http://www.blogger.com/profile/16955717633369399407</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='16' height='16' src='http://img2.blogblog.com/img/b16-rounded.gif'/></author><thr:total>2</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-12259832.post-4167693226331267930</id><published>2009-02-17T06:25:00.001-08:00</published><updated>2009-02-17T06:27:36.930-08:00</updated><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='Restaurante'/><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='Crítica'/><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='3***'/><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='São Paulo'/><title type='text'>Arturito - Comida marcante em ambiente estranho.</title><content type='html'>&lt;p class="MsoNormal"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: arial;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"&gt;Tem alguns restaurantes que causam polemicas sendo o Arturito um dos que mais causou na blogosfera recente. Em um posto do ótimo &lt;a href="http://quebichomemordeu.wordpress.com/"&gt;Que bicho me mordeu&lt;/a&gt;, ele foi considerado confuso entre querer ser fashion week e comida sólida, não por menos a chef os convidou para uma visita a cozinha. Vale a pena ler a polemica por lá. Depois de tanta confusão eu decidi que eu tinha que ir conferir. O restaurante é da chef Argentina Paola, que já passou pelo Dona Júlia (que fui semana passada e adorei) e do Figueira Rubayat.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;p class="MsoNormal"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: arial;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"&gt;O restaurante é meio escondido em uma pequena casa, com decoração bem moderna! A iluminação é bem baixa e em seu corredor comprido o resturante parece de fato, uma passarela de desfile. O bar imponente completa a decoração moderna, além disso, um pedaço do restaurante tem um teto retrátil que deve ser agradável em noites estreladas. A decoração de alguma forma é toda muito escura. Logo na entrada pães com jeito de caseiros, uma cremosa manteiga salgadinha e um pratinho de azeite com alecrim e parmegiano ralado. Os pães não eram nada de especial, mas cumpriam bem seu papel. &lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;p class="MsoNormal"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: arial;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"&gt;Depois de sofrer um pouco para achar um vinho com preço justo na carta que me pareceu levemente over priced, partimos para a escolha dos principais. Eu fiquei com o ojo de bifé curado e purê de batatas Robuchon,&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style="mso-spacerun:yes"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: arial;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"&gt;  &lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: arial;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"&gt;a carne era bem diferente do que estamos acostumados, mas não menos saborosa. Com uma crosta bem sequinha, e levemente adocicada devido ao processo de curagem, o miolo é um belíssimo ojo de bife, no ponto certo, rosado e macio. Esse contraste de texturas é realmente muito bom, me lebrou um pouco uma carne do sol muito bem feita. O purê de batatas que vinha em uma panelinha separada era muito macio, mas de consitência firme, mais uma vez aqui com um sabor mais leve, mais creme de leite ou manteiga e menos batata, estava sensacional. Na mesa ainda pedimos um Spagetini de frutos do mar que foi elogiado,além de um fagoto (grão de trigo) cozido como risoto com aboroas grelhadas que estava uma delícia. &lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;p class="MsoNormal"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: arial;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"&gt;Para a sobremesa profiteroles que estavam muito bons, aerados, leves e simples. O serviço era muito atencioso e sugestivo, dando atenção na dose certa durante toda a noite. Imagino que em noites mais movimentadas a experiência possa ser diferente, pois nesta noite estava bem vazio. No final das contas, a conta foi um pouco mais cara que eu imaginava, mas sempre tenho que me lembrar que estamos em São Paulo. &lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;p class="MsoNormal"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: arial;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"&gt;&lt;a href="http://www.arturito.com.br"&gt;Arturito&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;R. Arthur de Azevdo, 542&lt;br /&gt;Pinheiros – São Paulo&lt;br /&gt;Tel – 11 – 3063 – 4951&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;p class="MsoNormal"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: arial;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"&gt;3***&lt;br /&gt;$$$$&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/12259832-4167693226331267930?l=tucacarvalho.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://tucacarvalho.blogspot.com/feeds/4167693226331267930/comments/default' title='Post Comments'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=12259832&amp;postID=4167693226331267930' title='4 Comments'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/12259832/posts/default/4167693226331267930'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/12259832/posts/default/4167693226331267930'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://tucacarvalho.blogspot.com/2009/02/arturito-comida-marcante-em-ambiente.html' title='Arturito - Comida marcante em ambiente estranho.'/><author><name>Tuca</name><uri>http://www.blogger.com/profile/16955717633369399407</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='16' height='16' src='http://img2.blogblog.com/img/b16-rounded.gif'/></author><thr:total>4</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-12259832.post-8252223844078457500</id><published>2009-02-13T03:30:00.000-08:00</published><updated>2009-02-13T03:35:39.179-08:00</updated><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='Restaurante'/><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='Crítica'/><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='Rio de Janeiro'/><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='2**'/><title type='text'>Lavoura Café - café da manhã com gostinho de fazenda</title><content type='html'>&lt;p class="MsoNormal"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-family:arial;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-size:medium;"&gt;Eu tenho que admitir eu amo tomar café da manhã, talvez porque eu seja o que os americanos chamam de “morning person”, acordo feliz e acelerado querendo fazer alguma coisa. Portanto, ir tomar café da manhã é um de meus programas favoritos. Adoro os sabores caseiros da Casa da Tatá na Gávea, não paro de sonhar com o banquete incrível que é a Escola do Pão. Essa semana, descobri mais um para a minha lista, desses com sabores caseiros, o Lavoura Café, que a &lt;a href="http://www.praquemquisermevisitar.com.br"&gt;Constance Escobar&lt;/a&gt; já tinha falado e eu ainda não tinha ido conferir. &lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;p class="MsoNormal"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-family:arial;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-size:medium;"&gt;O lugar é uma pequena casa de esquina (porque todo lugar charmoso é sempre de esquina?), verde, que combina bem com a linda vista dos fundos do Jardim Botanico. As mesas se espalham pelas calçadas, como que de um bistrô. Pedimos um café da manhã individual que é uma série de pratos, a sensação é de estar na sua fazenda no interior (no meu caso, na Bahia). Começamos com um delicioso suco de laranja, fresco, seguido do prato de frutas, um mamão também gostoso. Depois em canequinhas de metal esmaltado nos chega um iogurte cremoso, levemente azedo, com gosto de caseiro, além disso, uma granola super crocante e um potinno de mel, de fato um pedacinho de céu na terra. &lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;p class="MsoNormal"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-family:arial;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-size:medium;"&gt;Depois disso chega a mesa um bolo, no nosso dia, um de “branco” com pedacinho de goiabada, completamente caseiro, tenho que admitir que como moro sozinho e longe da casa de minha mãe, coisas caseiras tem um valor todo especial para mim. Depois uma cestinha com quatro variedades de pães, um de queijo que estava muito bom, com um gosto azedinho do povilho e outras variedades, para acompanhar queijo minas, manteiga bem salgadinha e peito de peru – nessa minha nova fase ligth, faltou um pãozinho integral, mas perdoável, em casa de avó tudo engorda mesmo. &lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;p class="MsoNormal"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-family:arial;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-size:medium;"&gt;Para finalizar ainda temos a opção de um café ou um cappuccino, mas tenho que confessar que com o calor de 40 graus que fazia no Rio de Janeiro, não tive coragem de experimentar. O serviço é relativamente lento, mas quem tem pressa com uma revista na mão em um sábado de manhã!?&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;p class="MsoNormal"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-family:arial;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-size:medium;"&gt;Lavoura Café&lt;br /&gt;Rua Pacheco Leão, 812&lt;br /&gt;Horto – Rio de Janeiro&lt;br /&gt;Tel -21- 2512-7308&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;p class="MsoNormal"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-family:arial;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-size:medium;"&gt;2**&lt;br /&gt;$&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/12259832-8252223844078457500?l=tucacarvalho.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://tucacarvalho.blogspot.com/feeds/8252223844078457500/comments/default' title='Post Comments'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=12259832&amp;postID=8252223844078457500' title='2 Comments'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/12259832/posts/default/8252223844078457500'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/12259832/posts/default/8252223844078457500'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://tucacarvalho.blogspot.com/2009/02/lavoura-cafe-cafe-da-manha-com-gostinho.html' title='Lavoura Café - café da manhã com gostinho de fazenda'/><author><name>Tuca</name><uri>http://www.blogger.com/profile/16955717633369399407</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='16' height='16' src='http://img2.blogblog.com/img/b16-rounded.gif'/></author><thr:total>2</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-12259832.post-4465790537813557195</id><published>2009-02-12T08:28:00.000-08:00</published><updated>2009-02-12T08:33:44.293-08:00</updated><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='Restaurante'/><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='Crítica'/><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='2**'/><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='São Paulo'/><title type='text'>Kaá - Sabor, ambiente... mas o serviço!</title><content type='html'>&lt;p class="MsoNormal"&gt;&lt;span style="Arial&amp;quot;,&amp;quot;sans-serif&amp;quot;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: arial;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"&gt;Tem poucas cidades do mundo que comportam investimentos milionários em restaurantes, com certeza São Paulo está entre uma delas. Ao entrar no Kaá logo pensei: “Isso no Rio durava 6 meses, em Salvador nem abria”. O restaurante fica em uma discreta casa, com uma porta mais discreta ainda na movimentada Juscelino Kubicheck, de fora pensei mas que confusão que deve ser isso aí dentro, mas ao entrar me deparei com um oásis em São Paulo. Um enorme galpão de pé direito elevadíssimo, com um espelho d´agua enorme na entrada. Mas a estrela da decoração é a parede lateral direita que é inteiramente coberta por plantas, não eras ou coisas assim, plantas mesmo. O efeito é incrível uma sensação de aconchego e frescor que não posso imaginar uma decoração não verde possa dar, também não parei de pensar como eles molham aquelas plantas?&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: arial;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"&gt;&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;p class="MsoNormal"&gt;&lt;span style="Arial&amp;quot;,&amp;quot;sans-serif&amp;quot;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: arial;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"&gt;No meio do salão havia um bar e ao fundo a cozinha com janelões de vidro para vermos a movimentação. Depois de tanta descrição da decoração a pergunta natural é se a comida estava a altura e posso dizer que sim. Fomos sentados em uma mesa do lado oposto da parede verde e perto da cozinha, o atendimento me parecia um pouco apressado, imagino que a pressão para sentar todas as pessoas da fila era grande. No entanto, na hora da sobresas houve demora de mais de 30m minutos para um petit gateau, com certeza o serviço está muito aquém do ambiente. &lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: arial;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"&gt;&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;p class="MsoNormal"&gt;&lt;span style="Arial&amp;quot;,&amp;quot;sans-serif&amp;quot;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: arial;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"&gt;Um dos sócios é o Paulo Barros, o famoso chef do Due Cuocchi (eu preciso voltar lá urgente para escrever aqui), mas o chef é um espanhol que fica sempre na cozinha. &lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style="mso-spacerun:yes"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: arial;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"&gt; &lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: arial;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"&gt;Pedimos um prato de antepasto para acompanhar a cestinha de pães que estava uma delícia. Clássicos italianos, bem executados, pimentões marinados, mussarela de búfala com pesto leve, proscciuto bem cortado. &lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: arial;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"&gt;&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;p class="MsoNormal"&gt;&lt;span style="Arial&amp;quot;,&amp;quot;sans-serif&amp;quot;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: arial;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"&gt;Meu prato foi uma costeleta de cordeiro com um spaguetini com manteiga e sálvia – absolutamente adoro essa cominação de manteiga e sálvia – a carne estava praticamente perfeita, tostadinha por fora e levemente rosada por dentro, sem aquele ranço que cordeiro tem em alguns lugares. A carne era simplesmente grelhada e macia, com um sabor aveludado, fazia um ótimo contraste com o gosto pontiagudo da sálvia, a massa estava no ponto certo al dente. &lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: arial;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"&gt;&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;p class="MsoNormal"&gt;&lt;span style="Arial&amp;quot;,&amp;quot;sans-serif&amp;quot;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: arial;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"&gt;A sobremesa não chegou como já falei e os preços eram bem a lá São Paulo. Sem dúvidas o serviço poderia ser muito melhor, mas aquela costela de cordeiro entra na minha lista de favoritos desse prato e isso não se pode negar. &lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: arial;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"&gt;&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;p class="MsoNormal"&gt;&lt;span style="Arial&amp;quot;,&amp;quot;sans-serif&amp;quot;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: arial;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"&gt;Kaá&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;span class="apple-style-span"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: arial;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"&gt;Avenida&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;span class="apple-converted-space"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: arial;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"&gt; &lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: arial;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"&gt;&lt;span bindproperty="Endereco" id="ctl00_Body_Label1"&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;span class="apple-style-span"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: arial;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"&gt;Juscelino Kubitscheck&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: arial;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"&gt;,&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;span class="apple-converted-space"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: arial;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"&gt; &lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: arial;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"&gt;&lt;span bindproperty="EnderecoNumero" id="ctl00_Body_Label2"&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;span class="apple-style-span"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: arial;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"&gt;279&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;span class="apple-converted-space"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: arial;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"&gt; &lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: arial;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"&gt;&lt;span bindproperty="EnderecoComplemento" id="ctl00_Body_Label3"&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;span class="apple-style-span"&gt;&lt;span bindproperty="EnderecoBairro" id="ctl00_Body_lbEnderecoBairro"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: arial;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"&gt;Itaim&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;span class="apple-converted-space"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: arial;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"&gt; &lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;span class="apple-style-span"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: arial;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"&gt;–&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;span class="apple-converted-space"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: arial;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"&gt; &lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: arial;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"&gt;&lt;span bindproperty="Regiao" id="ctl00_Body_Label4"&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;span class="apple-style-span"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: arial;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"&gt;São Paulo&lt;br /&gt;Tel&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;span class="apple-converted-space"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: arial;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"&gt; &lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;span class="apple-style-span"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: arial;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"&gt;-&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;span class="apple-converted-space"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: arial;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"&gt; &lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: arial;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"&gt;&lt;span bindproperty="Telefone" id="ctl00_Body_Label5"&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;span class="apple-style-span"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: arial;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"&gt;11 3045-0043&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: arial;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"&gt;&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;p class="MsoNormal"&gt;&lt;span class="apple-style-span"&gt;&lt;span style="Arial&amp;quot;,&amp;quot;sans-serif&amp;quot;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: arial;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"&gt;2**&lt;br /&gt;$$$$&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style="Arial&amp;quot;,&amp;quot;sans-serif&amp;quot;font-family:&amp;quot;;"&gt;&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/12259832-4465790537813557195?l=tucacarvalho.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://tucacarvalho.blogspot.com/feeds/4465790537813557195/comments/default' title='Post Comments'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=12259832&amp;postID=4465790537813557195' title='4 Comments'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/12259832/posts/default/4465790537813557195'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/12259832/posts/default/4465790537813557195'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://tucacarvalho.blogspot.com/2009/02/kaa.html' title='Kaá - Sabor, ambiente... mas o serviço!'/><author><name>Tuca</name><uri>http://www.blogger.com/profile/16955717633369399407</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='16' height='16' src='http://img2.blogblog.com/img/b16-rounded.gif'/></author><thr:total>4</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-12259832.post-3492866084651180851</id><published>2009-02-05T10:05:00.000-08:00</published><updated>2009-02-05T10:07:55.324-08:00</updated><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='Restaurante'/><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='Crítica'/><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='Rio de Janeiro'/><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='3***'/><title type='text'>Le Pré Catalan - Um francês como deve ser</title><content type='html'>&lt;p class="MsoNormal"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: arial;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"&gt;Era meu aniversário e depois desse blog eu decidi que merecia uma comemoração digna de uma comensal. Tinha um bom tempo que eu não ia ao Le Pré Catalan, restaurante do chef Roland Vilard, que havia sido todo reformado. A reforma ficou sensacional, os móveis de madeira escura, quase preta, e estofado clarinho, sem tolhas de mesa só com uma passadeira branca. As mesas e cadeiras arredondadas combinam com o formato da sala que tem o mesmo formato, beirando a janela com a linda vista da praia de Copacabana. Olhando para dentro todo o restaurante é coberto por leves cortinas brancas, que nos dá uma impressão de surpresa por trás, e de fato somos surpreendidos pela cozinha do Chef. &lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;p class="MsoNormal"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: arial;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"&gt;Cheguei sozinho e decidi que eu merecia um belíssimo jantar e pedi uma taça de champagne para começar minha noite. Na mesa uma cestinha com grissinis amanteigados que se desfaziam na boca e torradas com azeite de oliva ultra finas que estalavam na boca. Resolvemos que fazer as escolhas no menu seria muito doloroso porque não pedir e Menu Confiance e deixar o chef nos impressionar com 10 pratos?&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;p class="MsoNormal"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: arial;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"&gt;Antes de começar nos foi oferecida uma seleção de pães todos quentinhos e maravilhosos, meu preferido, nozes com passas. O primeiro prato foi um mini gaspacho, com um cherne envolto em um cream fraiche, estava gostoso, com bons contrastes e salgadinha; havia um outro pratinho que era um cogumelo com farofa de anchovas, incrível, levemente amanteigada e crocante faziam um belo par com o cogumelo cozido no ponto certo. &lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;p class="MsoNormal"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: arial;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"&gt;A salada de lagostim com uma levíssima maionese de ervas e massa philos crocante e sequinha, sob pequenos cubinhos de aipo, pimentões e tomates estava espetacular. O lagostim estava no ponto certo, e contrastava bem com a massa crocante enquanto os pequenos cubos davam o frescor enquanto quase que estalavam na sua boca. Seguindo esse prato nos foi servido uma costela de tambaqui, peixe de rio do norte, com molho de tomilho fresco e um purê de barôa defumada, o peixe estava macio e levinho, com um molho que dava toque de ervas para aquela carne firme. O purê, ou seria um mousse, talvez um souflê, era tão macia, quase com textura de algodão doce, e um gostinho defumado distante. &lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;p class="MsoNormal"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: arial;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"&gt;Em um restaurante tão francês, o Foie Gras não podia deixar de ser a grande estrela da noite. A trilogia de foie gras, trazia ele fresco – não tem como errar – com uma geléia de figos e brioches, eu gosto mais com geléias mais doces, mas estava sensacional. Um ravióli de foie gras com alho poro, massa perfeita, profundo pela gordura do foie como pelo tempo de cozimento daquele caldo do alho poro. E por fim ele selado sobre uma tortinha de maça, que estava espetacular, o foie gras é macio, quase viscoso, que contrasta com a maça levemente cozida, sua gordura com a refrescância da maça. Neste ponto já estávamos tomando um belíssimo e honestíssimo St. Emilion 2003. &lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;p class="MsoNormal"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: arial;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"&gt;Para limpar o paladar e uma granita de frutas vermelhas e champagne, simplesmente o que vc precisa para tirar da sua boca o sabor persistente do Foie Gras. Entramos nas carnes empolgados, primeiro veio uma vitela, com molho do próprio cozimento e legumes, a carne poderia estar um pouco menos passada, mas seu molho era balanceado e os legumes estavam ainda levemente crocantes e faziam uma combinação muito boa. Depois chegou uma palheta de cordeiro, no ponto certo com batatas em cubos, ainda meio durinhas com um levíssimo molho branco, o prato era simplesmente uma boa execução, mas nada de surpreendente. &lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;p class="MsoNormal"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: arial;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"&gt;Até esse momento o serviço me parecia uma sinfonia perfeita! Tudo estava sincronizado, mas parece que fomos esquecidos e o prato mais simples que seguia, uma&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style="mso-spacerun:yes"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: arial;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"&gt;  &lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: arial;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"&gt;combinação de queijos demorou mais de 20 minutos, inadimissível em um jantar como esse. Mas eu perdôo até isso. O prato de queijos era formado por pequenos pedaços de queijos de verdade - nada dos tipo brie - o chevre estava especialmente bom, com mais pães fresquinhos. O nosso Sauternes combinava perfeitamente com os queijos e preparava nosso paladar para os doces. &lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;p class="MsoNormal"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: arial;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"&gt;Para sobremesa começamos com umas provinhas do carrinho do chef de patisserrie, que sinceramente deveria abrir uma loja em separado para vender as delicias deles. Provei os ovos nevados, que estavam aerados e leves como devem ser. Um suspiro/macarron com um leve creme de nozes dentro era inacreditável, a cada mordida ele se desfazia na boca deixando o sabor forte das nozes sem excesso nenhum de açúcar. &lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style="mso-spacerun:yes"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: arial;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"&gt; &lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: arial;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"&gt;Segundos os chocóltras na mesa a mouse de chocolate também estava um sonho. &lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;p class="MsoNormal"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: arial;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"&gt;A sobremesa de verdade era um profiteroles, com uma calda de chocolate que eu não provei. Para mim uma seleção de sorbets, todos refrescantes e naturais: cupuaçu, graviola, tamarindo, manga e mangaba. Acompanhado de Madeleines muito boas. No café ainda fomos agraciados com uma mini torta de limão com massa se esfarelando e um creme perfeitamente acido. Na hora de ir embora, umas caixinhas com dois macarrons. Eu que era aniversariante e ainda ganhei em uma linda caixa uma torta do chef de pâtisserie, adoro esses mimos. &lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;p class="MsoNormal"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: arial;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"&gt;A refeição não é nada barata, mas para ocasiões especiais acho que vale a pena. Este é um programa para os apreciadores de uma boa culinária francesa, com alguma influência de ingredientes nacionais e execução quase sem falhas. Dito isto, não há nada de muito surpreendente, apesar de muito bom. &lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;p class="MsoNormal"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: arial;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"&gt;Le Pré Catalan&lt;br /&gt;Hotel Sofitel – Avenida Atlântica ,4240&lt;br /&gt;Copacabana – Rio de Janeiro&lt;br /&gt;Tel – 21 - 2525-1160&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;span style="line-height: 115%; "&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: arial;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"&gt;3***&lt;br /&gt;$$$$&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/12259832-3492866084651180851?l=tucacarvalho.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://tucacarvalho.blogspot.com/feeds/3492866084651180851/comments/default' title='Post Comments'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=12259832&amp;postID=3492866084651180851' title='4 Comments'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/12259832/posts/default/3492866084651180851'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/12259832/posts/default/3492866084651180851'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://tucacarvalho.blogspot.com/2009/02/le-pre-catalan-um-frances-como-deve-ser.html' title='Le Pré Catalan - Um francês como deve ser'/><author><name>Tuca</name><uri>http://www.blogger.com/profile/16955717633369399407</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='16' height='16' src='http://img2.blogblog.com/img/b16-rounded.gif'/></author><thr:total>4</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-12259832.post-6596315391622046549</id><published>2009-02-05T08:02:00.000-08:00</published><updated>2009-02-06T06:16:20.706-08:00</updated><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='Restaurante'/><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='Crítica'/><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='3***'/><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='São Paulo'/><title type='text'>Tordesilhas - Pedacinhos do Brasil em São Paulo</title><content type='html'>&lt;p class="MsoNormal"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-family:arial;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-size:medium;"&gt;Existem lugares que te transportam, fazem vc sentir que vc não está mais onde vc estava a 10 minutos atrás. Encontrei em São Paulo um lugar assim, o restaurante Tordesilhas te tira do meio da confusão da Avenida Paulista, e te faz sentir como se vc estivesse no Nordeste, ou quem sabe no norte! Fica em uma casinha com cara de cidade pequena – que estranhamente São Paulo tem várias – com uma decoração simples, com motivos regionais. &lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;p class="MsoNormal"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-family:arial;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-size:medium;"&gt;A comida é completamente focada nos produtos brasileiros, 100%. Tem pratos típicos sem tirar nem por, assim como os pratos que a chef, usa os ingredientes, mas faz alguma releitura. Para começar pedimos queijo coalho com melaço, estava completamente crocante e queimadinho por fora e macio por dentro, com gosto de praia. Também pedimos uma lula sob purê de banana da terra, que estava com uma textura macia envolto em um leve molho de tomates fresco e deitado sob um creme leve de banana, era cremoso e macio, mas sem o excesso de gosto de banana. Quase como uma pintura renascentista de uma mulher sob uma cama forrada de colchas de veludo. &lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;p class="MsoNormal"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-family:arial;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-size:medium;"&gt;Para principal resolvi testar uma das receitas tradicionais, pedi o pato no tucupí (olha ele aqui de novo!) com farofa de água. O pato estava cozido no ponto certo, com a carne se desfazendo e soltando do osso. O molho era mais forte que lembrava, com doses ácidas e agudas, talvez levemente amargas que balanceavam com o pato. A farofa estava um pouco dura de mais, mesmo molhando com o molho. &lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;p class="MsoNormal"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-family:arial;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-size:medium;"&gt;O resto da mesa pediu muito bem, destaque para o badejo grelhado com molho de moqueca, caruru e arroz. O badejo simples e bem feito, com o caldo da moqueca estava perfeito, um perfume sem ser dominante, me senti na Bahia. O guizado de carne seca em cubinhos com pirão de aipim estava também muito bom, pirão cremoso, leve e o guizado muito saboroso. Os pratos era enormes e poderíamos até ter dividido.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style="mso-spacerun:yes"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-family:arial;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-size:medium;"&gt;  &lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-family:arial;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-size:medium;"&gt;O serviço foi levemente ruim, tínhamos que chamar atenção do garçom várias vezes. &lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style="mso-spacerun:yes"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-family:arial;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-size:medium;"&gt; &lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-family:arial;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-size:medium;"&gt;Ao sair de lá fiquei com a sensação que tinha que voltar para experimentar de novo outros pratos, existe indicação melhor?!&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;p class="MsoNormal"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-family:arial;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-size:medium;"&gt;Tordesilhas&lt;br /&gt;R. Bela Cintra, 465&lt;br /&gt;São Paulo – SP&lt;br /&gt;Tel -11- 3107-7444&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;p class="MsoNormal"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-family:arial;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-size:medium;"&gt;3***&lt;br /&gt;$$$&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/12259832-6596315391622046549?l=tucacarvalho.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://tucacarvalho.blogspot.com/feeds/6596315391622046549/comments/default' title='Post Comments'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=12259832&amp;postID=6596315391622046549' title='2 Comments'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/12259832/posts/default/6596315391622046549'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/12259832/posts/default/6596315391622046549'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://tucacarvalho.blogspot.com/2009/02/tordesilhas-pedacinhos-do-brasil-em-sao.html' title='Tordesilhas - Pedacinhos do Brasil em São Paulo'/><author><name>Tuca</name><uri>http://www.blogger.com/profile/16955717633369399407</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='16' height='16' src='http://img2.blogblog.com/img/b16-rounded.gif'/></author><thr:total>2</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-12259832.post-4459183288367282708</id><published>2009-01-30T10:05:00.001-08:00</published><updated>2009-01-30T10:06:16.285-08:00</updated><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='Restaurante'/><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='Crítica'/><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='Rio de Janeiro'/><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='2**'/><title type='text'>Adega do Pimenta - Comida Alemã em local tipicamente carioca</title><content type='html'>&lt;p class="MsoNormal"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: arial;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"&gt;Estou cada vez mais convencido do valor da baixa gastronomia, acho que podemos comer coisas tão surpreendente em botecos e afins como em um super restaurante. O importante é saber harmonizar sabores e texturas, e isso muitas pessoas já nascem sabendo. Quando combinamos essa simplicidade com prato típicos de outros países a coisa vai ficando mais complicada. No entanto, a Adega do Pimenta em Santa Teresa consegue entregar tudo em um só pacote. &lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;p class="MsoNormal"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: arial;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"&gt;O restaurante fica em uma pequena casa na Almirante Alexandrino, com decoração que pode ser qualificada como um quebra cabeça de quinquilharias que lembrem cerveja ou Alemanha e o que não está coberto, uma madeira envernizada mais de 15 vezes sem ter sido passado uma lixa. O restaurante não tem ar condicionado o que em um dia quente ou pode ficar fora da sua lista ou pode ser uma desculpa para beber o delicioso chopp nas canecas de porcelana. &lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;p class="MsoNormal"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: arial;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"&gt;Para começar pedimos as salsichas caseiras e croquetes de carne, a selação de salsichas estava uma delícia, com a vienense sendo o destaque, macia com um leve sabor de fumaça que caia super bem com a mostrada forte da casa. O croquete estava sequinho por fora e muito cremoso por dentro, um achado. &lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;p class="MsoNormal"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: arial;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"&gt;Pedimos nesse dia o Eisbein, quer dizer pedimos no dia anterior, esse prato típico alemão, que é um joelho de porco assado tem que ser pedido com 24 horas de antecedência e tem que ser para grupos grandes. Ele é assado por horas antes de ser servido, o tamanho do joelho é inacreditável. O nosso serviu com fartura 12 pessoas, não posso imaginar o tamanho do porco que era dono do joelho, ele deveria ser quase do tamanho de uma vaca. &lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;p class="MsoNormal"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: arial;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"&gt;O joelho é marinado e temperado com pimenta do reino e manjerona, que foram uma crosta sobre a pele do porco e carne que fica sequinha e crocante. A carne do joelho fica mais macia que o porco normal, e o tempero dele é incrível tem um gosto de terra do excesso da pimenta do reino e um ardor meio que distante, a carne está ainda bem úmida, acho que pelo modo de preparo. Já a Mangerona deixa uma pista de amargor que completa a quase doçura da carne de porco. &lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;p class="MsoNormal"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: arial;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"&gt;O serviço era cordenado por um garçom mal humorado mas eficiente que nos sugeriu os acompanhamentos de couve flor, repolho roxo e batatas coradas, nenhum merece especial destaque. Além disso, ainda pedimos uma salada de batatas que estava boa, com pedaços ainda firmes e uma maionese bem leve, perfeita com a mostarda. A experiência precisa de programação mas vale a pena para experimentar algo completamente diferente. &lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style="mso-spacerun:yes"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: arial;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"&gt; &lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;p class="MsoNormal" style="line-height:125%"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: arial;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"&gt;Adega do Pimenta&lt;br /&gt;Rua Almirante Alexandrino, 296&lt;br /&gt;Santa Teresa – Rio de Janeiro&lt;br /&gt;TEL: - 21 -2224-7554&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;p class="MsoNormal" style="line-height:125%"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: arial;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"&gt;2**&lt;br /&gt;$$&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/12259832-4459183288367282708?l=tucacarvalho.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://tucacarvalho.blogspot.com/feeds/4459183288367282708/comments/default' title='Post Comments'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=12259832&amp;postID=4459183288367282708' title='7 Comments'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/12259832/posts/default/4459183288367282708'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/12259832/posts/default/4459183288367282708'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://tucacarvalho.blogspot.com/2009/01/adega-do-pimenta-comida-alema-em-local.html' title='Adega do Pimenta - Comida Alemã em local tipicamente carioca'/><author><name>Tuca</name><uri>http://www.blogger.com/profile/16955717633369399407</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='16' height='16' src='http://img2.blogblog.com/img/b16-rounded.gif'/></author><thr:total>7</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-12259832.post-1468546747350907241</id><published>2009-01-29T14:14:00.000-08:00</published><updated>2009-01-29T14:17:39.563-08:00</updated><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='Top 5'/><title type='text'>Top 5 Drinks</title><content type='html'>&lt;p class="MsoNormal"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: arial;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"&gt;1 – Belvedere Vodka Martini, with a twist!&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;p class="MsoNormal"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: arial;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"&gt;2 – Caipirinha de Nega Fulô de caju e tangerina. &lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;p class="MsoNormal"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: arial;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"&gt;3 – Caipivodka de Morango do Soho na Bahia.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;p class="MsoNormal"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: arial;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"&gt;4 – Mojito, bem feito, o melhor até hoje Bodeguita Del Médio, Mexico. &lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;p class="MsoNormal"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: arial;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"&gt;5 – Porto Tônica, com vinho do Porto Branco. &lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p class="MsoNormal"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: arial;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"&gt;ps: mais uma vez sem ordem!&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p class="MsoNormal"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: arial;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"&gt;&lt;br /&gt;E o de vcs!?&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;/p&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/12259832-1468546747350907241?l=tucacarvalho.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://tucacarvalho.blogspot.com/feeds/1468546747350907241/comments/default' title='Post Comments'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=12259832&amp;postID=1468546747350907241' title='8 Comments'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/12259832/posts/default/1468546747350907241'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/12259832/posts/default/1468546747350907241'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://tucacarvalho.blogspot.com/2009/01/top-5-drinks.html' title='Top 5 Drinks'/><author><name>Tuca</name><uri>http://www.blogger.com/profile/16955717633369399407</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='16' height='16' src='http://img2.blogblog.com/img/b16-rounded.gif'/></author><thr:total>8</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-12259832.post-8232148516441671469</id><published>2009-01-28T13:13:00.000-08:00</published><updated>2009-02-06T06:17:18.277-08:00</updated><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='Restaurante'/><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='Crítica'/><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='Rio de Janeiro'/><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='3***'/><title type='text'>Shin Miura - Good old classic</title><content type='html'>&lt;p class="MsoNormal"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-family:arial;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-size:medium;"&gt;O centro do Rio de Janeiro é pavoroso em muitos sentidos, mas em meio a todo o caos dos camêlos, milhões de pessoas andando apressadas e do calor desumano do Rio de Janeiro existem tesouros gastronômicos, como o Bar Luiz, o Eça, o Gourmet by Celidônio e o Shin Miura. Sendo esse último um dos meus favoritos por aqui, este é um japonês bem tradicional, cheio de japoneses almoçando por lá, o que já é atestado de qualidade. A decoração assim como do Azumi, em Copacabana, é péssima, com mesas de granito, parede com calendários japoneses e serviços americanos de plástico do Saara – 25 de março carioca. &lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;p class="MsoNormal"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-family:arial;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-size:medium;"&gt;O serviço depois de muito freqüentar e reclamar se tornou bom, mas as primeiras vezes são sofridas. Mas tudo é compensado pelos pratos da casa. O menu é hibrido, tem os super clássicos japoneses, como aquelas sopas de macarrão e legumes, os sushis, os teppanyakis – coisas na chapa - até um menu degustação do super criativo Nao Nara que faz inveja a qualquer restaurante contemporâneo. O chefe Nao acabou de abrir seu próprio restaurante no Fashion Mall, vizinho da CT Brasserie, com esse menu mais moderno e mais caro, obviamente. &lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;p class="MsoNormal"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-family:arial;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-size:medium;"&gt;Eu já experimentei muitas coisas lá, mas o Teppanyaki de Lula é um dos meus favoritos, é uma lula levemente empanada, provavelmente só com farinha de trigo, passada nessa chapa com legumes na chapa e arroz. A lula vem sequinha e macia, a parte de dentro ainda tem uma textura ainda mais macia, quase que cremosa. Os legumes são crocantes ainda, mas ao menos tempo não são mais crus, acho que o calor elevador e a velocidade de contato conseguem isso. O arroz é grudadinho e tem aquele gosto agudo que o arroz japonês tem, dada a alga que eles conzinha junto. &lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;p class="MsoNormal"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-family:arial;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-size:medium;"&gt;Os sushis de lá também são bem gostosos, cortes preciso e com sahimis gordos, como falei o arroz é muito bom e os rolls são firmes. Os invencionismos ali se limitam ao hot philadelphia e um califórnia de morango. Além disso, só sushi bom e simples. Os pratos da degustação são uma história completamente diferente, coisa como magret de cannard com calda de framboesa e coulies de brie, todos que eu provei até hoje eram muito bons, mas é uma brincadeira cara (R$ 77 reais por uma degustação de 4 pratos) que não combina com o almoço no centro corrido. Não posso esperar para jantar no Nao, no Fashion Mall esses pratos. &lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;p class="MsoNormal"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-family:arial;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-size:medium;"&gt;Shin Miura&lt;br /&gt;Avenida Rio Branco ,156 - 3º andar,&lt;br /&gt;loja 324 e 325 (Edifício Avenida Central)&lt;br /&gt;Rio de Janeiro&lt;br /&gt;Tel - 21-2262-3043&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;p class="MsoNormal"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-family:arial;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-size:medium;"&gt;3***&lt;br /&gt;$$&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/12259832-8232148516441671469?l=tucacarvalho.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://tucacarvalho.blogspot.com/feeds/8232148516441671469/comments/default' title='Post Comments'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=12259832&amp;postID=8232148516441671469' title='4 Comments'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/12259832/posts/default/8232148516441671469'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/12259832/posts/default/8232148516441671469'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://tucacarvalho.blogspot.com/2009/01/shin-miura-good-old-classic.html' title='Shin Miura - Good old classic'/><author><name>Tuca</name><uri>http://www.blogger.com/profile/16955717633369399407</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='16' height='16' src='http://img2.blogblog.com/img/b16-rounded.gif'/></author><thr:total>4</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-12259832.post-6886866658618418877</id><published>2009-01-28T12:15:00.001-08:00</published><updated>2009-01-28T12:15:54.415-08:00</updated><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='Restaurante'/><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='Crítica'/><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='Rio de Janeiro'/><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='2**'/><title type='text'>Líquido - Frescor em Ipanema</title><content type='html'>&lt;p class="MsoNormal"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: arial;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"&gt;Existem restaurantes que são pontos de almoço em dia de sol, se é que vcs me entendem. Sábado fui conhecer mais um desses lugares, o Líquido, que fica em uma simpática varanda, debruçada sobre a Praça Nossa Senhora da Paz em Ipanema. O restaurante é pequeno e completamente aberto, que o torna ainda mais um programa pós praia, no Rio de Janeiro. O cardápio é recheado de opções mais saudáveis e leves que o normal. &lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;p class="MsoNormal"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: arial;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"&gt;Para beber eu fiquei com um chá verde gelado, com gelo de limão. Estava muito gostoso e o chá é fresco que o faz ser mais leves que os industrializados, além de vir em um gadget super interessante, com o qual vc mesmo mistura o chá com o gelo. Além disso, tinha uma seleção interessante de smoothies que tinha uma cara ótima, mas vai ficar para a próxima visita. Para entrada pedimos um ceviche, prato típico do peru – peixe fresco cozido no suco de limão com um leve vinagrete. Estava delicioso, perfeito para o dia de verão, fresco com o azedo do limão, a crocância das cebolas bem pequenas, com a textura híbrida do peixe entre o cru e o levemente cozido. Eu adoro esse prato e o de lá estava de fato bom. &lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;p class="MsoNormal"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: arial;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"&gt;Para prato principal eu pedi uma Dosas, um crepe indiano de massa leve, meu recheio era salada verde, tomates, frango, mozarela de búfala e creme de queijo. Achei um pouco sem sal, sem contar que era muito grande e os ingredientes estavam quase que compartimentados, então ou comia a salada ou o frango com o creme. O creme era um pouco excessivo e definitivamente não tinha muito gosto. &lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;p class="MsoNormal"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: arial;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"&gt;Os doces estavam com uma cara apetitosa, mas optamos por ficar só com isso. O serviço foi desatencioso e para a quantidade de garçons inadmissível. Tivemos que chamar a atenção dos garçons mais de 4 vezes. Além desses crepes o menu tem pratos que pareciam interessantes, vou voltar para dar mais uma chance apesar de ter achado o meu principal fraco, quem sabe um smoothie e um ceviche em um pós praia!&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;p class="MsoNormal"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: arial;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"&gt;Líquido&lt;br /&gt;R. Barão da Torre, 398 A,&lt;br /&gt;Ipanema – Rio de Janeiro&lt;br /&gt;TEL – 21 - 2267-6519.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;span style="line-height: 115%; "&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: arial;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"&gt;2**&lt;br /&gt;$$&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/12259832-6886866658618418877?l=tucacarvalho.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://tucacarvalho.blogspot.com/feeds/6886866658618418877/comments/default' title='Post Comments'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=12259832&amp;postID=6886866658618418877' title='2 Comments'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/12259832/posts/default/6886866658618418877'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/12259832/posts/default/6886866658618418877'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://tucacarvalho.blogspot.com/2009/01/liquido-frescor-em-ipanema.html' title='Líquido - Frescor em Ipanema'/><author><name>Tuca</name><uri>http://www.blogger.com/profile/16955717633369399407</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='16' height='16' src='http://img2.blogblog.com/img/b16-rounded.gif'/></author><thr:total>2</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-12259832.post-3143802292694475426</id><published>2009-01-23T11:48:00.000-08:00</published><updated>2009-01-23T11:50:01.555-08:00</updated><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='Restaurante'/><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='Crítica'/><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='Rio de Janeiro'/><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='2**'/><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='3***'/><title type='text'>Boteco Casual - Tesouso no centro do Rio de Janeiro</title><content type='html'>&lt;p class="MsoNormal"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-size:medium;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-family:arial;"&gt;O Rio de Janeiro tem uns lugares que são a sua cara, displicentes, confusos e deliciosos como a cidade é. O boteco Casual no centro do Rio de Janeiro é provavelmente a síntese do Rio de Janeiro, boa comida, ambiente caótico e completamente displicente. Eu fui em um almoço desses de trabalho corridos,&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style="mso-spacerun:yes"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-size:medium;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-family:arial;"&gt;  &lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-size:medium;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-family:arial;"&gt;o que muda muito o seu nível de expectativas, imagino que se tivesse mais tempo, não me arrependeria também. &lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;p class="MsoNormal"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-size:medium;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-family:arial;"&gt;O Casual fica em uma casa antiga no centro do Rio de Janeiro, na Rua do Ouvidor, onde não se passa carros, é uma rua que poderia ser muito mais charmosa se bem conservada, porém, esse desleixo só torna o local muito mais carioca. Com poucas mesas, sugiro que se tenha paciência nos dias concorridos, que depende dos pratos do dia, uma vez que os pratos do cardápio normal demoram muito e torna o almoço um processo não sugerido nem pelo próprio garçom para os apressados. &lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style="mso-spacerun:yes"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-size:medium;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-family:arial;"&gt; &lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;p class="MsoNormal"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-size:medium;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-family:arial;"&gt;Ficamos em uma mesa na rua, que é calçada e no meio do movimento da rua, poderia haver algo mais displicente que isso? Eu pedi um peixe vermelho, levemente empanado, com molho de cenoura, arroz de brócolis e batatas ao murro. O peixe estava no ponto certo, levinho e apesar de frito, sem excesso de gordura, o molho de cenoura levava mais alguma coisa, talvez uma mostarda escura e tinha uma profundidade gostosa. As batatas estavam bem executadas, macias e com um gosto leve do azeite na casca, o arroz com aquele gosto de tempero caseiro completava o prato super honesto e com excelente custo benefício. &lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;p class="MsoNormal"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-size:medium;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-family:arial;"&gt;Mas o grande destaque veio na sobremesa, pedimos os pastéis de Belém, ou de nata – como vc preferir. Eles chegaram quentinhos na mesa, polvilhados com um pouco de açúcar e canela, a massa era folhada sem excesso de manteiga e levemente crocante, mas aquela crocância de massas delicadas que o toque da língua fazem ela se desfazer. O recheio um creme meloso, aveludado e levemente morno, uma dentada enchia a sua boca com este até a massa estalar na sua boca, perfeição simples na combinação de texturas. &lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;p class="MsoNormal"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-size:medium;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-family:arial;"&gt;O serviço é levemente desatenciosos mas para um almoço rápido está dentro do esperado, no final das contas, é um programa carioca e ser marrento é parte do show. A conta foi módicos R$20 , para uma refeição acima da média, de fato um achado. &lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;p class="MsoNormal"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-size:medium;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-family:arial;"&gt;Boteco Casual&lt;br /&gt;Rua do Ouvidor, 33&lt;br /&gt;Tel – 21-2232-0250&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;p class="MsoNormal"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-size:medium;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-family:arial;"&gt;2**&lt;br /&gt;$&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;p class="MsoNormal"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-size:medium;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-family:arial;"&gt;Ps: pela sobremesa só seria 3***&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/12259832-3143802292694475426?l=tucacarvalho.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://tucacarvalho.blogspot.com/feeds/3143802292694475426/comments/default' title='Post Comments'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=12259832&amp;postID=3143802292694475426' title='1 Comments'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/12259832/posts/default/3143802292694475426'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/12259832/posts/default/3143802292694475426'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://tucacarvalho.blogspot.com/2009/01/o-rio-de-janeiro-tem-uns-lugares-que-so.html' title='Boteco Casual - Tesouso no centro do Rio de Janeiro'/><author><name>Tuca</name><uri>http://www.blogger.com/profile/16955717633369399407</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='16' height='16' src='http://img2.blogblog.com/img/b16-rounded.gif'/></author><thr:total>1</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-12259832.post-497641322232737592</id><published>2009-01-19T13:03:00.001-08:00</published><updated>2009-01-19T13:08:51.071-08:00</updated><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='Restaurante'/><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='Crítica'/><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='2**'/><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='Salvador'/><title type='text'>Di Liana - Gosto de infância que continua bom.</title><content type='html'>&lt;p class="MsoNormal"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-family:arial;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-size:medium;"&gt;Tenho muitas lembranças de comer da minha infância, mas poucas são tão vivas como a do Di Liana, que ficava perto do aeroporto de Salvador. O restaurante ficava em uma casa no meio de um jardim, com espaço para mesas grandes e longos almoços de família. Nos fundos da casa eles tinham um viveiro de aves, incluindo um lindo pavão, tenho lembranças perfeitas de quão chato era ficar sentado na mesa e quão legal era ir ver os bichos – quem diria que hoje eu ia gostar tanto de ficar na mesa. &lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;p class="MsoNormal"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-family:arial;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-size:medium;"&gt;O Di Liana de hoje não é mais nessa casa bucólica, fechou há pouco tempo, mas não deixou salvador órfã de boa comida italiana. Eles abriram agora em Ondina, em uma ruazinha simpática, em uma outra casa, com cara de casa de alguém. Fui em um domingo a noite e estava um pouco vazio, mas a parte dos fundos que tem mesas ao ar livre e um pátio para eventos me pareceram uma ótima pedida. &lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;p class="MsoNormal"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-family:arial;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-size:medium;"&gt;O couvert de lá é ótimo, com pão caseiro e rústico, com a massa pesada e com pedaços de calabresa leves. De entrada dessa vez pedimos uma muzzarela de búfala, com molho ao pesto, simples e bem executado o pesto era saboroso, sem o excesso de óleo que as vezes é comum e combinava bem com as mozarelas. &lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style="mso-spacerun:yes"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-family:arial;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-size:medium;"&gt; &lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;p class="MsoNormal"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-family:arial;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-size:medium;"&gt;Nesta noite eu pedi algo mais leve: um filé grelhado com uma salada da casa, que é uma verde com tomates, mozarela de búfala e passas brancas. A carne estava muito bem executada no ponto certo e com leve gosto de grelha, que é levemente adocicado. A salada apesar de simples tinha o toque das uvas passas brancas que adicionou um twist interessante, dados que estas não são tão doces. A salada ceaser com frango defumado também estava com uma cara ótima e me pareceu uma ótima inovação a clássica. Um único se não é o queijo parmesão que estava um pouco ressacado, talvez tivesse sido ralado com muita antecedência. &lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;p class="MsoNormal"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-family:arial;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-size:medium;"&gt;Meu prato preferido para comer, sem culpa, lá é o filé a parmegiana, que é quase que caseiro, e esta é a maior qualidade do Di Liana. Molho de tomate delicioso, leve e aveludado que cobre o filé a milanesa e o queijo derretido em cima. Uma sinfonia de sabores que tem total gosto de infância para mim. O serviço é muito atencioso, mas imagino que ele muito cheio possa piorar um pouco. Os preços são módicos comparados com as cantinas de São Paulo, uma excelente pedida em Salvador&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;p class="MsoNormal"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-family:arial;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-size:medium;"&gt;Di Liana&lt;br /&gt;Rua Macapá, 314&lt;br /&gt;Salvador&lt;br /&gt;Tel -71 3331-1266&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;span style="line-height: 115%; "&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-family:arial;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-size:medium;"&gt;2**&lt;br /&gt;$$&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/12259832-497641322232737592?l=tucacarvalho.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://tucacarvalho.blogspot.com/feeds/497641322232737592/comments/default' title='Post Comments'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=12259832&amp;postID=497641322232737592' title='0 Comments'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/12259832/posts/default/497641322232737592'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/12259832/posts/default/497641322232737592'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://tucacarvalho.blogspot.com/2009/01/di-liana-gosto-de-infncia-que-continua.html' title='Di Liana - Gosto de infância que continua bom.'/><author><name>Tuca</name><uri>http://www.blogger.com/profile/16955717633369399407</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='16' height='16' src='http://img2.blogblog.com/img/b16-rounded.gif'/></author><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-12259832.post-2381377319132946609</id><published>2009-01-16T09:49:00.000-08:00</published><updated>2009-01-19T13:09:14.939-08:00</updated><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='Restaurante'/><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='Crítica'/><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='3***'/><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='São Paulo'/><title type='text'>Maní - displicência e criatividade</title><content type='html'>&lt;p class="MsoNormal"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: arial;"&gt;Desde que comecei a ler mais sobre comida e gastronomia tinha ouvido muito falar de um ingrediente chamado Tucupí, que é o caldo da mandioca brava que deixa sua boca levemente dormente depois de comer. No blog da &lt;/span&gt;&lt;a href="http://viajeaqui.abril.com.br/indices/conteudo/blog/boa-vida.shtml"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: arial;"&gt;Alexandra Forbes&lt;/span&gt;&lt;/a&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: arial;"&gt; já tinha ouvido falar que no Maní tinha um prato sensacional de peixe com tucupí e fui experimentar apesar da resistência de minhas companhias, que achavam o menu muito diferente. &lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;p class="MsoNormal"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: arial;"&gt;O restaurante fica em uma simpática casa, simples, como uma sala principal e um jardim de inverno, além de uma parte dos fundos que tem duas grandes mesas que ficam a céu aberto e mesas na varanda. A decoração é bastante simples com cadeiras e mesas, com toalhas, brancas, paredes também brancas com estantes de livros, e um sofá para a espera, vc quase se sente em casa. &lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;p class="MsoNormal"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: arial;"&gt;O menu é recheado de dois principais elementos: espumas e ingredientes bem brasileiros, como o Tucupí. Começamos com o couvert que inclui pães quentinhos, pizza branca e um pirulito de parmesão, além é claro de uma coalhada seca e um delicioso queijo de cabra no azeite, com pimenta rosa. De entrada pedimos um dos belisquetes (que tem várias opções, ideal para uma mesa grande de amigos), o bolinho de quinoa com geléia de tamarindo, que estava crocante e sequinho com o gosto de terra da quinoa, sem afetação, simplesmente o grão. A geléia era doce, mas nem tanto e combinava bem com o bolinho, muito bom. &lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;p class="MsoNormal"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: arial;"&gt;Para meu prato principal fiquei com o prato eleito pelo caderno paladar como um dos melhores de 2008. Um peixe do dia – que neste era um robalo – cozido a baixa temperatura, cubinho de banana da terra, espuma de gengibre e caldo de tucupi. O peixe estava sublime, macio, molhadinho e com um gosto aveludado, a espuma tinha um gosto distante de gengibre que com o tucupi que tem um gosto de um caldo com leves notas mais agudas. Além disso, havia por cima “migalhas maní”, que era como se fosse uma farofa de pão amanteigado crocante, que completava a palheta de texturas, maciez do peixe, crocância da farofa, aerado da espuma e ternura das bananas da terra. Os sabores apesar de muitos ingredientes eram muito sutis e se balanceavam. No final, depois a boca fica levemente dormente, quase que como uma punição por ter comido uma coisa tão gostosa, a sensação é gostosa e faz a experiência ir além da comida em si. &lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;p class="MsoNormal"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: arial;"&gt;Para sobremesa comemos o “café com leite da padoca”, uma suave mousse de café, com um sorvete de doce de leite e finíssimas torradas de pão, quase transparentes, fritas na manteiga. Mais uma vez texturas balanceadas, se eu tivesse uma crítica era ao sorvete de doce de leite, que estava fraco. A mesa ainda pediu um flan de chocolate africano 90%, em um simpático pote de geléia, charmoso e elogiado, apesar de não ser chocolate suficiente para as mulheres. &lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;p class="MsoNormal"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: arial;"&gt;O serviço foi de altos e baixos, a hostess/maitre era incrivelmente simpática e solícita, com ótimas sugestões. As garçonetes era um pouco desatenciosas para os procedimentos naturais e foi preciso chamar atenção delas ao longo da noite algumas vezes, como para pedir para retirar os pratos e o menu de sobremesas, para mim isso é inadmissível. Apesar disso, a noite foi muito agradável com uma comida que me faz querer voltar. &lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;p class="MsoNormal"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: arial;"&gt;Maní&lt;br /&gt;Rua Joaquim Antunes, 210&lt;br /&gt;São Paulo&lt;br /&gt;Tel - 11 3085-4148&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;p class="MsoNormal"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: arial;"&gt;3***&lt;br /&gt;$$$&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/12259832-2381377319132946609?l=tucacarvalho.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://tucacarvalho.blogspot.com/feeds/2381377319132946609/comments/default' title='Post Comments'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=12259832&amp;postID=2381377319132946609' title='4 Comments'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/12259832/posts/default/2381377319132946609'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/12259832/posts/default/2381377319132946609'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://tucacarvalho.blogspot.com/2009/01/man-displicncia-e-criatividade.html' title='Maní - displicência e criatividade'/><author><name>Tuca</name><uri>http://www.blogger.com/profile/16955717633369399407</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='16' height='16' src='http://img2.blogblog.com/img/b16-rounded.gif'/></author><thr:total>4</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-12259832.post-1479538806776058667</id><published>2009-01-12T04:32:00.000-08:00</published><updated>2009-01-28T04:04:44.549-08:00</updated><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='Restaurante'/><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='Crítica'/><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='Rio de Janeiro'/><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='3***'/><title type='text'>CT Brasserie - Troigos despojado e charmoso</title><content type='html'>&lt;p class="MsoNormal"&gt;&lt;span style="Arial&amp;quot;,&amp;quot;sans-serif&amp;quot;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-family:arial;"&gt;O Rio de Janeiro estava precisando de uma novidade como a que eu experimentei nesse final de semana. Depois de um tempo meio que esquecido pelos moradores da Zona Sul, dados os tiroteios na Rocinha, o Fashion Mall parece estar disposto a ocupar o lugar que teve no começo da década. Neste final de semana fui conhecer a CT Brasserie, um empreendimento do mais carioca dos franceses Claude Troigos, chef de uma linhagem espetacular no sul da França, que está a três gerações com 3 estrelas Michellin no restaurante em Roane. A CT é um projeto bem executado nessa área “nova” do shopping, que é aberto e nos tira a sensação de espera no ar condicionado dos seus concorrentes. &lt;/span&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-family:arial;"&gt;&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;p class="MsoNormal"&gt;&lt;span style="Arial&amp;quot;,&amp;quot;sans-serif&amp;quot;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-family:arial;"&gt;A decoração é típica de projetos que imitam as brasseries francesas, vidros com detalhes, chão de azulejos pequenos, com alguns detalhes, mesas pequenas e cadeiras levemente desconfortáveis. Na parte de fora – mas não tão fora pois está dentro de um shopping – há uma agradável varanda, já dentro temos uma ambiente simpático com pé direito elevado e uma bela vista para a floresta, do lado oposto da Lagoa- Barra. Ao fundo podemos ver o forno de pizza e parte da cozinha. &lt;/span&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-family:arial;"&gt;&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;p class="MsoNormal"&gt;&lt;span style="Arial&amp;quot;,&amp;quot;sans-serif&amp;quot;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-family:arial;"&gt;O menu é um pouco confuso, inclui grelhados, peixes entradas e pizzas o que me deixou um pouco nervoso se ele conseguiria executar todos bem, não provei as pizzas mas depois dessa experiência vou querer voltar para provar. Para começar pedimos um Mule Meuniere, que esteva delicioso, com um molho aveludado e fresco, com os mexilhões saborosos frescos, depois molhar o pão sequinho naquele molho foi um sonho. Além disso, o couvert que era uma pizza branca, pães, um queijo de cabra no azeite e uma manteiga salgadinha e cremosa, deliciosa. &lt;/span&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-family:arial;"&gt;&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;p class="MsoNormal"&gt;&lt;span style="Arial&amp;quot;,&amp;quot;sans-serif&amp;quot;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-family:arial;"&gt;Para meu prato principal pedi um steak tartare da Tia Madeleine, que estava impecável, a carnet era cortada na posta da faca e não moída e podia sentir os pequenos pedaços de cebola e do ovo, além disso, o sabor levemente amargo das ervas que temperam esse prato. Não tenho certeza que a receita do Claude Troigos leva o molho inglês (Worcestershire), que tem um gosto mais marcante que a leveza dessa receita. Os meus companheiros de mesa pediram um pede com costela de cordeiro que estava com uma aparência ótima e foi muito elogiado e uma salada de frango e maçãs, com a cara do Rio de Janeiro. &lt;/span&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-family:arial;"&gt;&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;p class="MsoNormal"&gt;&lt;span style="Arial&amp;quot;,&amp;quot;sans-serif&amp;quot;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-family:arial;"&gt;Não resistimos e pedimos sobremesas também eu fiquei com um mil folhas de morango e chantilly fresco, que tinha 3 camadas de um biscoito intercalados com uma camada abundante desse creme airado e leve, que contrastavam bem com as texturas dos morangos e do biscoito. Mas o destaque sem dúvida ficou com os ovos nevados com as amêndoas crocantes, que ficavam em cima dessa nuvem branca de sabor suave, sob uma calda leve de baunilha (acho que chamam isso de molho inglês também, pelo menos minha avó chama!) . A combinação de texturas e sabores era incrível o doce da calda e da cobertura das amêndoas era balanceado pelos ovos nevados, assim como as texturas balanceavam entre leveza, cremosidade e crocância. &lt;/span&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-family:arial;"&gt;&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;p class="MsoNormal"&gt;&lt;span style="Arial&amp;quot;,&amp;quot;sans-serif&amp;quot;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-family:arial;"&gt;O serviço era bem intencionado mas levemente desatencioso, e necessitava que nós chamássemos a atenção deles durante todo o almoço. Além disso, o Forno de pizza que fica quase que no meio do salão acaba esquentando muito o ambiente das mesas próximas, imagino que se aumentarem o ar condicionado as mesas mais distantes vão ficar muito frias e a comida iria acabar perdendo. Tirando isso, o almoço foi muito agradável e a comida entregou a sua proposta, comida do Claude Troigos com preços e ambiente mais acessíveis. &lt;/span&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-family:arial;"&gt;&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;p class="MsoNormal"&gt;&lt;span lang="EN-US" style="Arial&amp;quot;,&amp;quot;sans-serif&amp;quot;; mso-ansi-language:EN-US"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-family:arial;"&gt;CT Brasserie&lt;br /&gt;Fashion Mall – 3º Piso.&lt;br /&gt;São Conrado&lt;br /&gt;Tel – 21 - &lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;span class="apple-style-span"&gt;&lt;span style="Arial&amp;quot;,&amp;quot;sans-serif&amp;quot;; color:#646464;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-family:arial;"&gt;3322-1440&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-family:arial;"&gt;&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;p class="MsoNormal"&gt;&lt;span class="apple-style-span"&gt;&lt;span style="Arial&amp;quot;,&amp;quot;sans-serif&amp;quot;; color:#646464;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-family:arial;"&gt;3***&lt;br /&gt;$$$&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style="Arial&amp;quot;,&amp;quot;sans-serif&amp;quot;;font-family:&amp;quot;;color:#646464;"&gt;&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/12259832-1479538806776058667?l=tucacarvalho.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://tucacarvalho.blogspot.com/feeds/1479538806776058667/comments/default' title='Post Comments'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=12259832&amp;postID=1479538806776058667' title='1 Comments'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/12259832/posts/default/1479538806776058667'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/12259832/posts/default/1479538806776058667'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://tucacarvalho.blogspot.com/2009/01/ct-brasserie-troigos-dispojado-e.html' title='CT Brasserie - Troigos despojado e charmoso'/><author><name>Tuca</name><uri>http://www.blogger.com/profile/16955717633369399407</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='16' height='16' src='http://img2.blogblog.com/img/b16-rounded.gif'/></author><thr:total>1</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-12259832.post-1902125817533663010</id><published>2009-01-10T07:27:00.000-08:00</published><updated>2009-01-12T04:32:30.661-08:00</updated><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='Restaurante'/><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='Crítica'/><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='3***'/><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='São Paulo'/><title type='text'>Parigi - Clássico, bom e caro.</title><content type='html'>&lt;!--StartFragment--&gt;  &lt;p class="MsoNormal"&gt;&lt;span lang="PT-BR" style="mso-ansi-language:PT-BR;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: arial;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"&gt;São Paulo é uma cidade com tantas opções de restaurantes que as vezes você não sabe nem por onde começar, mas todos que comem em São Paulo com freqüência sabem que existem duas ca&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: arial;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"&gt;tegoria&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: arial;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"&gt;s: restuarantes para serem pagos na física e os da jurídica. Esta semana eu voltei em um clássico da segunda categoria o Parigi, mais uma experiência gastronômica típica da famílias Fasano. &lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: arial;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"&gt;&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;p class="MsoNormal"&gt;&lt;span lang="PT-BR" style="mso-ansi-language:PT-BR;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: arial;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"&gt;O Parigi fica na movimentada Rua Amuri que tem uma coleção de restaurantes que faria inveja a qualquer cidade de médio porte. Em uma esquina com um ambiente escuro, cortinas brancas que deixam passar um pouco da luz externa e móveis pesados e escuros, fazendo uma releitura mais chic de uma brasserie. O serviço como em todos os empreendimentos da família é praticamente impecável.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;p class="MsoNormal"&gt;&lt;span lang="PT-BR" style="mso-ansi-language:PT-BR;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: arial;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"&gt;O couvert que chega a mesa rapidamente é simples e delicioso uma bruschetta de tomates vermelhos suculentos e levemente doces e manjericão, sob uma torrada no ponto de crocância, que estala na sua boca contrastando com o tomate. Além disso, queijos cremes e um pão italiano que é trocado discretamente quando ele começa a ficar frio. Para entrada eu fiquei com uma salada verde e tomates, simples, com um vinagret que um toque distante do amargo do vinagre, e folhas jovens que evitam aquele talo do alface muito duro e impossível de dobrar.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;p class="MsoNormal"&gt;&lt;span lang="PT-BR" style="mso-ansi-language:PT-BR;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: arial;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"&gt;Para o prato princicipal dessa vez eu optei pela pescada amarela com um molho de tomates e alcaparras que estava fresco cozido no ponto quase perfeito. O molho era uma combinação da leveza e doçura dos tomates com o gosto marcante das alcaparras, o incrível é que o resultado final não era forte de mais.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;p class="MsoNormal"&gt;&lt;span lang="PT-BR" style="mso-ansi-language:PT-BR;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: arial;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"&gt;Mas o prato que eu mais gosto é a costela de vileta milanesa a lá Fasano, esta vem ainda levente presa no osso, mas já em forma de um paillard, levemente empanado, ao contrário do milanesa normal que cobre a carne toda com uma capa de milanesa, lá é uma cobertura mais leve e menos gordurosa mais ainda sequinha, a carne da vitela é leitosa e macia. Para acompanhar um risoto de açafrão, como esperado cozinhado na perfeição, cremoso mas com o gosto marcante e agudo do açafrão ao fundo, que contrasta com a melosidade da carne de forma espetacular.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;p class="MsoNormal"&gt;&lt;span lang="PT-BR" style="mso-ansi-language:PT-BR;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: arial;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"&gt;Não como sobremesas na jurídica, não sei porque, mas quase que parece uma tradição em almoços de trabalho. Mas os biscoitnhos do café são tão bons que acho que as sobremesas devem ser boas. O único “problema” é o preço, que somente empresas podem pagar, acabam afastando a maioria das pessoas desse delícia clássica.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;p class="MsoNormal"&gt;&lt;span lang="PT-BR" style="mso-ansi-language:PT-BR;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: arial;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"&gt;Parigi&lt;br /&gt;Rua Amauri, 275&lt;br /&gt;São Paulo - SP, 01448-000, Brazil&lt;br /&gt;Tel - 11 3167-1575 &lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;p class="MsoNormal"&gt;&lt;span&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: arial;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"&gt;3***&lt;br /&gt;$$$$&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;!--EndFragment--&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/12259832-1902125817533663010?l=tucacarvalho.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://tucacarvalho.blogspot.com/feeds/1902125817533663010/comments/default' title='Post Comments'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=12259832&amp;postID=1902125817533663010' title='2 Comments'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/12259832/posts/default/1902125817533663010'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/12259832/posts/default/1902125817533663010'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://tucacarvalho.blogspot.com/2009/01/parigi-clssico-bom-e-caro.html' title='Parigi - Clássico, bom e caro.'/><author><name>Tuca</name><uri>http://www.blogger.com/profile/16955717633369399407</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='16' height='16' src='http://img2.blogblog.com/img/b16-rounded.gif'/></author><thr:total>2</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-12259832.post-2862396499546087576</id><published>2009-01-09T04:40:00.001-08:00</published><updated>2009-01-09T09:01:10.998-08:00</updated><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='randon'/><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='Top 5'/><title type='text'>Top 5 coisas mais irritantes em refeições e restaurantes</title><content type='html'>&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-family:arial;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-size:medium;"&gt;Tenho pensado muito sobre as coisas que mais me irritam em restaurantes ou refeições e resolvi fugir um pouco do escopo do blog e falar minha TOP 5 coisas mais irritantes, não são em ordem nenhuma.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;ul&gt;&lt;li&gt;Copos de sucos no café da manhã em hotéis – Muito pequenos, porquê?&lt;br /&gt;&lt;/li&gt;&lt;li&gt;Menus com mais de 20 opções que vc tem uma página só de tipos de filé.&lt;br /&gt;&lt;/li&gt;&lt;li&gt;Uma descrição toda em francês de um prato (menos na França é claro!)   (também sei que isso é uma ignorância minha, mas me irrita)&lt;br /&gt;&lt;/li&gt;&lt;li&gt;Garçons dizendo que a comida que vc espera a 40 minutos já está vindo, antes mesmo de perguntar na cozinha quando é claramente mentira.&lt;br /&gt;&lt;/li&gt;&lt;li&gt;Descobrir uma sobremesa incrível depois de ter comido de mais no prato principal (isso é principalmente para eventos em casas de amigos e parentes, quando vc não pode ler o menu de sobremesa antes!)&lt;br /&gt;&lt;/li&gt;&lt;/ul&gt;&lt;br /&gt;E vcs?&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/12259832-2862396499546087576?l=tucacarvalho.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://tucacarvalho.blogspot.com/feeds/2862396499546087576/comments/default' title='Post Comments'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=12259832&amp;postID=2862396499546087576' title='7 Comments'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/12259832/posts/default/2862396499546087576'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/12259832/posts/default/2862396499546087576'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://tucacarvalho.blogspot.com/2009/01/top-5-coisas-mais-irritantes-em-refeies.html' title='Top 5 coisas mais irritantes em refeições e restaurantes'/><author><name>Tuca</name><uri>http://www.blogger.com/profile/16955717633369399407</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='16' height='16' src='http://img2.blogblog.com/img/b16-rounded.gif'/></author><thr:total>7</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-12259832.post-226934728012117377</id><published>2009-01-09T04:22:00.000-08:00</published><updated>2009-01-09T07:55:48.070-08:00</updated><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='Restaurante'/><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='Crítica'/><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='2**'/><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='Salvador'/><title type='text'>Soho - Uma delícia de ambiente em Salvador</title><content type='html'>&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: arial;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"&gt;Não sei se não os anos comendo em lugares fantásticos que me fizeram mais exigente, mas sempre tenho medo de voltar a restaurantes que um dia já estiveram na minha lista de favoritos. O caso mais recente foi o Soho em Salvador. Este foi o meu restaurante favorito durante anos em Salvador, por uma série de motivos: a comida que eu sempre gostei, o ambiente indescritível, as caipivodkas de frutas impecáveis e a badalação de ver todos os meus amigos de Salvador de uma só vez (para os que não sabem sou um baiano expatriado no Rio).&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;O restaurante fica na Marina Contorno em um dos melhores ambientes que eu já fui na minha vida. Uma casa simples debruçada sobre o mar, com uma varanda que tem uma vista para as lanchas e para o Elevador Lacerda. O chão tem uns pedaços de vidro onde podemos ver o mar bater nas pedras abaixo. A decoração nova é carregada no azul marinho, mas ainda muito bonita. O Soho é conhecido pelas esperas mais longas de Salvador, já chegou a ser de mais de 2 horas, mas sempre regadas a muita morangoroska (caipivodka de morango em baianês)e alguns aperitivos.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Para começar sempre peço um nirá com lulas, ele vem refogado no shoyu e manteiga (tudo fica bom com manteiga, vide a culinária fancesa) ficam ainda levemente crocantes com  e as lulas com anéis macios levemente queimados. A mistura da sensação da suavidade da manteiga com a crocância natural é perfeita. Aí sempre passamos para o rolls, o clássico da casa é o Harumaki Hot Roll, uma leve massa de harumaki que envolve salmão e cream cheese (todos os invencionismos no Brasil tem cream cheese, acho que em Philadelfia se como tanto cream chesse), ele vem super crocante e com o cream cheese levente derretido e cremoso que contrasta com o salmão levemente cozido devido a fritura da parte externa. Esse é realmente muito bom.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Sempre pedimos também o Ebitem Especial, um roll de tempura de camarão e cream cheese (olha ele aí gente!) que é outro hit, para quem gosta de novidades. O problema dessa última vez foi o sashimi, seguindo a minha teoria que toda pizzaria para ser boa deve ter uma boa marguerita, todo japonês para ser bom tem que ter um bom sashimi. Dessa vez os cortes estavam um pouco irregulares e o atum estava com gosto de cheiro de peixe de mais, uma pena, pois tenho boas lembranças de lá de outras vezes.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;No final das contas foi agradável, mas tenho que admitir que não esperaria mais duas horas para comer lá, talvez ficasse na nova área de espera tomado caipivodkas e comendo nirá. Vale ressaltar que estamos na Bahia, ou seja, o serviço sempre deixa a desejar apesar da boa vontade de todos.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Soho&lt;br /&gt;Av Lafayete Coutinho, 1010&lt;br /&gt;Salvador - BA, 40060-070&lt;br /&gt;Tel - 71 3322-4554&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;2**&lt;br /&gt;$$$&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/12259832-226934728012117377?l=tucacarvalho.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://tucacarvalho.blogspot.com/feeds/226934728012117377/comments/default' title='Post Comments'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=12259832&amp;postID=226934728012117377' title='4 Comments'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/12259832/posts/default/226934728012117377'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/12259832/posts/default/226934728012117377'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://tucacarvalho.blogspot.com/2009/01/soho-uma-delcia-de-ambiente-em-salvador.html' title='Soho - Uma delícia de ambiente em Salvador'/><author><name>Tuca</name><uri>http://www.blogger.com/profile/16955717633369399407</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='16' height='16' src='http://img2.blogblog.com/img/b16-rounded.gif'/></author><thr:total>4</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-12259832.post-1602010963769127908</id><published>2008-12-17T11:12:00.001-08:00</published><updated>2008-12-17T11:12:56.456-08:00</updated><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='Restaurante'/><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='Crítica'/><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='3***'/><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='NYC'/><title type='text'>Buddakan - Posh Asia in NYC.</title><content type='html'>&lt;p class="MsoNormal"&gt;&lt;span style="font-size:12.0pt;line-height:115%;font-family: &amp;quot;Arial&amp;quot;,&amp;quot;sans-serif&amp;quot;"&gt;A Ásia definitivamente se consolidou como uma das culinárias mais cools do mundo, não sei se são os temperos diferentes ou o fato que se divide os pratos no centro da mesa, mas sem dúvida é sempre bom mudar os ares. Em NYC não é diferente, vc pode comer inúmeras opções asiáticas, isso sem contar o já tradicional japonês. Nesta semana fui no Buddakan que fica em Chelsea um dos bairros mais descolados de lá. &lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;p class="MsoNormal"&gt;&lt;span style="font-size:12.0pt;line-height:115%;font-family: &amp;quot;Arial&amp;quot;,&amp;quot;sans-serif&amp;quot;"&gt;O restaurante tem uma decoração escura e grandiosa, com uma sala na entrada de espera que fica lotada de pessoas bonitas e ansiosas para a experiência culinária que as espera. Tomei lá um Martini de Ciroc com um outro tipo de Vermuth e um leve toque de laranja, incrivelmente refrescante, sugestão do simpático barman.&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;p class="MsoNormal"&gt;&lt;span style="font-size:12.0pt;line-height:115%;font-family: &amp;quot;Arial&amp;quot;,&amp;quot;sans-serif&amp;quot;"&gt;Vc pode sentar no memso nadar dessa sala de espera ou no subsolo, as melhores mesas ficam no salão que tem um pé direito duplo, com um escadaria dramática, coisa que só se acha em NYC. Para entrada ficamos com o edamame dumplings, um guioza que é recheado por um creme das sementes de soja japonesas, ao morder a sensação é de uma explosão de um veludo na sua boca. &lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;p class="MsoNormal"&gt;&lt;span style="font-size:12.0pt;line-height:115%;font-family: &amp;quot;Arial&amp;quot;,&amp;quot;sans-serif&amp;quot;"&gt;Pedimos vários pratos um noodles com camarões que estava muito gostoso e um stir fry de frango e legumes saboroso. O destaque fica no entendo para o pato que vem uma panela de louça, deliciosamente crocante por fora e macio e rosado por dentro, com um molho adocicado com amendoins e feijões al dente, que era perfumado e com o contraste da crocancia do amendoim e feijão e o pato foi o grande hit da noite. &lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;p class="MsoNormal"&gt;&lt;span style="font-size:12.0pt;line-height:115%;font-family: &amp;quot;Arial&amp;quot;,&amp;quot;sans-serif&amp;quot;"&gt;O serviço como em todo bom restaurante de NYC foi muito bom e atencioso e mais importante nesse caso, sugestivo. A carta de vinhos e sakes era justa nos seu preços. O único se não foi que esperamos uma meia hora além da nossa reserva para sermos sentados. &lt;br /&gt; &lt;br /&gt; &lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;p class="MsoNormal"&gt;&lt;span lang="EN-US" style="font-size:12.0pt;line-height:115%; font-family:&amp;quot;Arial&amp;quot;,&amp;quot;sans-serif&amp;quot;;mso-ansi-language:EN-US"&gt;Buddakan&lt;br /&gt;75 9th Av. com 15th St.&lt;br /&gt;New York&lt;br /&gt;Tel – 1 -212 – 989- 6699&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;3***&lt;br /&gt;$$$$&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/12259832-1602010963769127908?l=tucacarvalho.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://tucacarvalho.blogspot.com/feeds/1602010963769127908/comments/default' title='Post Comments'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=12259832&amp;postID=1602010963769127908' title='3 Comments'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/12259832/posts/default/1602010963769127908'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/12259832/posts/default/1602010963769127908'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://tucacarvalho.blogspot.com/2008/12/buddakan-posh-asia-in-nyc.html' title='Buddakan - Posh Asia in NYC.'/><author><name>Tuca</name><uri>http://www.blogger.com/profile/16955717633369399407</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='16' height='16' src='http://img2.blogblog.com/img/b16-rounded.gif'/></author><thr:total>3</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-12259832.post-191737543233239833</id><published>2008-12-17T09:08:00.001-08:00</published><updated>2008-12-17T11:19:08.963-08:00</updated><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='Restaurante'/><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='Crítica'/><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='Rio de Janeiro'/><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='2**'/><title type='text'>66 Bistrô - Good old classic</title><content type='html'>&lt;p class="MsoNormal"&gt;&lt;span style="Arial&amp;quot;,&amp;quot;sans-serif&amp;quot;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: arial;"&gt;O Rio de Janeiro está de fato vivendo um boom gastronômico a quantidade de casas novas e de qualidade que abrem é incrível. Acho que isso é parte do meu contante interesse em escrever aqui no blog, mas tem certas coisas velhas que são clássicas. Em um domingo de tentativas eu acabei no clássico Boteco 66, que mudou de nome para 66 bistrô, mas a decoração continua a mesma, uma casinha pequena e charmosa no Jardim Botânico com um jardim de inverno coberto, com plantas na parede, de fato muito agradável. &lt;/span&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: arial;"&gt;&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;p class="MsoNormal"&gt;&lt;span style="Arial&amp;quot;,&amp;quot;sans-serif&amp;quot;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: arial;"&gt;O menu é tipicamente de bistrô e não deixa dúvidas, com alguns pratos clássicos e comidas com muito molho e acompanhamentos simples. De entrada pedimos ostras de Santa Catarina, que acho que dadas as chuvas não deviam ser exatamente de lá, mas tudo bem, estavam bem frescas e saborosas, com o gostinho de mar salgadinho, com o suco de limão espremido esta se transforma em um delicioso mergulho. &lt;/span&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: arial;"&gt;&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;p class="MsoNormal"&gt;&lt;span style="Arial&amp;quot;,&amp;quot;sans-serif&amp;quot;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: arial;"&gt;Para o principal eu fiquei com o peixe crocante, um filé de cherne alto e branco que vem com uma crosta de mini croutons crocante passados em muita manteiga, que eu adoro, mas tenho que admitir acho que estava amanteigado de mais, até para mim. O meu acompanhamento foi um arroz croc croc, que era simplesmente um arroz branco com umas coisinhas crocantes em cima, nada de especial. Meu companheiro pediu um filé com batatas fritas, que eu provei e estava muito melhor que o meu prato, as batatas em especial uma versão das chips quase que transparentes com sálvia frita, deliciosamente amarga e crocante. &lt;/span&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: arial;"&gt;&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;p class="MsoNormal"&gt;&lt;span style="Arial&amp;quot;,&amp;quot;sans-serif&amp;quot;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: arial;"&gt;Para sobremesa um clássico, creme brule: beirando a perfeição a crosta querimada estava deliciosa, queimadinha com o gosto ocre e o creme era suave como hidrante na pele depois de um dia de sol. O serviço foi ótimo,&lt;/span&gt;&lt;span style="mso-spacerun:yes"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: arial;"&gt;  &lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: arial;"&gt;sincronizado e atencioso, mas o restaurante estava vazio. A carta de vinhos tinha ótimos exemplares com bons preços. &lt;/span&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: arial;"&gt;&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;p class="MsoNormal"&gt;&lt;span style="Arial&amp;quot;,&amp;quot;sans-serif&amp;quot;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: arial;"&gt;66 Bitrô (FKA Boteco 66)&lt;br /&gt;Rua Alexadre Ferreira 66&lt;br /&gt;Jardim Botânico – Rio de Janeiro&lt;br /&gt;Tel 21- 2266-0838&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;2**&lt;br /&gt;$$$&lt;/span&gt;&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/12259832-191737543233239833?l=tucacarvalho.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://tucacarvalho.blogspot.com/feeds/191737543233239833/comments/default' title='Post Comments'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=12259832&amp;postID=191737543233239833' title='19 Comments'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/12259832/posts/default/191737543233239833'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/12259832/posts/default/191737543233239833'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://tucacarvalho.blogspot.com/2008/12/66-bistr-good-old-classic.html' title='66 Bistrô - Good old classic'/><author><name>Tuca</name><uri>http://www.blogger.com/profile/16955717633369399407</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='16' height='16' src='http://img2.blogblog.com/img/b16-rounded.gif'/></author><thr:total>19</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-12259832.post-660372096578347383</id><published>2008-12-17T07:02:00.001-08:00</published><updated>2008-12-17T11:18:46.686-08:00</updated><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='Restaurante'/><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='Crítica'/><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='Rio de Janeiro'/><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='1*'/><title type='text'>Caranguejo - Frescor em meio do caos</title><content type='html'>&lt;span class="Apple-style-span"  style=" ;font-family:'Times New Roman';"&gt;&lt;div style="border-top-width: 0px; border-right-width: 0px; border-bottom-width: 0px; border-left-width: 0px; border-style: initial; border-color: initial; margin-top: 0px; margin-right: 0px; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; padding-top: 3px; padding-right: 3px; padding-bottom: 3px; padding-left: 3px; width: auto; font: normal normal normal 100%/normal Georgia, serif; text-align: left; "&gt;&lt;p class="MsoNormal"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-size:medium;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-family:arial;"&gt;Quando se tem muitas expectativas de um lugar, dificilmente o resultado final é bom. Eu ouvi tanto falar do caranguejo de Copacabana, que não podia mais esperar para conhecer o restaurante e suas delícias de frutos de mar e aperitivos. Um restaurante simples em Copacabana, estilo boteco carioca que eu adoro e com frutos do mar frescos. Parecia a receita perfeita, mas deixou a desejar.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p class="MsoNormal"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-size:medium;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-family:arial;"&gt;O restaurante fica na movimentada esquina da Xavier da Silveira com Barata Ribeiro, com uma decoração de boteco, simples e mesas de plástico do lado de fora. Os garçons são tipicamente cariocas, mais velhos, meio desatentos em momentos e seus melhores amigos nos próximos. Acima de tudo eficientes em trazer um chopp gelado. O resultado final é a clara sensação de que vc está no Rio de Janeiro.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p class="MsoNormal"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-size:medium;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-family:arial;"&gt;De entrada fomos de pastel de camarão e siri. O primeiro é sequinho, bem grande, tem um creme saboroso e leve que conta com alguns camarões graúdos e carnudos. O segundo é simplesmente um creme de siri catado, senti um pouco de falta de mais siri, para deixar aquele gosto simples e fresco. Além disso, as empadas são altamente recomendadas, mas essa minha nova fase de dieta não me permitiu ir tão longe.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p class="MsoNormal"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-size:medium;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-family:arial;"&gt;Para o prato principal eu tenho que admitir que fomos ousados. Resolvemos ir de moqueca de camarão, esperava que os grandes elogios fossem se converter em um achado no Rio de Janeiro, ledo engano. Infelizmente para começar não foi servida uma moqueca, simples assim, e não porque não tinha dendê – está é uma velha briga entre baianos e capixabas, nós chamamos a moqueca capixaba de ensopado, pois não tem dendê – pois simplesmente não era. Os camarões eram grandes e carnudos, frescos estavam em um creme, que mais parecia um pirão que uma moqueca ou ensopado. Não chegava a ser um bobó, pois não tinha a suavidade do aipim. Para acompanhar uma farofa, que também não tinha dendê, de farinha grosseira e um pirão – que tinha a mesma consistência da moqueca – com pedacinhos de peixe do caldo que serviu de base. Achei a comida um pouco sem sal além de tudo. Não posso dizer que estava ruim, simplesmente não era o que eu pedi.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p class="MsoNormal"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-size:medium;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-family:arial;"&gt;Pedimos de sobremesa doces portugueses que estava fracos, mas acho que vou dar mais uma chance para lá. Os frutos do mar eram muitos frescos e mesmo os camarões da minha “pirãozada” estavam muito gostosos. Acho que vou voltar lá e pedir um prato de grelhados para tirar o que eles tem de melhor, frescor. No final, depois do que comemos não achei caro, mas também não bebemos.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p class="MsoNormal"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-size:medium;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-family:arial;"&gt;Caranguejo&lt;br /&gt;Rua Barata Ribeiro 771&lt;br /&gt;Copacabana – Rio de Janeiro&lt;br /&gt;Tel – 21 - &lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;span&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-size:medium;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-family:arial;"&gt;2235-1249&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p class="MsoNormal"&gt;1*&lt;br /&gt;$$&lt;/p&gt;&lt;/div&gt;&lt;/span&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/12259832-660372096578347383?l=tucacarvalho.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://tucacarvalho.blogspot.com/feeds/660372096578347383/comments/default' title='Post Comments'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=12259832&amp;postID=660372096578347383' title='2 Comments'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/12259832/posts/default/660372096578347383'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/12259832/posts/default/660372096578347383'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://tucacarvalho.blogspot.com/2008/12/carangueijo-frescor-em-meio-do-caos.html' title='Caranguejo - Frescor em meio do caos'/><author><name>Tuca</name><uri>http://www.blogger.com/profile/16955717633369399407</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='16' height='16' src='http://img2.blogblog.com/img/b16-rounded.gif'/></author><thr:total>2</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-12259832.post-3331602150280115447</id><published>2008-12-10T14:14:00.000-08:00</published><updated>2008-12-10T14:17:01.778-08:00</updated><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='Restaurante'/><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='Crítica'/><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='2**'/><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='3***'/><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='NYC'/><title type='text'>Oyster Bar X Metrazur - Disputa na Grand Central Station</title><content type='html'>&lt;p class="MsoNormal"&gt;&lt;span style="font-size:12.0pt;line-height:115%;font-family: &amp;quot;Arial&amp;quot;,&amp;quot;sans-serif&amp;quot;"&gt;Existem algumas poucas dicas unânimes em NYC entre os brasileiros, mas o Oyster Bar da Grand Central Station é um deles. Não sou especialista em ostras e talvez por isso não saiba apreciar tudo que o lugar pode me oferecer, mas não acho que de fato tenha nada de muito especial. Já o Metrazur que fica na bancada leste no saguão principal foi uma grata surpresa. &lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;p class="MsoNormal"&gt;&lt;span style="font-size:12.0pt;line-height:115%;font-family: &amp;quot;Arial&amp;quot;,&amp;quot;sans-serif&amp;quot;"&gt;Vamos começar pelo Oyster Bar, o restaurante fica no subsolo em um ambiente estilo uma senzala reformanda, que tem seu charme. Vc pode optar por sentar em um dos balcões onde pode pedir suas ostras diretamente para o garçon central – me lembrou um pouco os galetos do centro do Rio de Janeiro – ou sentar nas mesas. Optamos por sentar nas mesas, fomos recebidos por um couvert de biscoitos de gergelin e pães com uma manetiga sem gosto e dura de mais. &lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;p class="MsoNormal"&gt;&lt;span style="font-size:12.0pt;line-height:115%;font-family: &amp;quot;Arial&amp;quot;,&amp;quot;sans-serif&amp;quot;"&gt;Em uma ocasião eu pedi um peixe grelhado que vem acompanhado de legumes no vapor. O peixe estava incrivelmente fresco para NYC, mas um pouco sem sal, acho que para americanos só o frescor já é suficiente. Em uma segunda visita optei pelo crab cake que é um dos meus pratos favoritos, vieram 2 bolos enormes, mas o carangueijo estava muito escuro e prensado de mais, ao contrário do clássico onde o interior é quase um empilhamento dos pedaços de carne branca. O sabor estava apenas bom e não me faria voltar por causa disso. Já provei as ostras, mas de fato acho que não entendo o suficiente para opinar, mas estavam frescas. &lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;p class="MsoNormal"&gt;&lt;span style="font-size:12.0pt;line-height:115%;font-family: &amp;quot;Arial&amp;quot;,&amp;quot;sans-serif&amp;quot;"&gt;Já o Metrazur que fica em um dos balcões laterais do salão principal é um ambiente agrabilíssimo, com mesas granes e todo o explendor da Grand Central para ser observado. Fomos recepcioanos por uma cesta de pães mornos, o meu preferido com o integral com nosez e alguma fruta vermelha, que estava delicioso.&lt;span style="mso-spacerun:yes"&gt;  &lt;/span&gt;&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;p class="MsoNormal"&gt;&lt;span style="font-size:12.0pt;line-height:115%;font-family: &amp;quot;Arial&amp;quot;,&amp;quot;sans-serif&amp;quot;"&gt;Para principal fiquei com a sopa do dia, de milho com um fundo de polenta, pancetta – bacon italiano – crocante, queijo de cabra e pequenos croutons. A sopa estava incrivelmente cremosa, quando a colher ia até o fundo encontrava a polenta salgadinha, que com um pouco do queijo adicionava o sabor agudo do queijo e um pedacinho da pancetta o toque de gordura perfeito. Uma das melhores sopas que já comi da vida.&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;p class="MsoNormal"&gt;&lt;span style="font-size:12.0pt;line-height:115%;font-family: &amp;quot;Arial&amp;quot;,&amp;quot;sans-serif&amp;quot;"&gt;Na minha mesa o destaque ficou para a salada de grão de bico e mini polvos gralhados que foi muito elogiada. Quando eu estiver da próxima vez na Grand Central eu com certeza optarei pelo segundo,até porque os preços finais são bem parecidos.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;span lang="EN-US" style="font-size:12.0pt;line-height:115%;font-family: &amp;quot;Arial&amp;quot;,&amp;quot;sans-serif&amp;quot;;mso-ansi-language:EN-US"&gt;Oyster Bar&lt;br /&gt;Grand Central Station&lt;br /&gt;New York&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;2**&lt;br /&gt;$$$&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;p class="MsoNormal"&gt;&lt;span lang="EN-US" style="font-size:12.0pt;line-height:115%; font-family:&amp;quot;Arial&amp;quot;,&amp;quot;sans-serif&amp;quot;;mso-ansi-language:EN-US"&gt;Metrazur&lt;br /&gt;Grand Centra Station&lt;br /&gt;New York &lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;p class="MsoNormal"&gt;&lt;span lang="EN-US" style="font-size:12.0pt;line-height:115%; font-family:&amp;quot;Arial&amp;quot;,&amp;quot;sans-serif&amp;quot;;mso-ansi-language:EN-US"&gt;3***&lt;br /&gt;$$$&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/12259832-3331602150280115447?l=tucacarvalho.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://tucacarvalho.blogspot.com/feeds/3331602150280115447/comments/default' title='Post Comments'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=12259832&amp;postID=3331602150280115447' title='3 Comments'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/12259832/posts/default/3331602150280115447'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/12259832/posts/default/3331602150280115447'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://tucacarvalho.blogspot.com/2008/12/oyster-bar-x-metrazur-disputa-na-grand.html' title='Oyster Bar X Metrazur - Disputa na Grand Central Station'/><author><name>Tuca</name><uri>http://www.blogger.com/profile/16955717633369399407</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='16' height='16' src='http://img2.blogblog.com/img/b16-rounded.gif'/></author><thr:total>3</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-12259832.post-6545171218046787013</id><published>2008-12-10T14:12:00.000-08:00</published><updated>2008-12-10T14:14:11.732-08:00</updated><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='Restaurante'/><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='Crítica'/><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='3***'/><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='São Paulo'/><title type='text'>348 - Gostinho porteño em São Paulo</title><content type='html'>&lt;p class="MsoNormal"&gt;&lt;span style="font-size:12.0pt;line-height:115%;font-family: &amp;quot;Arial&amp;quot;,&amp;quot;sans-serif&amp;quot;"&gt;Já falei em outros post e acho que não tenho mais vergonha de achar isso, mesmo sendo bairrista, os argentinos fazem a melhor carne que eu conheço. O melhor churrasco de minha vida foi lá em um subúrbio de Buenos Aires, em uma casa charmosa, sem muita gente, mas com muito carinho. São Paulo, como sempre SP, tem uma série de restaurantes argentinos, acho que o melhor deles é o 348, onde fomos almoçar em um final de semana.&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;p class="MsoNormal"&gt;&lt;span style="font-size:12.0pt;line-height:115%;font-family: &amp;quot;Arial&amp;quot;,&amp;quot;sans-serif&amp;quot;"&gt;O restaurante fica em uma casa grande, com uma varanda enorme e é completamente aberta nessa pacata rua da Vila Nova Conceição. As mesas são simples e as mesas são de madeira pesada, quase que como os móveis de varanda de uma fazenda. O serviço é feito por jovens, alguns universitários, descolados e rápidos, talvez isso acabe tornando o serviço menos profissional que deveria, tenho a leve impressão que eles se acham melhor que os clientes endinheirados de São Paulo. &lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;p class="MsoNormal"&gt;&lt;span style="font-size:12.0pt;line-height:115%;font-family: &amp;quot;Arial&amp;quot;,&amp;quot;sans-serif&amp;quot;"&gt;De entrada não ficamos com as tradicionais enpanadas – tradicionais pastéis de forno argentinos – que já comi outras vezes e são ótimos, optamos pela capa de costela, que é só a crostinha levemente queimada e crocante, com a maciez da costela. &lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;p class="MsoNormal"&gt;&lt;span style="font-size:12.0pt;line-height:115%;font-family: &amp;quot;Arial&amp;quot;,&amp;quot;sans-serif&amp;quot;"&gt;Mas o que importa no final das contas é a carne, optamos por um Bife Ancho, que estava muito bom, saboroso, macio levemente tostado por fora e macio por dentro. Para acompanhar batatas fritas, que são bem caseiras e muito gostosas, sequinhas e levemente macias e uma bela salada verde. Também não podemos deixar de lembrar o delicioso molho chimichurri que sempre dá um gostinho especial para a carne.&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;p class="MsoNormal"&gt;&lt;span style="font-size:12.0pt;line-height:115%;font-family: &amp;quot;Arial&amp;quot;,&amp;quot;sans-serif&amp;quot;"&gt;De sobremesa uma deliciosa panqueca de doce de leite argentino escuro, lembrando as boas coisas porteñas.Não é nem de longe a melhor carne que eu já comi na minha vida, mas é muito melhor que a média. No final das contas mata uma boa saudade de Buenos Aires, além de ser um lugar agradável. &lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;span style="font-size:12.0pt;line-height:115%;font-family:&amp;quot;Arial&amp;quot;,&amp;quot;sans-serif&amp;quot;; mso-fareast-font-family:Calibri;mso-ansi-language:PT-BR;mso-fareast-language: EN-US;mso-bidi-language:AR-SA"&gt;348&lt;br /&gt;Rua Miguel Calfat, 348&lt;br /&gt;Vila Nova Conceição – São Paulo&lt;br /&gt;Tel -&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;3***&lt;br /&gt;$$$&lt;br /&gt; &lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/12259832-6545171218046787013?l=tucacarvalho.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://tucacarvalho.blogspot.com/feeds/6545171218046787013/comments/default' title='Post Comments'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=12259832&amp;postID=6545171218046787013' title='1 Comments'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/12259832/posts/default/6545171218046787013'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/12259832/posts/default/6545171218046787013'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://tucacarvalho.blogspot.com/2008/12/348-gostinho-porteo-em-so-paulo.html' title='348 - Gostinho porteño em São Paulo'/><author><name>Tuca</name><uri>http://www.blogger.com/profile/16955717633369399407</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='16' height='16' src='http://img2.blogblog.com/img/b16-rounded.gif'/></author><thr:total>1</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-12259832.post-5937767602612264414</id><published>2008-12-09T16:14:00.000-08:00</published><updated>2008-12-09T16:16:01.043-08:00</updated><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='Restaurante'/><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='dica'/><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='São Paulo'/><title type='text'>Ici Bistrô - Um experiência completamente diferente</title><content type='html'>&lt;p class="MsoNormal"&gt;&lt;span style="Arial Narrow&amp;quot;,&amp;quot;sans-serif&amp;quot;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: arial;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"&gt;Meu último final de semana em São Paulo foi recheado de bons momentos gastronômicos, mas o mais esperado era uma refeição no Ici Bitro, que desde que ganhou o prêmio de melhor bistrô de São Paulo tem estado na minha lista. Estava ansioso também porque iria com um parente do chef essa seria a minha primeira experiência de almoçar como conhecido de um chef de primeira. Explico isso, porque tenho certeza que a minha experiência foi completamente diferente do que teria sido em circunstâncias normais, mas acho que vale compartilhar com vocês que gostam de comida. &lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: arial;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"&gt;&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;p class="MsoNormal"&gt;&lt;span style="Arial Narrow&amp;quot;,&amp;quot;sans-serif&amp;quot;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: arial;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"&gt;O Ici fica em uma charmosa casinha em Higienópolis que era para mim o bairro do Jardim de Nápole, acho que estou mudando de opinião depois desse almoço, lá vc tem a definição de bistrô completa, comida clássica francesa, mesas pequenas e decoração displicentemente pensada. Ficamos em uma mesa redonda, grande que torna a conversa tão mais agradável. Iniciamos com um festival de entradas que o Chef Beni Novak nos mandou. Os pães judaicos que são feitos de massa de batata baroa e cebola estava sensacional aerado e com um leve gosto de cebola, me lembrou um croissant sem o excesso de manteiga. &lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: arial;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"&gt;&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;p class="MsoNormal"&gt;&lt;span style="Arial Narrow&amp;quot;,&amp;quot;sans-serif&amp;quot;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: arial;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"&gt;Comemos uma terrine, clássica e bem feita com torradinhas crocantes. Canapés de steak tartare que estava divino, cremoso e salgadinho, com a crocancia das torradas estavam muito bons. Logo depois chegaram rãs que vinham levemente empanadas, sequinhas, e molhadinhas por dentro, sob uma cama de tomate e manjericão leves, sem dúvidas a melhor que eu já comi. &lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: arial;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"&gt;&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;p class="MsoNormal"&gt;&lt;span style="Arial Narrow&amp;quot;,&amp;quot;sans-serif&amp;quot;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: arial;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"&gt;No prato principal eu optei pelo Magret de pato, com figo assada e um molho de albufera, que eh de manteiga de foie gras, o molho me lembrava uma seda de tão suave e cremoso que era, com um toque de profundidade que apenas o foie gras pode proporcionar.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style="mso-spacerun:yes"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: arial;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"&gt;  &lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: arial;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"&gt;A receita é antiga, segundo o nosso chef com mais de 100 anos, nunca tinha experimentado e já entrou no meu hall de favoritos. &lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: arial;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"&gt;&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;p class="MsoNormal"&gt;&lt;span style="Arial Narrow&amp;quot;,&amp;quot;sans-serif&amp;quot;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: arial;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"&gt;Para sobremesa eu comi um Pain Perdu, que é um brioche embebido em algo, me lembra uma versão delicada da french toast americana, porém menos molhada. Com uma leve calda de baunilha com uma geléia de frutas vermelhas. Este foi o melhor que já comi, leve e doce, com acidez das frutas estava realmente perfeito. &lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: arial;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"&gt;&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;p class="MsoNormal"&gt;&lt;span style="Arial Narrow&amp;quot;,&amp;quot;sans-serif&amp;quot;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: arial;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"&gt;Os outros convidados também gostaram, mas eles eram todos parentes, hehehe. Mas falando sério se vcs tiverem metada da experiência que eu tive, já vai valer a pena. Não posso esperar outro final de semana, com esse meu amigo em São Paulo para repetir a dose. &lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: arial;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"&gt;&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;p class="MsoNormal"&gt;&lt;span style="Arial Narrow&amp;quot;,&amp;quot;sans-serif&amp;quot;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: arial;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"&gt;Ici Bistro&lt;br /&gt;Rua Pará, 36&lt;br /&gt;Higienópolis – São Paulo&lt;br /&gt;Tel – 11- 3257- 4064&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: arial;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"&gt;&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;p class="MsoNormal"&gt;&lt;span style="Arial Narrow&amp;quot;,&amp;quot;sans-serif&amp;quot;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: arial;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"&gt;Sem estrelas dado que não foi uma experiência usual! Mas prometo que vale a pena!&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/12259832-5937767602612264414?l=tucacarvalho.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://tucacarvalho.blogspot.com/feeds/5937767602612264414/comments/default' title='Post Comments'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=12259832&amp;postID=5937767602612264414' title='6 Comments'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/12259832/posts/default/5937767602612264414'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/12259832/posts/default/5937767602612264414'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://tucacarvalho.blogspot.com/2008/12/ici-bistr-um-experincia-completamente.html' title='Ici Bistrô - Um experiência completamente diferente'/><author><name>Tuca</name><uri>http://www.blogger.com/profile/16955717633369399407</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='16' height='16' src='http://img2.blogblog.com/img/b16-rounded.gif'/></author><thr:total>6</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-12259832.post-9102625145798663343</id><published>2008-11-28T09:36:00.001-08:00</published><updated>2008-11-30T16:06:04.887-08:00</updated><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='Restaurante'/><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='Crítica'/><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='Rio de Janeiro'/><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='3***'/><title type='text'>Azumi - Um programa surpreendente no Rio de Janeiro</title><content type='html'>&lt;p class="MsoNormal"&gt;&lt;span style="LINE-HEIGHT: 115%;font-family:'Arial','sans-serif';font-size:12;"  &gt;Desde que eu comecei a escrever esse blog, tenho me aventurado muito mais para conhecer lugares diferentes e ter sempre assunto para escrever aqui. O Azumi, em Copacabana está minha lista desde o começo, ontem, finalmente o dia chegou e não deixou a desejar, era mais ou menos o que eu imaginava, com algumas surpresas bem positivas. O Azumi é o mais tradicional japonês do Rio de Janeiro, tem uma decoração péssima, fica em um lugar perto de casas de show duvidosas e é muito mal decorado, mas tudo isso já era esperado. Ao chegarmos fomos recepcionados pelos japoneses, que tomam conta do restaurante, muito simpáticos. &lt;?xml:namespace prefix = o /&gt;&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p class="MsoNormal"&gt;&lt;span style="LINE-HEIGHT: 115%;font-family:'Arial','sans-serif';font-size:12;"  &gt;Para começar pedimos um edamame, que são vagens de soja (será que posso chamar assim) salgadinhas de onde saem, ao apertar com os seus dentes, deliciosos “feijões” verdes, que com o salgadinho que está na casca fazem daquilo o mais próximo que eu conheço do amendoim cozido do São João na Bahia. Depois passarmos para um “carpaccio” de atum e peixe branco, com um molho leve, puxado no limão, cebolinha e um rabanete ralado com pimenta, leve e saboroso. Além disso, pedimos um tartar de atum, com um ovo de codorna cru e finas tirinhas de alga bem sequinhas, as texturas do atum com o ovo, se misturavam com a alga e davam um sabor e textura diferente de todos os tartars que já provei. &lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p class="MsoNormal"&gt;&lt;span style="LINE-HEIGHT: 115%;font-family:'Arial','sans-serif';font-size:12;"  &gt;Começamos pelos grelhados, com a pele do salmão fresca grelhada que é completamente diferente do que eu estava acostumado a comer em outros restaurantes. Depois partimos para uma ostra – enorme! –que é grelhada aberta na casca com um leve molho que lembra um desses caldos japoneses para peixe, excepcionalmente leve. A ostra fica sequinha e com as bordas levemente queimadas por cima, a parte de baixo protegida pela concha tem a textura de algo que foi levemente cozido, mas não ao ponto de perder a sua textura macia e leve. Os sabores se misturavam o doce do queimado das bordas com o gosto de mar da ostra da parte de baixo, absolutamente incrível. Além disso, pedimos lulas grelhadas, simples anéis de lula grelhados fazendo a sua textura atingir uma semi perfeição, com um gosto suave que só algo cozido por um longo tempo pode ter, sem a pressa dos clientes. &lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p class="MsoNormal"&gt;&lt;span style="LINE-HEIGHT: 115%;font-family:'Arial','sans-serif';font-size:12;"  &gt;Passamos para os sushis, naquele ponto já estava convencido que tinha achado um lugar incrível, nem precisava o sushi ser bom. Pedimos um combinado simples de sushis e sashimis, estavam todos muito bons, com cortes precisos e grossos, como devem ser. Os peixes eram realmente frescos, diferente do que comemos em muitos restaurantes por aí, o atum se destacou em minha opinião, mas na mesa cada um escolheu o seu preferido e quase que não tinha repeteco, acho que uma afirmação da qualidade do peixe. Para finalizar pedimos ainda uma dupla exótica de um mini polvo, que vem vermelho, em cima do arroz, a consistência é quase que de um rabanete ou uma beterraba e tem um gosto completamente diferente do que já tinha provado de polvo, não foi o meu favorito, mas achou seus fãs na mesa. &lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p class="MsoNormal"&gt;&lt;span style="LINE-HEIGHT: 115%;font-family:'Arial','sans-serif';font-size:12;"  &gt;A conta não foi barata exatamente, mas tomamos uma garrafa de sake e vamos combinar foi um festival gastronômico. Acho que vale cada centavo pago para os bons apreciadores de comida. O serviço foi ok, sem atrapalhar, mas também sem ser considerado um diferencial. A ostra que eu comi lá não deve nada a nenhum restaurante japonês que eu já fui. Sem dúvidas é um programa imbatível no Rio de Janeiro para os apreciadores da culinária japonesa. &lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p class="MsoNormal"&gt;&lt;span style="LINE-HEIGHT: 115%;font-family:'Arial','sans-serif';font-size:12;"  &gt;Azumi, &lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p class="MsoNormal"&gt;&lt;span style="LINE-HEIGHT: 115%;font-family:'Arial','sans-serif';font-size:12;"  &gt;R. Ministro Viveiro de Castro, 127&lt;br /&gt;Copacabana – Rio de Janeiro&lt;br /&gt;Tel – 21-2541-4294&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p class="MsoNormal"&gt;&lt;span style="LINE-HEIGHT: 115%;font-family:'Arial','sans-serif';font-size:12;"  &gt;3***&lt;br /&gt;$$$&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/12259832-9102625145798663343?l=tucacarvalho.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://tucacarvalho.blogspot.com/feeds/9102625145798663343/comments/default' title='Post Comments'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=12259832&amp;postID=9102625145798663343' title='10 Comments'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/12259832/posts/default/9102625145798663343'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/12259832/posts/default/9102625145798663343'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://tucacarvalho.blogspot.com/2008/11/azumi-um-programa-surpreendente-no-rio.html' title='Azumi - Um programa surpreendente no Rio de Janeiro'/><author><name>Tuca</name><uri>http://www.blogger.com/profile/16955717633369399407</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='16' height='16' src='http://img2.blogblog.com/img/b16-rounded.gif'/></author><thr:total>10</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-12259832.post-3418871914812257572</id><published>2008-11-26T11:51:00.001-08:00</published><updated>2008-11-26T11:51:57.386-08:00</updated><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='Restaurante'/><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='Crítica'/><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='Rio de Janeiro'/><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='2**'/><title type='text'>Le Vin - Preço do Rio é diferente de preço em São Paulo</title><content type='html'>&lt;p class="MsoNormal"&gt;&lt;span style="font-size:12.0pt;line-height:115%;font-family: &amp;quot;Arial&amp;quot;,&amp;quot;sans-serif&amp;quot;"&gt;Abriu em Ipanema a um ano uma filial do Le Vin, um gracioso bistrô paulista que é de donos cariocas. Já fui lá algumas vezes e sempre saio de lá com a sensação que comi bem, principalmente nos almoços executivos da filial paulista. O restaurante é um dos poucos do Rio que tem alguns pratos típicos franceses/belgas como escargot e mulles et frites, que eu adoro. O ambiente é charmoso, uma pequena casa, quase que perdida no meio de Ipanema, com uma decoração simples, e com uma adega bonita. Acho que o ambiente só falta um ar condicionado mais potente, porque não estamos em São Paulo e vamos combinar que no Rio as pessoas gostar de ar condicionado forte. &lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;p class="MsoNormal"&gt;&lt;span style="font-size:12.0pt;line-height:115%;font-family: &amp;quot;Arial&amp;quot;,&amp;quot;sans-serif&amp;quot;"&gt;Logo que vc chega é recebido um meio pão italiano com manteiga e um patê, o pão normalmente vem quentinho com um miolo leve e uma casca bem crocante. O patê é simples mas a combinação com o pão quentinho é de fato muito boa. Os drinks lá são bem feitos e as caipivodkas muito boas, mas já a carta de vinhos é excessivamente cara, para um restaurante com o tom de informalidade que ele tem, acho que devia ter uma carta de vinhos menos pretenciosa, esse não é o francês que vc leva pessoas para um programa refinado e sim um programa relaxado.&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;p class="MsoNormal"&gt;&lt;span style="font-size:12.0pt;line-height:115%;font-family: &amp;quot;Arial&amp;quot;,&amp;quot;sans-serif&amp;quot;"&gt;Já fui lá alguma vezes e sempre comi bem, a salada de rúcula com couscous marroquino é especialmente saborosa, bem leve e com um cousous bem sequinho e salgado como deve ser. O carpacio é bem gostoso também com um amargor balanceado com a o gosto fresco da carne. Mas o meu prato preferido é o mulles frites, esse prato típico que tem uma cumbuca grande de mexilhões cozidos em um leve molho a base de vinho braço, cebolas, alho e azeite é muito bom lá – tenho que admitir que pode ser que dado que como lá quando estou com saudade do prato meu nível de exigência esteja alterado – o que fica devendo são as batatas fritas, que são meio murchas e sem um sabor especial. Provei o raviole de pato com molho de laranja e estava também muito saboroso. &lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;p class="MsoNormal"&gt;&lt;span style="font-size:12.0pt;line-height:115%;font-family: &amp;quot;Arial&amp;quot;,&amp;quot;sans-serif&amp;quot;"&gt;De sobremesa a mesa optou por um creme brulle, leve e bem executado, com o gostinho que queimado que deve ter e profiteroles, que não provei pois não como chocolate, mas a mesa elogiou muito. Para finalizar cafés nespresso que são garantia contra a incapacidade dos baristas locais. O único problema desse programa é o preço, os donos cariocas esqueceram que o Rio tem restaurantes em média 20% mais baratos que São Paulo, então em comparação com seus pares o Le Vin fica um pouco caro pelo o que oferece. &lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;p class="MsoNormal"&gt;&lt;span style="font-size:12.0pt;line-height:115%;font-family: &amp;quot;Arial&amp;quot;,&amp;quot;sans-serif&amp;quot;"&gt;Le Vin&lt;br /&gt;&lt;span class="apple-style-span"&gt;&lt;span style="color:black"&gt;Rua Br Torre, 490&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style="color:black"&gt;&lt;br /&gt;&lt;span class="apple-style-span"&gt;Rio de Janeiro - RJ, 22411-002&lt;br /&gt;Tel - 21 3502-1002&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt; &lt;span style="color:black"&gt;&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;p class="MsoNormal"&gt;&lt;span style="font-size:12.0pt;line-height:115%;font-family: &amp;quot;Arial&amp;quot;,&amp;quot;sans-serif&amp;quot;"&gt;2**&lt;br /&gt;$$$&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/12259832-3418871914812257572?l=tucacarvalho.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://tucacarvalho.blogspot.com/feeds/3418871914812257572/comments/default' title='Post Comments'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=12259832&amp;postID=3418871914812257572' title='5 Comments'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/12259832/posts/default/3418871914812257572'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/12259832/posts/default/3418871914812257572'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://tucacarvalho.blogspot.com/2008/11/le-vin-preo-do-rio-diferente-de-preo-em.html' title='Le Vin - Preço do Rio é diferente de preço em São Paulo'/><author><name>Tuca</name><uri>http://www.blogger.com/profile/16955717633369399407</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='16' height='16' src='http://img2.blogblog.com/img/b16-rounded.gif'/></author><thr:total>5</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-12259832.post-2608363432541907073</id><published>2008-11-24T10:19:00.000-08:00</published><updated>2008-11-24T10:20:12.773-08:00</updated><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='Restaurante'/><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='Crítica'/><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='Rio de Janeiro'/><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='2**'/><title type='text'>Tèréze - Um ambiente delicioso, mas quase só isso.</title><content type='html'>&lt;p class="MsoNormal"&gt;&lt;span style="font-size:12.0pt;line-height:115%;font-family: &amp;quot;Arial&amp;quot;,&amp;quot;sans-serif&amp;quot;"&gt;Como tinha falado em um dos últimos post eu queria conhecer o novo restaurante do super hotel em Santa Teresa, que se chama Tèréze, a Luciana Fróes havia falado muito bem e tendo a gostar das opiniões dela. Acho que dessa vez vamos discordar. O restaurante estava em soft opening, com isso, acho que não vou nem comentar o serviço sofrido que tivemos, pois está implícito nesse tipo de situação. Desejo a eles o treinamento mais eficiente do mundo antes da abertura, pois estão longe de ser razoáveis. &lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;p class="MsoNormal"&gt;&lt;span style="font-size:12.0pt;line-height:115%;font-family: &amp;quot;Arial&amp;quot;,&amp;quot;sans-serif&amp;quot;"&gt;O hotel é de fato muito charmoso, em um casarão de Santa Teresa antigo, com uma decoração incrível. O restaurante que fica meio que na parte de baixo, tem entrada pelo outro lado da ladeira, talbém tem uma decoração incrível. Os móveis são de madeira pesada e com linhas simples, os tons naturais completam a vista linda do verde e no fundo da Baia de Guanabara. &lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;p class="MsoNormal"&gt;&lt;span style="font-size:12.0pt;line-height:115%;font-family: &amp;quot;Arial&amp;quot;,&amp;quot;sans-serif&amp;quot;"&gt;Ao chegarmos fomos recebidos de forma muito educada pelo staff, e já fiquei animado. De entrada pedimos uma Terrine com um chutney de lentilha e um tipo de pastel malaio de pato, estavam muito saborosos, mas era porções individuais e acabamos que ficamos com um pouco de fome. Sem dúvidas os destaques estavam nas entradas. A cesta de pães vem com um creme de alho leve, e cremoso. A terrine estava muito saborosa e bem harmonizada com o doce do chutney. &lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;p class="MsoNormal"&gt;&lt;span style="font-size:12.0pt;line-height:115%;font-family: &amp;quot;Arial&amp;quot;,&amp;quot;sans-serif&amp;quot;"&gt;O meu prato era uma cavaquinha grelhada com um gnocchi de aboborá, com uma glasê de mel e tomilho. Em princípio muito bom, mas não só o gnocchi estava ressecado e sem a leveza que eu gosto, como o chef deve ter se empolgado com seu glasê, o prato ficou excessivamente doce, uma vez que abóbora também é adocicada. Os prato do resto da minha mesa (provamos quase todos os pratos do menu) estavam apenas bons, sem nenhum destaque em especial.&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;p class="MsoNormal"&gt;&lt;span style="font-size:12.0pt;line-height:115%;font-family: &amp;quot;Arial&amp;quot;,&amp;quot;sans-serif&amp;quot;"&gt;De sobremesa ficamos com bolinhos franceses, com salada de goiaba, menta e Cachaça Magnífica e sorvete de queijo minas. Mais uma vez a descrição melhor que o prato, o gosto de cachaça estava muito forte, deixava lugar para mais nenhum gosto basicamente, além disso, o bolinho francês mais parecia o bolo Ana Maria que minha irmã, sem paladar, adora. &lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;p class="MsoNormal"&gt;&lt;span style="font-size:12.0pt;line-height:115%;font-family: &amp;quot;Arial&amp;quot;,&amp;quot;sans-serif&amp;quot;"&gt;Para completar a conta foi alta, muito mais alta do que a comida indicaria como razoável. Mas o ambiente era de fato agradabilíssimo. Dado que as entradas eram boas e os drinks também, acho que vou voltar para o bar, que fica do outro lado do restaurante em um ambiente que lembra uma senzala, chamado do Bar dos Descasados.&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;p class="MsoNormal"&gt;&lt;span style="font-size:12.0pt;line-height:115%;font-family: &amp;quot;Arial&amp;quot;,&amp;quot;sans-serif&amp;quot;"&gt;Tèréze&lt;br /&gt;R. Almirante Alexandrino, 660,&lt;br /&gt;Santa Teresa - Rio de Janeiro&lt;br /&gt;Tels.: 21 2222- &lt;span style="mso-spacerun:yes"&gt; &lt;/span&gt;2755 &lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;p class="MsoNormal"&gt;&lt;span style="font-size:12.0pt;line-height:115%;font-family: &amp;quot;Arial&amp;quot;,&amp;quot;sans-serif&amp;quot;"&gt;2**&lt;br /&gt;$$$$&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/12259832-2608363432541907073?l=tucacarvalho.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://tucacarvalho.blogspot.com/feeds/2608363432541907073/comments/default' title='Post Comments'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=12259832&amp;postID=2608363432541907073' title='1 Comments'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/12259832/posts/default/2608363432541907073'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/12259832/posts/default/2608363432541907073'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://tucacarvalho.blogspot.com/2008/11/trze-um-ambiente-delicioso-mas-quase-s.html' title='Tèréze - Um ambiente delicioso, mas quase só isso.'/><author><name>Tuca</name><uri>http://www.blogger.com/profile/16955717633369399407</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='16' height='16' src='http://img2.blogblog.com/img/b16-rounded.gif'/></author><thr:total>1</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-12259832.post-2854059879098796593</id><published>2008-11-17T11:57:00.000-08:00</published><updated>2008-11-17T11:58:23.591-08:00</updated><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='Restaurante'/><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='Crítica'/><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='Rio de Janeiro'/><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='2**'/><title type='text'>Stravaganze - Minha pizza favorita, no Rio de Janeiro</title><content type='html'>&lt;p class="MsoNormal"&gt;&lt;span style="font-size:12.0pt;line-height:115%;font-family: &amp;quot;Arial&amp;quot;,&amp;quot;sans-serif&amp;quot;"&gt;Pizza é quase uma religião para os paulistas, acho que os cariocas sempre levaram menos a sério essa brincadeira, mas nos últimos anos isso vem mudando, inclusive com a entrada da Braz aqui no Rio, deixou a competição acirrada. A minha favorita não é nem a paulista, nem a famosa – talvez por razões não gastronômicas – Capriciosa. Para mim a Stravaganze é a melhor pizzaria do Rio, pronto falei! Originalmente em Botafogo, a pizzaria abriu uma simpática filial há alguns anos atrás em Ipanema, que tem uma decoração simpática, com muita madeira e uma mesa comunitária como Center piece do segundo andar. &lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;p class="MsoNormal"&gt;&lt;span style="font-size:12.0pt;line-height:115%;font-family: &amp;quot;Arial&amp;quot;,&amp;quot;sans-serif&amp;quot;"&gt;Pedimos de entrada um cornicione, uma espécie de pizza com uma massa mais fina que a torna crocante e com sabores mais simples, como sal grosso e alecrim (quase uma pizza branca) ou a nossa escolha cebolas roxas caramelizadas e pecorrino. Os sabores combinavam perfeitamente com o azedo do queijo, balanceando a doçura quase que sutil da cebolas, a massa por ser mais fina, é mais crocante que uma pizza normal, mas ainda não ser um biscoito. &lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;p class="MsoNormal"&gt;&lt;span style="font-size:12.0pt;line-height:115%;font-family: &amp;quot;Arial&amp;quot;,&amp;quot;sans-serif&amp;quot;"&gt;Para nossa pizza, a minha favorita, a Cipolla, sei que isso a torna quase uma não pizza, meus amigos italianos me disseram que um lugar com mais de 5 sabores de pizza, não é verdadeiramente italiano, mas tenho que admitir que eu adoro. Esta vem com uma camada de cebolas crocantes, levemente empanadas, por cima de uma pizza simples de mussarela, as cebolas tem uma crocância suave e combina bem com a textura úmida da pizza.&lt;span style="mso-spacerun:yes"&gt;   &lt;/span&gt;&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;p class="MsoNormal"&gt;&lt;span style="font-size:12.0pt;line-height:115%;font-family: &amp;quot;Arial&amp;quot;,&amp;quot;sans-serif&amp;quot;"&gt;As sobremesas são boas, mas o forte mesmo da casa são as pizzas, mas a série de opções com goiabada é de fato boa. O preço é incrivelmente justo, gastamos 30 reais por pessoa, nem me lembrava a última vez que tinha ido a um restaurante transado na zona sul e gastado isso, obviamente nós não bebemos alcoólicos. Insisto que não é a melhor pizza que conheço, mas é a que eu mais gosto no Rio. &lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;p class="MsoNormal"&gt;&lt;span style="font-size:12.0pt;line-height:115%;font-family: &amp;quot;Arial&amp;quot;,&amp;quot;sans-serif&amp;quot;"&gt;Stravaganze&lt;br /&gt;Rua Maria Quitéria, 132 - Ipanema&lt;br /&gt;Rio de Janeiro&lt;br /&gt;Tel – 21- 2523-239 &lt;span style="mso-spacerun:yes"&gt; &lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;2**&lt;br /&gt;$&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/12259832-2854059879098796593?l=tucacarvalho.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://tucacarvalho.blogspot.com/feeds/2854059879098796593/comments/default' title='Post Comments'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=12259832&amp;postID=2854059879098796593' title='7 Comments'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/12259832/posts/default/2854059879098796593'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/12259832/posts/default/2854059879098796593'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://tucacarvalho.blogspot.com/2008/11/stravaganze-minha-pizza-favorita-no-rio.html' title='Stravaganze - Minha pizza favorita, no Rio de Janeiro'/><author><name>Tuca</name><uri>http://www.blogger.com/profile/16955717633369399407</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='16' height='16' src='http://img2.blogblog.com/img/b16-rounded.gif'/></author><thr:total>7</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-12259832.post-2456731328705509599</id><published>2008-11-17T06:52:00.000-08:00</published><updated>2008-11-17T06:58:45.896-08:00</updated><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='Restaurante'/><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='Crítica'/><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='Rio de Janeiro'/><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='3***'/><title type='text'>Aprazível - Mágica em Santa Teresa</title><content type='html'>&lt;p class="MsoNormal"&gt;&lt;span style="line-height:115%;Arial&amp;quot;,&amp;quot;sans-serif&amp;quot;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: arial;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"&gt;Eu acho que pode ser o fim de Santa Teresa o fato que estou achando que tem várias coisas boas e legais por lá. Sei que não sou o público padrão de lá, mas sempre tive um carinho especial pelo bairro, que é bucólico e deliciosamente antiquado. O Aprazível, o qual eu já tinha ido algumas outras vezes, é o símbolo de um charme que já existe há muito tempo. O bairro também recebeu nesse último mês um hotel de alto nível, com um restaurante chamado Tèréze, que a Luciana Fróes falou na semana passada e já está na minha lista. Mas voltemos ao que importa. &lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: arial;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"&gt;&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;p class="MsoNormal"&gt;&lt;span style="line-height:115%;Arial&amp;quot;,&amp;quot;sans-serif&amp;quot;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: arial;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"&gt;O Aprazível fica na Rua Aprazível, que é quase que escondida, o que torna a aventura ainda mais divertida. O restaurante fica em uma casa antiga, em uma pirambeira, como diríamos na Bahia. O acesso é complicado por uma escadinha que tenho certeza nenhum arquiteto desenharia, mas quando vc chega lá em baixo vc já nota que todo o esforço vai valer a pena. A decoração é rústica, com muita madeira e um design que privilegia a beleza da madeira mais que o conforto. Nós sentamos na varanda perto da bar, as mesas dos gazebos e da balaustrada são disputadas, mas as outras não são tão ruins assim. &lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: arial;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"&gt;&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;p class="MsoNormal"&gt;&lt;span style="line-height:115%;Arial&amp;quot;,&amp;quot;sans-serif&amp;quot;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: arial;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"&gt;Para começar pedimos drinks, a minha caipiroska de tangerina estava impecável, refrescante e leve como um sábado de sol pede. O mojito que o resto da mesa pediu também foi muito elogiado. Para entrada pedimos uma porção de pasteis de lingüiça rústica e queijo, com chutney de tomates, estava sequinho, saboroso e surpreendentemente leve. Além disso, pedimos um escondidinho de carne seca e purê de barôa que estava sensacional, a profundidade e suavidade da batata são a combinação perfeita da textura e sal da carne seca, acho que o aipim perdeu o posto para mim, de acompanhamento ideal. &lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: arial;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"&gt;&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;p class="MsoNormal"&gt;&lt;span style="line-height:115%;Arial&amp;quot;,&amp;quot;sans-serif&amp;quot;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: arial;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"&gt;Para os pratos a mesa pediu pratos diferentes, todos estama bons, mas não a altura do ambiente, entradas e drinks. O meu prato foi uma galinhada, com feijão de corda e banana da terra, estava saboroso, mas talvez um pouco caseiro de mais. O peixe da costa do maranhão com molho de laranha e arroz de coco estava muito bem executado, e a lasanha de cogumelos parecia especialmente saborosa. &lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: arial;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"&gt;&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;p class="MsoNormal"&gt;&lt;span style="line-height:115%;Arial&amp;quot;,&amp;quot;sans-serif&amp;quot;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: arial;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"&gt;O serviço foi especialmente desatencioso, exigindo que chamássemos atenção deles quase que toda a refeição. A experiência foi super agradável apesar do serviço, não sei se foram as companhias, o sábado de sol, a caipiroska, o ambiente, mas sai de lá tão satisfeito que tenho que ser justo e dar as estrelas que me vêem a cabeça. Pensando bem, pode ter sido o sol, eu fui para praia mais cedo, evento raro para esse baiano no Rio de Janeiro. &lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: arial;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"&gt;&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;p class="MsoNormal"&gt;&lt;span style="line-height:115%;Arial&amp;quot;,&amp;quot;sans-serif&amp;quot;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: arial;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"&gt;Aprazível&lt;br /&gt;R. Aprazível, 62&lt;br /&gt;Santa Teresa – Rio de Janeiro&lt;br /&gt;Tel 21-2508-9174&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: arial;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"&gt;&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;p class="MsoNormal"&gt;&lt;span style="line-height:115%;Arial&amp;quot;,&amp;quot;sans-serif&amp;quot;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: arial;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"&gt;3***&lt;br /&gt;$$$$&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p class="MsoNormal"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: arial; line-height: 18px;"&gt;ps: Aparentemente o Aprazível está passado por uma reforma, que pode ter comprometido a qualidade dessa refeição. &lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p class="MsoNormal"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: arial; line-height: 18px;"&gt;ps: O trabalho está intenso, desculpa aos 3 leitores pela falta de post. &lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p class="MsoNormal"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: arial; line-height: 18px;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/12259832-2456731328705509599?l=tucacarvalho.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://tucacarvalho.blogspot.com/feeds/2456731328705509599/comments/default' title='Post Comments'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=12259832&amp;postID=2456731328705509599' title='5 Comments'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/12259832/posts/default/2456731328705509599'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/12259832/posts/default/2456731328705509599'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://tucacarvalho.blogspot.com/2008/11/aprazvel-mgica-em-santa-teresa.html' title='Aprazível - Mágica em Santa Teresa'/><author><name>Tuca</name><uri>http://www.blogger.com/profile/16955717633369399407</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='16' height='16' src='http://img2.blogblog.com/img/b16-rounded.gif'/></author><thr:total>5</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-12259832.post-4864855305575612186</id><published>2008-10-27T08:26:00.000-07:00</published><updated>2008-10-27T08:27:22.813-07:00</updated><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='Restaurante'/><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='Crítica'/><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='3***'/><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='Belo Horizonte'/><title type='text'>Vecchio Sogno - Quem disse que a boa comida mineira é pesada!?</title><content type='html'>&lt;p class="MsoNormal"&gt;&lt;span style="font-size:12.0pt;line-height:115%;font-family: &amp;quot;Arial&amp;quot;,&amp;quot;sans-serif&amp;quot;"&gt;Lá estava em eu em BHZ, querendo comer uma coisa ligth e leve e pensando que isso não era possível. Pensava que para comer bem em Minas Gerais era preciso me render ao belo prato de feijão tropeiro, ou alguma coisa do gênero, ledo engano meu. Fui almoçar no Vecchio Sogno em Belo Horizonte e que grata surpresa. Este é um restaurante Italiano em uma das muitas ladeiras da capital mineira, meio escondido de baixo de um prédio grande que me foi dito que era a Assembléia Legislativa Mineira. &lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;p class="MsoNormal"&gt;&lt;span style="font-size:12.0pt;line-height:115%;font-family: &amp;quot;Arial&amp;quot;,&amp;quot;sans-serif&amp;quot;"&gt;A decoração é simples, com muita madeira e cores sóbrias, combina com o tipo de menu que nos foi apresentado. Como todo parece como qualquer bom restaurante das grandes metrópoles, chic e sóbrio. Por ser almoço optamos pelo menu executivo, uma ótima opção para quem quer experimentar a culinária dos bons restaurantes sem gastar o preço do menu normal. A nossa opção foi pelo carpaccio de surubim e salada verde, estava fresco e leve como deveria ser, com notas cítricas devido ao vinagrete. &lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;p class="MsoNormal"&gt;&lt;span style="font-size:12.0pt;line-height:115%;font-family: &amp;quot;Arial&amp;quot;,&amp;quot;sans-serif&amp;quot;"&gt;Para o prato principal ficamos com um Peixe grelhando – San Pierre –, com molho de Vongole, acompanhando de purê de duas batatas (inglesa e barôa) que era intercalado por um espinafre salteado no azeite. O peixe estava leve e sequinho sob o molho que era marcante com o gosto que Vongole deve ter, mas sem sobrepor a suavidade do peixe, o molho não era cremoso ou em excesso, o suficiente para acentuar o fresco sem dominar o prato. Os purês de batata estavam divinos, profundos e cremosos com a nota aguda do espinafre salteado ficava uma combinação quase perfeita. &lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;p class="MsoNormal"&gt;&lt;span style="font-size:12.0pt;line-height:115%;font-family: &amp;quot;Arial&amp;quot;,&amp;quot;sans-serif&amp;quot;"&gt;Ficamos sem sobremesa apenas o restinho de nosso ótimo Soave de Veneto, que estava com um preço super justo, e dois spressos bem tirados. O serviço foi super atencioso sem exageros, sem dúvidas uma experiência que gostaria de repetir. &lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;p class="MsoNormal"&gt;&lt;span style="font-size:12.0pt;line-height:115%;font-family: &amp;quot;Arial&amp;quot;,&amp;quot;sans-serif&amp;quot;"&gt;Vecchio Sogno&lt;br /&gt;&lt;span class="apple-style-span"&gt;&lt;span style="color:black"&gt;Rua Martim de Carvalho, 75 - Santo Agostinho&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style="color:black"&gt;&lt;br /&gt;&lt;span class="apple-style-span"&gt;Belo Horizonte - MG&lt;/span&gt;&lt;span class="apple-converted-space"&gt; &lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;span class="apple-style-span"&gt;Tel: (31) 3292-5251&lt;/span&gt;&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;p class="MsoNormal"&gt;&lt;span class="apple-style-span"&gt;&lt;span style="font-size:12.0pt; line-height:115%;font-family:&amp;quot;Arial&amp;quot;,&amp;quot;sans-serif&amp;quot;;color:black"&gt;3***&lt;br /&gt;$$$&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style="font-size:12.0pt;line-height:115%;font-family: &amp;quot;Arial&amp;quot;,&amp;quot;sans-serif&amp;quot;;color:black"&gt;&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/12259832-4864855305575612186?l=tucacarvalho.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://tucacarvalho.blogspot.com/feeds/4864855305575612186/comments/default' title='Post Comments'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=12259832&amp;postID=4864855305575612186' title='2 Comments'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/12259832/posts/default/4864855305575612186'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/12259832/posts/default/4864855305575612186'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://tucacarvalho.blogspot.com/2008/10/vecchio-sogno-quem-disse-que-boa-comida.html' title='Vecchio Sogno - Quem disse que a boa comida mineira é pesada!?'/><author><name>Tuca</name><uri>http://www.blogger.com/profile/16955717633369399407</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='16' height='16' src='http://img2.blogblog.com/img/b16-rounded.gif'/></author><thr:total>2</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-12259832.post-8377941136972315477</id><published>2008-10-27T05:04:00.000-07:00</published><updated>2008-10-27T05:06:13.197-07:00</updated><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='Restaurante'/><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='Crítica'/><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='Brasília'/><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='3***'/><title type='text'>Fogo de Chão - Uma bela Refeição</title><content type='html'>&lt;span class="Apple-style-span"   style="color: rgb(51, 51, 51);   line-height: 18px; font-family:sylfaen;font-size:12px;"&gt;&lt;p class="MsoNormal" style="padding-top: 0px; padding-right: 0px; padding-bottom: 0px; padding-left: 0px; margin-top: 12px; margin-right: 0px; margin-bottom: 12px; margin-left: 0px; "&gt;&lt;span style="margin-top: 0px; margin-right: 0px; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; padding-top: 0px; padding-right: 0px; padding-bottom: 0px; padding-left: 0px; "&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-family:arial;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-size:medium;"&gt;Almoçar em churrascaria nunca é um programa que eu me animo, sempre acho o serviço corrido, a comida mediana e o ambiente confuso de mais para tornar uma refeição agradável. Mas tudo é diferente quando estou falando da Fogo de Chão, de Brasília, não posso opinar sobre as outras filiais, mas se esta servir como parâmetro, não perca seu tempo – e dinheiro - indo nas outras churrascarias. A experiência é memorável e todas as vezes que vou à capital federal eu fico ansioso para o meu almoço lá.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p class="MsoNormal" style="padding-top: 0px; padding-right: 0px; padding-bottom: 0px; padding-left: 0px; margin-top: 12px; margin-right: 0px; margin-bottom: 12px; margin-left: 0px; "&gt;&lt;span style="margin-top: 0px; margin-right: 0px; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; padding-top: 0px; padding-right: 0px; padding-bottom: 0px; padding-left: 0px; "&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-family:arial;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-size:medium;"&gt;Certa vez eu li no livro escrito por uma garçonete do Per Se (um dos melhores restaurantes de NYC), que o atendimento perfeito é quando o cliente não precisa nem pedir, o garçom praticamente lê a mente do cliente. Esta é a única maneira que eu tenho para descrever o balé dos garçons da fogo de chão. Ao fazer a linguagem corporal de que ia me levantar, havia alguém para puxar minha cadeira. Quando caminhava em direção ao Buffet de saladas, havia alguém para me entregar meu prato. Quando minha água estava acabando, havia alguém completando o meu copo, mas não de maneira intrusiva como de costuma ser em churrascarias.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p class="MsoNormal" style="padding-top: 0px; padding-right: 0px; padding-bottom: 0px; padding-left: 0px; margin-top: 12px; margin-right: 0px; margin-bottom: 12px; margin-left: 0px; "&gt;&lt;span style="margin-top: 0px; margin-right: 0px; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; padding-top: 0px; padding-right: 0px; padding-bottom: 0px; padding-left: 0px; "&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-family:arial;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-size:medium;"&gt;O Buffet de saladas tem várias opções com coisas frescas, saborosas e de boa qualidade, além disso, logo de entrada tem uma polenta frita que é muito crocante por fora e cremosa por dentro. Há para acompanhar um molho chamado chimichurri, que é a base de vinagre, salsinha e alho para acompanhar a carne, que é tradicional na Argentina.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p class="MsoNormal" style="padding-top: 0px; padding-right: 0px; padding-bottom: 0px; padding-left: 0px; margin-top: 12px; margin-right: 0px; margin-bottom: 12px; margin-left: 0px; "&gt;&lt;span style="margin-top: 0px; margin-right: 0px; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; padding-top: 0px; padding-right: 0px; padding-bottom: 0px; padding-left: 0px; "&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-family:arial;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-size:medium;"&gt;Há uma grande opção de carnes, mas tenho que admitir que não sou um super especialista. Os melhores cortes para o meu paladar são a clássica picanha, e o miolo de contra filé, ou bife ancho, que estava muito macio e saboroso. Mas o grande destaque da casa é sem dúvidas a costela de boi, que é assada por horas na brasa e vem macia, se desfazendo, até despensa o uso de facas. Eu sonho ao pousar no aeroporto de Brasília com o gosto poderoso, profundo e aveludado desta carne.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p class="MsoNormal" style="padding-top: 0px; padding-right: 0px; padding-bottom: 0px; padding-left: 0px; margin-top: 12px; margin-right: 0px; margin-bottom: 12px; margin-left: 0px; "&gt;&lt;span style="margin-top: 0px; margin-right: 0px; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; padding-top: 0px; padding-right: 0px; padding-bottom: 0px; padding-left: 0px; "&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-family:arial;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-size:medium;"&gt;Se eu desse 5 estrelas a churrascarias rodízio, com certeza, ela levaria. Mas não acho que o sistema de rodízio, merece entrar em um rol de restaurantes que eu considero refeições sublimes e mágicas. O fato de você sempre sair tendo comido mais do que você deveria, é um problema no esquema do restaurante. Com isso, eu digo, se você gosta de churrascarias aqui está a sua escolha.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p class="MsoNormal" style="padding-top: 0px; padding-right: 0px; padding-bottom: 0px; padding-left: 0px; margin-top: 12px; margin-right: 0px; margin-bottom: 12px; margin-left: 0px; "&gt;&lt;span class="Apple-style-span"   style=" ;font-family:arial;font-size:16px;"&gt;Fogo de Chão&lt;br /&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style=" ;font-family:sylfaen;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-size:medium;"&gt;SHS Quadra 5,&lt;br /&gt;Bloco E - Asa Sul&lt;br /&gt;Tel: &lt;/span&gt;&lt;span style="margin-top: 0px; margin-right: 0px; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; padding-top: 0px; padding-right: 0px; padding-bottom: 0px; padding-left: 0px; "&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-size:medium;"&gt; &lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-size:medium;"&gt;61 – 3322 - 4666&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;Brasília&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p class="MsoNormal" style="padding-top: 0px; padding-right: 0px; padding-bottom: 0px; padding-left: 0px; margin-top: 12px; margin-right: 0px; margin-bottom: 12px; margin-left: 0px; "&gt;&lt;span class="Apple-style-span"   style=" ;font-family:arial;font-size:16px;"&gt;3***&lt;br /&gt;$$$&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p class="MsoNormal" style="padding-top: 0px; padding-right: 0px; padding-bottom: 0px; padding-left: 0px; margin-top: 12px; margin-right: 0px; margin-bottom: 12px; margin-left: 0px; "&gt;&lt;span class="Apple-style-span"   style=" ;font-family:arial;font-size:16px;"&gt;Publicado originalmente no Comensais - www.comensais.com.br &lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;/span&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/12259832-8377941136972315477?l=tucacarvalho.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://tucacarvalho.blogspot.com/feeds/8377941136972315477/comments/default' title='Post Comments'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=12259832&amp;postID=8377941136972315477' title='0 Comments'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/12259832/posts/default/8377941136972315477'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/12259832/posts/default/8377941136972315477'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://tucacarvalho.blogspot.com/2008/10/almoar-em-churrascaria-nunca-um.html' title='Fogo de Chão - Uma bela Refeição'/><author><name>Tuca</name><uri>http://www.blogger.com/profile/16955717633369399407</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='16' height='16' src='http://img2.blogblog.com/img/b16-rounded.gif'/></author><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-12259832.post-8600238363388579759</id><published>2008-10-27T04:54:00.000-07:00</published><updated>2008-10-27T04:55:16.626-07:00</updated><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='Restaurante'/><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='Crítica'/><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='Rio de Janeiro'/><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='2**'/><title type='text'>Aquim - Uma boa e cara promessa do Leblon.</title><content type='html'>&lt;p class="MsoNormal"&gt;&lt;span style="font-size:12.0pt;line-height:115%;font-family: &amp;quot;Arial&amp;quot;,&amp;quot;sans-serif&amp;quot;"&gt;Neste final de semana fui experimentar o Aquim, o novo restaurante do baixo Leblon, que tem uma decoração e preços no cardápio que me lembram o tempo do mundo quando não tínhamos crise, mas vamos lá sem neuras do mercado financeiro. O restaurante fica na Ataulfo de Paiva, rua principal e movimentada do Leblon, mas é muito charmoso com uma decoração escura em tons de marrons, dourados e roxos profundos, talvez pareça mais paulista que o Rio de Janeiro permite, mas não cheguei a achar ruim, apenas muito escuro para um domingo ensolarado. &lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;p class="MsoNormal"&gt;&lt;span style="font-size:12.0pt;line-height:115%;font-family: &amp;quot;Arial&amp;quot;,&amp;quot;sans-serif&amp;quot;"&gt;A família Aquim já é conhecida no Rio de Janeiro pelo seu Buffet que faz a alegria das dondocas que gostam de receber, mas não tanto de cozinhar. Eles começaram como uma loja/Butique de doces a meio quarteirão de onde é o atual restaurante. As suas receitas são simples mais com ingredientes de qualidade, imagine que a criatividade dos Chefs foi limitada muitas vezes pelo fato de os comensais estarem em pé, então as coisas são simples na forma e complexas nos sabores. &lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;p class="MsoNormal"&gt;&lt;span style="font-size:12.0pt;line-height:115%;font-family: &amp;quot;Arial&amp;quot;,&amp;quot;sans-serif&amp;quot;"&gt;Fomos apresentados ao um menu diurno que tem 4 opções de fórmulas, como prato principal e sobremesa, ou prato principal e entrada, a preços relativamente acessíveis. Como tinha lido no blog da Contace Escobar – Pra quem quiser me visitar – sobre os mini queijo quentes, pedi o cardápio normal. A diferença de preços me assustou um pouco, não que a opção diurna seja barata exatamente, mas o cardápio completo para um restaurante do estilo do Aquim, achei um pouco salgado. Pedimos os Mini quijos quentes de entrada e adicionamos a isso a fórmula de prato principal e sobremesa. Os mini queijo quentes são realmente divinos, pequenos e com um leive queimadinho da torrada com o gosto de terra das trufas da manteiga. &lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;p class="MsoNormal"&gt;&lt;span style="font-size:12.0pt;line-height:115%;font-family: &amp;quot;Arial&amp;quot;,&amp;quot;sans-serif&amp;quot;"&gt;Para o meu prato principal optei pelo peito de frango grelhado com couscous marroquino, que é um desses acompanhamentos que me fazem escolher o prato simplesmente para comer ele. No entanto, para a minha decepção a cozinha se atrapalhou e mandou uma quinoa, sorte deles que também adoro quinoa, ao ser indagado por um dos Aquim informei que apesar de delicioso o prato não era o que tinha pedido, mas sem maiores problemas. A minha amiga pediu um escalopinho com purê de batata baroa que estava muito bom. &lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;p class="MsoNormal"&gt;&lt;span style="font-size:12.0pt;line-height:115%;font-family: &amp;quot;Arial&amp;quot;,&amp;quot;sans-serif&amp;quot;"&gt;Para a sobremesa fiquei com o Romeu e Julieta Aquim que é um creme de goiabada com uma cobertura de queijo gratinado, estava gostoso, porém o meio estava frio, que não chegou a estregar o prato, mas acho que o gratinado merecia mais 2 minutos. A carta de vinhos era tão cara quanto o menu noturno, tornando o programa de domingo a tarde com um vinho branco, mesmo com o menu diurno uma brincadeira cara. Apesar das falhas a casa ganhou a minha simpatia ao final não cobrar o meu prato, dado o erro da cozinha, sei que é o mínimo que ele deveria fazer, mas não deixou de me deixar com vontade de voltar por lá. &lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;p class="MsoNormal"&gt;&lt;span style="font-size:12.0pt;line-height:115%;font-family: &amp;quot;Arial&amp;quot;,&amp;quot;sans-serif&amp;quot;"&gt;Aquim&lt;br /&gt; Avenida Ataulfo de Paiva, 1321&lt;br /&gt; Leblon - Zona 0 - (21) 2274-1001&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;p class="MsoNormal"&gt;&lt;span style="font-size:12.0pt;line-height:115%;font-family: &amp;quot;Arial&amp;quot;,&amp;quot;sans-serif&amp;quot;"&gt;2**&lt;br /&gt;$$$&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/12259832-8600238363388579759?l=tucacarvalho.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://tucacarvalho.blogspot.com/feeds/8600238363388579759/comments/default' title='Post Comments'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=12259832&amp;postID=8600238363388579759' title='0 Comments'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/12259832/posts/default/8600238363388579759'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/12259832/posts/default/8600238363388579759'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://tucacarvalho.blogspot.com/2008/10/aquim-uma-boa-e-cara-promessa-do-leblon.html' title='Aquim - Uma boa e cara promessa do Leblon.'/><author><name>Tuca</name><uri>http://www.blogger.com/profile/16955717633369399407</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='16' height='16' src='http://img2.blogblog.com/img/b16-rounded.gif'/></author><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-12259832.post-4019904836562355931</id><published>2008-10-24T09:22:00.001-07:00</published><updated>2008-10-24T09:23:57.054-07:00</updated><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='Restaurante'/><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='Crítica'/><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='2**'/><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='Salvador'/><title type='text'>Yemanjá - Moqueca como deve ser</title><content type='html'>&lt;p class="MsoNormal"&gt;&lt;span style="line-height:115%;Arial&amp;quot;,&amp;quot;sans-serif&amp;quot;font-family:&amp;quot;;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"&gt;A Bahia tem uma cozinha tão diferente do resto do Brasil, que como baiano, compartilho da preocupação dos Chineses sobre a capacidade dos críticos do Michelin conseguir avaliar a comida local com precisão. Desculpem-me os outros brasileiros, mas para falar de comida baiana, vc tem que ser baiano. Como falar desta culinária, se não falarmos da moqueca de camarão, esse ensopado que leva uma série de temperos (prefiro nem saber, para não destruir a mágica), e o ouro líquido que é o azeite de dendê. &lt;/span&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"&gt;&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;p class="MsoNormal"&gt;&lt;span style="line-height:115%;Arial&amp;quot;,&amp;quot;sans-serif&amp;quot;font-family:&amp;quot;;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"&gt;Quando penso em Moqueca automaticamente me vem um nome em mente: Yemanjá! Na minha opinião a melhor que conheço, o restaurante fica de frente para a praia em mais um pedaço feio da orla de Salvador, mas não estamos aqui para falar da vista. As garçonetes são cafonas, vestidas de baianas, com um sorriso no rosto, e disponibilidade para te atender, com aquele jeito que grita: “tenha pressa não”. Tenho que admitir que nesta última visita o serviço estava incrivelmente rápido e eficiente, mas isso é mais uma exceção que a regra. O lugar já teve dias melhores, está mau conservado e poderia ter dado um upgrade na decoração.&lt;/span&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"&gt;&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;p class="MsoNormal"&gt;&lt;span style="line-height:115%;Arial&amp;quot;,&amp;quot;sans-serif&amp;quot;font-family:&amp;quot;;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"&gt;De entrada pedimos uma porção de acarajés e casquinha de siri. O siri estava saboroso, molhadinho, com pouco tempero, com o frescor que se pede (não consigo entender quem coloca maionese nesse prato), com a adição de uma farofa e pimenta o sabor continuava ali com uma textura diferente, gosto de Mar Grande. As acarajés já foram melhores por lá, desta vez estava sem aquela crosta vermelha e crocante que é o ideal para o bolinho, mas o vatapá estava delicioso e cremoso, que balanceia bem o gosto forte e a crocância do camarão seco. &lt;/span&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"&gt;&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;p class="MsoNormal"&gt;&lt;span style="line-height:115%;Arial&amp;quot;,&amp;quot;sans-serif&amp;quot;font-family:&amp;quot;;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"&gt;A estrela do dia não nos decepcionou vem em uma panela de barro borbulhando, a fumaça sai com cheiro do leite de coco misturado com o dendê. Os camarões são grandes e carnudos, com uma textura perfeita sem ser borrachudos. O gosto da moqueca é uma explosão de sabores do agudo do dendê a melosidade do leite de coco, tudo misturado e batido com os temperos que só o Yemanjá sabe fazer, nada de rodelas de tomate, cebolas e pimentões atrapalhando o seu camarão. As sobremesas são relativamente caseiras e sem grande mistérios, cocadas, ambrosia mas nada que seja tão marcante quanto a deliciosa moqueca. &lt;/span&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"&gt;&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;p class="MsoNormal"&gt;&lt;span style="line-height:115%;Arial&amp;quot;,&amp;quot;sans-serif&amp;quot;font-family:&amp;quot;;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"&gt;Yemanjá&lt;br /&gt;Av Otávio Mangabeira, 4655&lt;br /&gt;Tel 71-3461-9010&lt;/span&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"&gt;&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;p class="MsoNormal"&gt;&lt;span style="line-height:115%;Arial&amp;quot;,&amp;quot;sans-serif&amp;quot;font-family:&amp;quot;;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"&gt;2**&lt;br /&gt;$$&lt;/span&gt;&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/12259832-4019904836562355931?l=tucacarvalho.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://tucacarvalho.blogspot.com/feeds/4019904836562355931/comments/default' title='Post Comments'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=12259832&amp;postID=4019904836562355931' title='4 Comments'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/12259832/posts/default/4019904836562355931'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/12259832/posts/default/4019904836562355931'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://tucacarvalho.blogspot.com/2008/10/yemanj-moqueca-como-deve-ser.html' title='Yemanjá - Moqueca como deve ser'/><author><name>Tuca</name><uri>http://www.blogger.com/profile/16955717633369399407</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='16' height='16' src='http://img2.blogblog.com/img/b16-rounded.gif'/></author><thr:total>4</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-12259832.post-2168853658251108821</id><published>2008-10-23T06:43:00.000-07:00</published><updated>2008-10-23T06:47:45.141-07:00</updated><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='Restaurante'/><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='Crítica'/><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='3***'/><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='NYC'/><title type='text'>Hatsuhana - Japonês de verdade</title><content type='html'>&lt;p class="MsoNormal"&gt;&lt;span style="Arial Narrow&amp;quot;,&amp;quot;sans-serif&amp;quot;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: arial;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"&gt;Vamos combinar logo de cara, não sabemos comer Sushi no Brasil! Pronto falei! Do excesso dos pedidos de salmão e das super invenções fritas para todos os gostos estamos a cada vez mais nos distanciando da culinária japonesa de verdade. Não estou falando que não gosto do que temos aqui, para falar a verdade adoro, mas separo os restaurante japonês em os com invencionismos e os de verdade. Em NYC fui a um desses de verdade que me fazem pensar se já havia comida algo assim antes aqui no Brasil, apesar de freqüentar japonês pelo menos uma vez por semana. &lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: arial;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"&gt;&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;p class="MsoNormal"&gt;&lt;span style="Arial Narrow&amp;quot;,&amp;quot;sans-serif&amp;quot;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: arial;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"&gt;O Hatsuhana em NYC não tem nada do glamour peculiar aos melhores restaurantes da cidade, uma decoração super simples, talvez até simples de mais. Mas logo que vc entra uma coisa chama atenção, não só todos trabalhando lá são japonês e quase não falam inglês como metade dos clientes também é japonês, indício de comida de qualidade em minha opinião. &lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: arial;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"&gt;&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;p class="MsoNormal"&gt;&lt;span style="Arial Narrow&amp;quot;,&amp;quot;sans-serif&amp;quot;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: arial;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"&gt;Acho que a experiência foi tão boa porque demos asas a criatividade do nosso sushi men, sentamos no balcão e falamos prepare o que vc quiser, sendo que não gosto de ouriço. Tenho que admitir que essa brincadeira também pode dar asas a sua conta no final da noite, dado que as coisas mais especiais tendem a ser muito caras, dada a sua raridade, uma dupla de sushi especiais podem custar facilmente 20 dólares. Mas uma vez na vida esse pecado é permitido. &lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: arial;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"&gt;&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;p class="MsoNormal"&gt;&lt;span style="Arial Narrow&amp;quot;,&amp;quot;sans-serif&amp;quot;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: arial;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"&gt;Alguns dos destaques ficam para a enguia que é levemente cozida e vem com um molho levemente adocicado, nada do excesso de teriaky que usamos aqui, o sushimen dá uma pincelada e that is it. O sushi de camarões muito pequenos crus e molinhos, é uma experiência no mínimo peculiar, a textura é realmente diferente de tudo que já comi em um restaurante de japonês. Uma coisa que me chamou atenção é que o arroz dos sushis era levemente morno, meio que saia direto da panela que contrastou bem com esse camarão. &lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: arial;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"&gt;&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;p class="MsoNormal"&gt;&lt;span style="Arial Narrow&amp;quot;,&amp;quot;sans-serif&amp;quot;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: arial;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"&gt;Mas o highligh total da noite fica para a toro fat tuna, que é um atum extremamente gordo, talvez seja o equivalente do Foie Gras dos franceses, mas sem as crueldades que são feitas com os ganços. Este Toro estava especialmente fresco, segundo nosso sushimen era de Boston e não tinha sido congelado, apenas resfriado. A textura desse peixe não lembra em nada qualquer peixe, é quase que uma mousse, com um gosto “longo” (me falta o adjetivo apropriado, o que quero dizer é um gosto que fica na boca mesmo depois que vc engoliu o peixe), macio e amanteigado, afinal de contas é um peixe especialmente gordo. Quando vc tiver oportunidade não deixe de experimentar. O yellow tail snapper com o sal moído na hora das montanhas do tibet também era especial, com as suas precisas gotas de limão. &lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: arial;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"&gt;&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;p class="MsoNormal"&gt;&lt;span style="Arial Narrow&amp;quot;,&amp;quot;sans-serif&amp;quot;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: arial;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"&gt;Para acompanhar uma mínima jarra de saquê frio, e água com gás, afinal de contas nem tudo que vc experiementa ao pedir um menu exótico é sensacional. Mas no final das contas vale a pena a brincadeira para os apreciadores de uma boa aventura gastronômica. Próxima para Tóquio, que sabe lá eu não me aventuro de novo por esses caminhos!&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p class="MsoNormal"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style=" "&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: arial;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"&gt;Hatsuhana&lt;br /&gt;17 east 48th St&lt;br /&gt;New York City&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p class="MsoNormal"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: arial;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"&gt;3***&lt;br /&gt;$$$$&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/12259832-2168853658251108821?l=tucacarvalho.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://tucacarvalho.blogspot.com/feeds/2168853658251108821/comments/default' title='Post Comments'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=12259832&amp;postID=2168853658251108821' title='0 Comments'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/12259832/posts/default/2168853658251108821'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/12259832/posts/default/2168853658251108821'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://tucacarvalho.blogspot.com/2008/10/hatsuhana-japons-de-verdade.html' title='Hatsuhana - Japonês de verdade'/><author><name>Tuca</name><uri>http://www.blogger.com/profile/16955717633369399407</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='16' height='16' src='http://img2.blogblog.com/img/b16-rounded.gif'/></author><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-12259832.post-6305069373940623068</id><published>2008-10-23T06:40:00.000-07:00</published><updated>2008-10-23T06:46:57.137-07:00</updated><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='Restaurante'/><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='Crítica'/><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='4****'/><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='NYC'/><title type='text'>Per Se - Sabores que duram até o dia seguinte, pelo menos.</title><content type='html'>&lt;p class="MsoNormal"&gt;&lt;span style="Arial Narrow&amp;quot;,&amp;quot;sans-serif&amp;quot;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: arial;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"&gt;E aqui estamos de novo diante de um refeição de 4 estrelas! Eu sei que sou muito chato, mas realmente é difícil combinar: atendimento, ambiente, comida inovadora, execução impecável! Tenho que me defender logo, que além dessa refeição e da outra quarto estrelas que tenho aqui no blog, tenho uma que nunca escrevi, mas que vale mencionar para vcs não acharem que eu sou um pedante, que acho que só se pagando muito se come impecavelmente bem. Em Boi Peba, na Bahia, tem um restaurante chamado Mar e Coco, que é na verdade quase uma cabana e tem apenas 4 ou 5 pratos no menu, simplesmente divino, quando comi lá gastei 20 reais! &lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: arial;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"&gt;&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;p class="MsoNormal"&gt;&lt;span style="Arial Narrow&amp;quot;,&amp;quot;sans-serif&amp;quot;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: arial;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"&gt;Mas voltando ao assunto, eu jantei de novo no Per Se em NYC e tenho que dizer que poucas vezes me senti tão mimado como lá, da execução perfeita da comida ao serviço que é algo que não dá para ser descrito com facilidade tudo é sem falhas. O Per Se é um restaurante de menu degustação, mas vc tem escolhas, ou vc é vegetariano ou não é! Além disso, em dois momentos dos 9 pratos (mas acredite não é tanta comida assim), vc pode fazer escolha entre 2 opções. Mas na verdade nem que não pudesse confiaria no chef Thomas Keller de olhos fechados. NADA, absolutamente NADA que veio a mesa era menos do que sublime. &lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: arial;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"&gt;&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;p class="MsoNormal"&gt;&lt;span style="Arial Narrow&amp;quot;,&amp;quot;sans-serif&amp;quot;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: arial;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"&gt;Não posso falar de todos os pratos para não entediar vcs, mas logo que chegamos somos sentados em uma mesa com a vista incrível do canto do sudoeste do Central Park, em um restaurante que tem uma decoração que é “tone down”, com tons sóbrios de marrom e off White, talvez para não atrapalhar a grande estrela da noite: a comida. As mesas são impecavelmente postas, com talheres de prata simples e louças sempre brancas (eu realmente não gosto de louça escura que eu não consigo ver o que estou comendo, será que até nisso ele pensou), em formatos que variam de acordo com o prato que está sendo servido. &lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: arial;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"&gt;&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;p class="MsoNormal"&gt;&lt;span style="Arial Narrow&amp;quot;,&amp;quot;sans-serif&amp;quot;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: arial;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"&gt;Antes de tudo começar somos surpreendidos pela versão francesa de nosso pão de queijo, baseado no queijo Gruyere, sequinho e levemente crocante por fora e uma explosão de suavidade por dentro, com o gosto inconfundível do gruyere, logo após somos surpreendidos por um cone ultra crocante, mas de massa leve, enrolado em um guardanapo, dentro um sour cream leve, quase que como claras em neve, e em cima um tartar de salmão picado em mínimos pedaços. Lá a comida é mais que sabores são texturas, sensações e aromas. Além disso, vale lembrar que é claro que adoro essas surpresas que são feitas ao longo da refeição. &lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: arial;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"&gt;&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;p class="MsoNormal"&gt;&lt;span style="Arial Narrow&amp;quot;,&amp;quot;sans-serif&amp;quot;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: arial;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"&gt;Entre os pratos que comi vou destacar 3, de entrada o prato mais conhecido do cheff, uma ostra levemente cozida, em um potinho com um fundo de sagu (isso mesmo a nossa velha tapioca que lá é chamada de pérolas de tapioca), um creme que me lembra um bechamel rico em manteiga e com uma pequena colher de caviar negro. Acho que esse prato é a definição da cozinha do Per Se, as texturas do caviar e do sagu contrastam com a da ostra que esta perfeitamente fresca, o molho amanteigado balanceia o gosto peculiar e salgado do caviar, sem que nada perca seu lugar. &lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: arial;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"&gt;&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;p class="MsoNormal"&gt;&lt;span style="Arial Narrow&amp;quot;,&amp;quot;sans-serif&amp;quot;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: arial;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"&gt;O Foie Gra frio com calda de frutas vermelhas veio com a textura firme como deve ser, contrastando com a acidez das frutas vermelhas e com um brioche, que faria inveja a qualquer padeiro. Os pães lá são frios como nos restaurante europeus, mas as manteigas são um capítulo a parte. Lá tudo tem uma história a nossa manteiga veio de uma fazenda de Vermont, de 35 acres com apenas 6 vacas, que produzem manteiga todos os dias apenas para o Per Se, chic mesmo é ter uma história de exclusividade por trás do seu produto, forget the rest!&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: arial;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"&gt;&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;p class="MsoNormal"&gt;&lt;span style="Arial Narrow&amp;quot;,&amp;quot;sans-serif&amp;quot;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: arial;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"&gt;A vieira selada na frigideira com a textura de uma nuvem branca, de tão perfeita, vinha com um molho de romã, que trazia um contraste com a melosidade do marisco, mais uma vez um balanceamento perfeito entre sabores e texturas. O peito de pato estava cozido perfeitamente e acompanhava um gratin de batatas, simples não? Mas quando simples atinge a perfeição o que fazemos? Deliramos, acho que é isso.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: arial;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"&gt;&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;p class="MsoNormal"&gt;&lt;span style="Arial Narrow&amp;quot;,&amp;quot;sans-serif&amp;quot;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: arial;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"&gt;O carneiro estava muito bom, assim como o peixe (não me pergunte o nome em português Yellow Tail Snapper), a sobremesa de pêra estava maravilhosa assim como o sorbet antes da sobremesa de melancia. A surpresa de um parfait com calda de amoras era um final feliz para os homens, e um mini creme brulé para as mulheres (não sei qual a lógica). Mas, no Per Se, eles não se dão por satisfeitos, que tal a seleção de chocolates feitos lá mesmo para acompanhar o café? No final da refeição recebemos uma sacolinha com um crocante de amêndoas com base de chocolate, mas no meu caso que tinha comentado que não comia chocolate, caramelos puxa com gosto de infância! No dia seguinte enquanto comia os meus caramelos ainda delirava com os sabores da noite anterior, no Per Se eles são cuidados para que a sua experiência dure até o dia seguinte.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: arial;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"&gt;&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;p class="MsoNormal"&gt;&lt;span style="Arial Narrow&amp;quot;,&amp;quot;sans-serif&amp;quot;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: arial;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"&gt;Mas tenho que admitir que tudo isso é uma brincadeira cara, o menu degustação sem a escolha do Foi Gra no terceiro prato é US$ 275, se vc fizer a minha escolha adicione mais US$ 30, ou seja é para os amantes da boa comida, as pessoas com um cartão corporativo ou amigos muito gentis que te convidem para a experiência. Não se esqueça que com uma refeição como essa um bom vinho é necessário, ou seriam bons vinhos. No final das contas prefiro isso que uma noite em um hotel maravilhoso ou uma extravagância qualquer, mas sei que eu sou meio maluco por comida, vide esse blog!&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p class="MsoNormal"&gt;&lt;span style="Arial Narrow&amp;quot;,&amp;quot;sans-serif&amp;quot;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: arial;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"&gt;Per Se&lt;br /&gt;Columbus Circle, Time Warner Centre, 4th Floor&lt;br /&gt;NYC&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p class="MsoNormal"&gt;&lt;span style="Arial Narrow&amp;quot;,&amp;quot;sans-serif&amp;quot;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: arial;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"&gt;4****&lt;br /&gt;$$$$.... &lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/12259832-6305069373940623068?l=tucacarvalho.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://tucacarvalho.blogspot.com/feeds/6305069373940623068/comments/default' title='Post Comments'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=12259832&amp;postID=6305069373940623068' title='2 Comments'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/12259832/posts/default/6305069373940623068'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/12259832/posts/default/6305069373940623068'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://tucacarvalho.blogspot.com/2008/10/per-se-sabores-que-duram-at-o-dia.html' title='Per Se - Sabores que duram até o dia seguinte, pelo menos.'/><author><name>Tuca</name><uri>http://www.blogger.com/profile/16955717633369399407</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='16' height='16' src='http://img2.blogblog.com/img/b16-rounded.gif'/></author><thr:total>2</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-12259832.post-7954912635949632402</id><published>2008-09-28T15:41:00.001-07:00</published><updated>2008-09-28T15:43:41.359-07:00</updated><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='Restaurante'/><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='Crítica'/><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='Rio de Janeiro'/><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='3***'/><title type='text'>Carlota - Charme na Dias Ferreira</title><content type='html'>&lt;p class="MsoNormal"&gt;&lt;span style="font-size:12.0pt;line-height:115%;font-family: &amp;quot;Arial&amp;quot;,&amp;quot;sans-serif&amp;quot;"&gt;Mais um restaurante da R. Dias Ferreira no Rio de Janeiro merece destaque por aqui. O Carlolta, talvez o mais charmoso deles, é realmente uma experiência no mínimo agradável. O salão do restaurante não tem mais de 10 mesas, em um estilo de bistrô francês, com cores mais leves e toques de cultura nordestina, tudo com a leveza de ser no Rio de Janeiro. O cardápio de lá é um desses que vc fica na dúvida do que pedir, ou que vc tem um prato que é o seu favorito, e deixar de comer ele, é uma lástima. &lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;p class="MsoNormal"&gt;&lt;span style="font-size:12.0pt;line-height:115%;font-family: &amp;quot;Arial&amp;quot;,&amp;quot;sans-serif&amp;quot;"&gt;De entrada optamos pelo mix de rolinhos que sempre é um hit, mas tenho que deixar aqui a minha crítica a falta de couvert, fomos informados que o couvert era uma sopa, me desculpe, mas isso não é um couvert. Os rolinhos são uma mistura de todas as influências gastronômicas do menu. Rolinho vietinamita, Harumaki de Pato, bolinho de peixe com pesto, etc. Todos muito saborosos e bem executados. Destaque para o bolinho de peixe com pesto. &lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;p class="MsoNormal"&gt;&lt;span style="font-size:12.0pt;line-height:115%;font-family: &amp;quot;Arial&amp;quot;,&amp;quot;sans-serif&amp;quot;"&gt;De prato principal eu optei pelo ravióli de emental com picadinho de filé e cogumelos paris. A massa estava leve com a suavidade do emental, mas o grande destaque ficou para o molho do picadinho, que cobria os raviólis, este era forte, profundo, com um sabor cremoso, sem essa consistência, com aquela profundidade de algo que passou horas cozinhando e como diz Sara (cozinheira da casa de minha mãe) pegando gosto. A combinação da melosidade do sabor do emental com este molho era uma combinação incrível, quase que um chamego. O resto da mesa me pareceu bastante satisfeito, destaques para o peixe com um fetutini de pupunha que estava delicioso e foi muito elogiado. &lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;p class="MsoNormal"&gt;&lt;span style="font-size:12.0pt;line-height:115%;font-family: &amp;quot;Arial&amp;quot;,&amp;quot;sans-serif&amp;quot;"&gt;De sobremesa o irresistível suflê de goiabada com calda de catupiry, este clássico do Carlota (dizem as más línguas uma cópia de outro restaurante) é fantástico, os sabores todos nós conhecemos e gostamos, então ele transforma as texturas. A goiabada vira um creme aerado, sem perder o adocicado e o catupiry uma calda que vai molhando o suflê aos poucos o murchando na medida certa. &lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;p class="MsoNormal"&gt;&lt;span style="font-size:12.0pt;line-height:115%;font-family: &amp;quot;Arial&amp;quot;,&amp;quot;sans-serif&amp;quot;"&gt;No final das contas o jantar é programa agradável, devido a carta de vinho um pouco cara, se torna um programa mais eventual que rotineiro, os preços são levemente salgados, mas vale a pena ir experimentar. Até porque a comida é realmente marcante. &lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;p class="MsoNormal"&gt;&lt;span style="font-size:12.0pt;line-height:115%;font-family: &amp;quot;Arial&amp;quot;,&amp;quot;sans-serif&amp;quot;"&gt;Carlota&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;p class="MsoNormal"&gt;&lt;span style="font-size:12.0pt;line-height:115%;font-family: &amp;quot;Arial&amp;quot;,&amp;quot;sans-serif&amp;quot;"&gt; Rua Dias Ferreira, 64&lt;br /&gt; Leblon - Zona Sul&lt;br /&gt;Tel – 21-2540-6821&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;p class="MsoNormal"&gt;&lt;span style="font-size:12.0pt;line-height:115%;font-family: &amp;quot;Arial&amp;quot;,&amp;quot;sans-serif&amp;quot;"&gt;3***&lt;br /&gt;$$$$&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/12259832-7954912635949632402?l=tucacarvalho.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://tucacarvalho.blogspot.com/feeds/7954912635949632402/comments/default' title='Post Comments'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=12259832&amp;postID=7954912635949632402' title='2 Comments'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/12259832/posts/default/7954912635949632402'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/12259832/posts/default/7954912635949632402'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://tucacarvalho.blogspot.com/2008/09/carlota-charme-na-dias-ferreira.html' title='Carlota - Charme na Dias Ferreira'/><author><name>Tuca</name><uri>http://www.blogger.com/profile/16955717633369399407</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='16' height='16' src='http://img2.blogblog.com/img/b16-rounded.gif'/></author><thr:total>2</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-12259832.post-3173901063977405020</id><published>2008-09-28T15:35:00.000-07:00</published><updated>2008-09-28T15:38:20.898-07:00</updated><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='Crítica'/><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='4****'/><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='Salvador'/><title type='text'>Casa de Minha Avó Maria - Luxo para poucos!</title><content type='html'>&lt;p class="MsoNormal"&gt;&lt;/p&gt;&lt;p class="MsoNormal"&gt;&lt;span style="font-size:12.0pt;line-height:115%;font-family: &amp;quot;Arial&amp;quot;,&amp;quot;sans-serif&amp;quot;"&gt;Comer bem é um dos maiores luxos que alguém pode ter, comer bem em casa é algo quase que impensável para a grande maioria dos meros mortais como eu. No entanto, eu tenho o prazer de poder, de vez em quando, devido à distância, comer maravilhosamente bem na casa de minha Avó Maria, me desculpe meu Avô, mas quando falamos de comida a casa é como se fosse só dela. Segundo ela mesma, comer desta forma é uma tradição que foi passada de mãe para filha, falando assim parece que deve ser simples fazer aquilo tudo, mas tenho dificuldade de imaginar um lugar onde se pode ao longo de anos, manter a consistência de qualidade como lá, se nem os grandes chefs, cobrando fortunas conseguem é porque isso não é nada simples. &lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;p class="MsoNormal"&gt;&lt;span style="font-size:12.0pt;line-height:115%;font-family: &amp;quot;Arial&amp;quot;,&amp;quot;sans-serif&amp;quot;"&gt;Almoçar lá é um evento de horas, sempre começamos na varanda (que tenho que admitir era mais agradável na saudosa Albalonga) com pequenos abarás que derretem na boca, com um leve toque de dendê, ou com uma tábua de queijos e torradinhas, quem sabe um dos canapés que minha irmã adora. Um clássico que nunca falta é o Beiju de Tapioca com pastinha de parmesão, a tapioca fica crocante e tem um gosto leve que é dominado pelo sal do parmesão, poucas coisas tem tanto gosto de Bahia como isso. &lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;p class="MsoNormal"&gt;&lt;span style="font-size:12.0pt;line-height:115%;font-family: &amp;quot;Arial&amp;quot;,&amp;quot;sans-serif&amp;quot;"&gt;O serviço lá é um capítulo a parte, Magic Mauro (como meus amigos Italianos o apelidaram, depois de um carnaval que as coisas simplesmente brotavam do chão sem nem notarmos a sua presença) é uma das pessoas mais gentis e discretas que vc vai conhecer. Sempre como seu uniforme branco, está disposto a fazer uma caipirinha, trazer uma coca-cola em um copo gigante, ou simplesmente servir água nos nossos copos durante o almoço. Não sei se sou eu que já acostumei em comer lá, mas tenho a impressão que o serviço é effortless, mas tenho certeza que não é. Ao sentar a mesa, posso notar que tudo foi pensado, da toalha que combinam com os porta-guardanapos, aos copos de vinho que combinam com a louça, mas nada de conjuntinho, e sim uma montagem muito bem feita, mas que não ofusca a grande estrela do dia: a comida. Claro quer o arranjo do centro da mesa também foi bem pensado, mas só está ali até meu Tio o tirar, pois está atrapalhando a conversa. &lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;p class="MsoNormal"&gt;&lt;span style="font-size:12.0pt;line-height:115%;font-family: &amp;quot;Arial&amp;quot;,&amp;quot;sans-serif&amp;quot;"&gt;Se você tiver sido inteligente o suficiente, ou no meu caso já tenha freqüentando esses eventos muitas vezes, você resistiu bravamente a gula dos aperitivos e sobrou ainda um bom espaço no seu estomago. Porque nunca se come um só prato na casa de minha avó. Neste sábado, seguindo os meus pedidos, iniciamos com um Bacalhau Gomes de Sá, um prato típico português, que me perdoe o Antiquários, acho que nunca comi um tão bom. A simplicidade do preparo me deixa intrigado como as outras pessoas não conseguem chegar nem perto daquela perfeição de sabores. A batata que está al dente, contrasta com a maciez dos tomates e do próprio bacalhau (segundo minha avó ela estava preocupada, pois era a primeira vez que usava apenas o filé do bacalhau, mas depois desse almoço, acho que ele não volta mais ao velho bacalhau). O molho é quase que indescritível com a leveza do litro de azeite de oliva (azeite doce na Bahia) mas a profundidade dos legumes e peixe cozinhados por horas ali. O pãozinho torradinho que estava a nossa esquerda já tinha um destino certo, ela já sabia que seria tão bom e que não resistiríamos a limpar os pratos. &lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;p class="MsoNormal"&gt;&lt;span style="font-size:12.0pt;line-height:115%;font-family: &amp;quot;Arial&amp;quot;,&amp;quot;sans-serif&amp;quot;"&gt;Não satisfeita com o Bacalhau, nos chega o segundo prato carne de fumeiro, com abacaxis, cebolas, farofa e feijão verde. Vou explicar primeiro o que é carne de fumeiro: uma manta de carne de porco que é meio que defumada com algumas ervas, segundo minha Vó, lembrando um pouco o processo das lingüiças, por horas e fica rosada, com aquele sabor inconfundível da fumaça, quase que doce. A carne estava um sonho, macia, leve e adocicada, acompanhava uma das farofas baianas bem amarelinhas (não, não a que vcs estão pensando com dendê, farinha boa é torradinha e já vem meio amarelada, com a mistura da manteiga ela ganha essa cor amarelo ouro, diferente do amarelo bandeira da outra farofa) e um feijão verde (não sei muito bem o que é isso, mas sempre tem lá) é como se fosse um feijão fradinho, com um molho mais leve, mais aguado, com temperos quase que refrescantes, esta combinação é perfeita com essa carne, que já tem esse gosto tão peculiar e não deve ser dominada por mais nada. &lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;p class="MsoNormal"&gt;&lt;span style="font-size:12.0pt;line-height:115%;font-family: &amp;quot;Arial&amp;quot;,&amp;quot;sans-serif&amp;quot;"&gt;Não posso deixar de dar crédito a Dr. Aleixo aqui, meu avô que já bebe vinho tinto muito antes que taninos e carvalhos americanos e portugueses eram assuntos de mesas. Lá aprendi que vinho branco é Chablis, que vinho tinto é francês (tenho que admitir que tenho conhecido coisas fantásticas ultimamente que não são franceses, mas vamos combinar se vc só pudesses escolher uma nacionalidade era essa que vc ficaria). A seleção de vinhos de lá é sempre marcante, não porque o tanino do vinho combina com algum tempero, simplesmente porque um bom vinho sempre combina com uma boa comida. &lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;p class="MsoNormal"&gt;&lt;span style="font-size:12.0pt;line-height:115%;font-family: &amp;quot;Arial&amp;quot;,&amp;quot;sans-serif&amp;quot;"&gt;Mas se você é realmente um expert nesses almoços, vc não se esqueceu durante o delírio acima descrito que as sobremesas lá são um capítulo a parte (mesmo eu, as vezes me perco e acabo comendo mais do que devia). Neste dia comemos uma cheesecake, que apesar de ter tido sua deliciosa crust queimada (obviamente pela coitada da ajudante, dado que minha Avó não erra) tinha o seu recheio leve, quase que com consistência de creme de leite, mas com o sabor levemente azedo do queijo, que contrastava com o doce da geléia de morango. Mas podia ter sido a deliciosa torta de amêndoas, que são descascadas uma por uma, para fazer o recheio da torta mais gostosa que conheço. &lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;p class="MsoNormal"&gt;&lt;span style="font-size:12.0pt;line-height:115%;font-family: &amp;quot;Arial&amp;quot;,&amp;quot;sans-serif&amp;quot;"&gt;Obviamente sou viesado, pode ser que tudo isso seja na verdade melancolia de um tempo onde almoçava lá sábados e domingos, quando meus grandes problemas eram a prova de redação, e que meus finais de semana eram dominados por banhos de piscina e revistinhas em quadrinhos, onde as conversas não incluíam nem bail-out ou SELIC. Um tempo quando comer aquilo tudo era normal, que não sabia o quão especial era ter o privilégio de aprender tanto sobre comida. Só tem uma maneira de descobrir, venha você experimentar, se vc sair de lá com uma impressão diferente, acho que vou abandonar esse blog. &lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p&gt;&lt;/p&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/12259832-3173901063977405020?l=tucacarvalho.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://tucacarvalho.blogspot.com/feeds/3173901063977405020/comments/default' title='Post Comments'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=12259832&amp;postID=3173901063977405020' title='7 Comments'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/12259832/posts/default/3173901063977405020'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/12259832/posts/default/3173901063977405020'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://tucacarvalho.blogspot.com/2008/09/casa-de-minha-av-maria-luxo-para-poucos.html' title='Casa de Minha Avó Maria - Luxo para poucos!'/><author><name>Tuca</name><uri>http://www.blogger.com/profile/16955717633369399407</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='16' height='16' src='http://img2.blogblog.com/img/b16-rounded.gif'/></author><thr:total>7</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-12259832.post-1478142298530199880</id><published>2008-09-08T07:38:00.000-07:00</published><updated>2008-09-08T07:40:35.706-07:00</updated><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='Restaurante'/><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='Crítica'/><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='Rio de Janeiro'/><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='3***'/><title type='text'>Majorica - Carnívoro com Orgulho</title><content type='html'>&lt;p class="MsoNormal"&gt;&lt;/p&gt;&lt;p class="MsoNormal"&gt;&lt;span style="font-family:&amp;quot;Arial&amp;quot;,&amp;quot;sans-serif&amp;quot;"&gt;Comer carne vermelha é um prazer que muitos criticam, as vezes eu me sensibilizo e considero a possibilidade de parar, mas isso só dura até comer uma carne impecável que me faz delirar. Poucos lugares são restaurantes completos, comida, serviço e ambiente perfeitos e por isso, quase nunca dou a cotação máxima. A Majorica no flamengo está nessa categoria cruel ontem tem um dos fundamentos (comida) incrível, mas deixa a desejar nos outros dois. &lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;p class="MsoNormal"&gt;&lt;span style="font-family:&amp;quot;Arial&amp;quot;,&amp;quot;sans-serif&amp;quot;"&gt;Esta tradicional churrascaria carioca fica no Flamengo, em uma rua movimentada de mais, com um serviço de manobrista completamente ineficiente, ir lá é uma escolha consciente: “vou comer uma carne maravilhosa e nada vai me atrapalhar”. O ambiente remete a uma decoração de fazenda dos anos 60, sem nenhuma reforma desde então, um pouco lúgrube, abafado e simplesmente dated. Os conservadores dirão que eu não entendo o valor da tradição, acho que existem maneiras de passar a tradição, sem a sensação de que há gordura de 50 anos atrás nas vigas de madeira expostas. &lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;p class="MsoNormal"&gt;&lt;span style="font-family:&amp;quot;Arial&amp;quot;,&amp;quot;sans-serif&amp;quot;"&gt;Logo ao chegar pedimos uma lingüiça de entrada que comemos com o molho a campanha. Notei que havia algo diferente no molho, era mais adocicado, pode ter sido a falta de pimentões, ou menos vinagre, mas tenho que admitir que foi o melhor que já comi. Pedimos de prato principal a ponta de picanha fatiada, com farofa de ovos, batatas portuguesas, batatas suflê e arroz de brócolis. A carne estava incrível, macia como poucas que eu já comi, e saborosa. A textura da carne era amanteigada, ao comer junto com a farofa de ovos, a carne se perdia. &lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;p class="MsoNormal"&gt;&lt;span style="font-family:&amp;quot;Arial&amp;quot;,&amp;quot;sans-serif&amp;quot;"&gt;As batas são quase um capítulo a parte, a batata suflê é macia no seu miolo, com a sensação que há uma leve camada de um purê de batatas no meio, e crocante nas bordas. A portuguesa é sequinha, levemente macia, como algo tão simples, pode ser tão bom!? O arroz e a farofa estavam também muito bem feitos, e combinavam bem com o resto dos nossos pratos. Para a sobremesa ficamos com banana frita e sorvete de creme, uma sobremesa quase que caseira mas que estava bem executada, sem maiores surpresas, pode ser que depois da carne e batatas, nada pudesse me surpreender. &lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;p class="MsoNormal"&gt;&lt;span style="font-family:&amp;quot;Arial&amp;quot;,&amp;quot;sans-serif&amp;quot;"&gt;O serviço foi irregular, com atenção por parte dos garçons em alguns momentos e falta de foco em outros. Não é um atendimento folclórico onde faz parte ser mau atendido, simplesmente um restaurante cheio com garçons que são apenas ok. No final das contas, tudo tinha valido a pena, só para comer aquela carne. &lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;p class="MsoNormal"&gt;&lt;span style="font-family:&amp;quot;Arial&amp;quot;,&amp;quot;sans-serif&amp;quot;"&gt;Majorica&lt;br /&gt;Rua Senador Vergueiro, 15&lt;br /&gt;Flamengo – Rio de Janeiro&lt;br /&gt;Tel – 21- 2205-6820&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;p class="MsoNormal"&gt;&lt;span style="font-family:&amp;quot;Arial&amp;quot;,&amp;quot;sans-serif&amp;quot;"&gt;3***&lt;br /&gt;$$$&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p&gt;&lt;/p&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/12259832-1478142298530199880?l=tucacarvalho.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://tucacarvalho.blogspot.com/feeds/1478142298530199880/comments/default' title='Post Comments'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=12259832&amp;postID=1478142298530199880' title='3 Comments'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/12259832/posts/default/1478142298530199880'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/12259832/posts/default/1478142298530199880'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://tucacarvalho.blogspot.com/2008/09/majorica-carnvoro-com-orgulho.html' title='Majorica - Carnívoro com Orgulho'/><author><name>Tuca</name><uri>http://www.blogger.com/profile/16955717633369399407</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='16' height='16' src='http://img2.blogblog.com/img/b16-rounded.gif'/></author><thr:total>3</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-12259832.post-637104909966586145</id><published>2008-08-29T14:44:00.000-07:00</published><updated>2008-08-29T14:46:12.763-07:00</updated><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='Restaurante'/><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='Crítica'/><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='Rio de Janeiro'/><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='3***'/><title type='text'>Zuka - Quando a comida vence o serviço ruim.</title><content type='html'>Se vc me perguntar qual é a minha sobremesa favorita, sem pestanejar eu vou dizer Ovos Moles com sorvete de canela do Zuka. Mas o este restaurante é muito mais que esta sobremesa, é simplesmente um dos melhores cardápios do Rio, tanto de criatividade quanto de execução. Originalmente a cozinha foi comandada pelo, então desconhecido, Felipe Bronze que iniciou a tradição da casa de grelhar e com uma cozinha aberta super bonita – ele também foi o criador da minha sobremesa favorita. Depois dele a Ludmila Soeiro assumiu a cozinha e manteve os traços da brasa e forte criatividade.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;A decoração é bem básica e o salão é dominado pela parede de bronze acima da grelha da cozinha aberta, além disso, são tons de cinza e ângulos retos. Fica na badalada Dias Ferreira, no Leblon, onde todo mundo que é cool, ou tenta ser, passa nos finais de semana. Vc pode também optar por sentar no balcão de frente para a cozinha se preferir, que para dois é uma boa opção.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Eu já fui ao Zuka inúmeras vezes e conheço o cardápio quase todo, de entrada acho que o highligth é o Zuka na Brasa que é uma combinação de diferentes espetinhos, com molhos, assados na brasa. O meu favorito é o de camarão na crosta de pão de alho. Este também pode ser pedido como prato e acompanha um risoto de limão siciliano, que é cremoso e leve balanceando a acidez do alho da crosta. Nesta noite eu pedi as lascas de filé com couscous marroquino, que estava saboroso, e bem executado. O meu prato preferido foi pedido na mesa o filé mignon com ervas e risoto de Chevre, que é um prato de sabores simples, e tradicionais mas que juntos trazem potência e melosidade.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;A sobremesa que eu tanto gosto é simples, mas as diferentes texturas e temperaturas do sorvete e dos ovos moles completam de forma criativa a já testada e aprovada combinação da canela com o doce. Mas como nem tudo é perfeito, o serviço do Zuka é lamentável para o restaurante que cobra aquele valor. Os garçons de lá tem o super poder de não olhar para vc quando vc está chamando, obviamente porque está acompanhando a mesa para antecipar as suas necessidades já seria demais para pedir. Mas tenho que admitir que a comida teima em me convencer a voltar.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Zuka&lt;br /&gt;Rua Dias Ferreira ,233&lt;br /&gt;Leblon – Rio de Janeiro&lt;br /&gt;Tel 21-2249-7550&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;3***&lt;br /&gt;$$$$&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/12259832-637104909966586145?l=tucacarvalho.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://tucacarvalho.blogspot.com/feeds/637104909966586145/comments/default' title='Post Comments'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=12259832&amp;postID=637104909966586145' title='3 Comments'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/12259832/posts/default/637104909966586145'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/12259832/posts/default/637104909966586145'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://tucacarvalho.blogspot.com/2008/08/zuka-quando-comida-vence-o-servio-ruim.html' title='Zuka - Quando a comida vence o serviço ruim.'/><author><name>Tuca</name><uri>http://www.blogger.com/profile/16955717633369399407</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='16' height='16' src='http://img2.blogblog.com/img/b16-rounded.gif'/></author><thr:total>3</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-12259832.post-8629825738216170608</id><published>2008-08-26T08:10:00.001-07:00</published><updated>2008-08-26T08:12:12.368-07:00</updated><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='Restaurante'/><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='Crítica'/><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='Rio de Janeiro'/><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='3***'/><title type='text'>Asia - Um toque especial em Santa Teresa</title><content type='html'>Tem poucas pessoas que respeito cegamente uma diga gastronômica, mas tem um amigo meu que é sempre spot on, dificilmente tendo a discordar das suas observações, as vezes apenas da intensidade delas. Quando ele me falou que tinha achando um restaurante maravilhoso em Santa Teresa de comida asiática, não pude resistir, sabia que seria uma boa pedida. Primeiro lugar amo comida asiática e em segundo acho o bairro tão agradável e sempre me falta uma desculpa para ir passear por lá, dado que considero praticamente um programa turístico.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;O restaurante fica na rua principal lá de Santa Teresa, então qualquer pessoa pode chegar com facilidade. A casa que abriga é muito charmosa e está completamente reformada, com uma decoração simples e com toques muito legais asiáticos, nada de fórmica preta e vermelha. São 4 andares com ambientes bem divididos conectados por escadas e varandas muito charmosas (em dias de chuva isso pode ser um problema. Nós ficamos na sala no andar de baixo, que dá acesso a uma agradável varanda e uma vista verde, bem Santa Teresa.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Começamos com a seleção do chef de Dim Sums que parecem ser a especialidade da casa, tem mais de 10 opçoes, desses deliciosos pastéis asiáticos, fritos ou cozidos no vapor. Eram tantas opções que confiamos no chef para a escolha e não estávamos errados, gostamos de todas as opções que vieram a mesa. Meu preferido era um tipo de harumaki de pato e um rolinho frito, parecendo um ouriço, com recheio de creme de inhame e legumes; a parte de fora era crocante, quando mordi há uma leve explosão desse creme suave que contrasta com os legumes ainda não tão cozidos, de fato muito interessante.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Para os pratos seguimos a etiqueta oriental e pedimos pratos para ser divididos family style, ou seja pratos ao centro da mesa e pequenas cumbucas e pratinhos que íamos nos servido de arroz de jasmin, e os pratos. Pedimos um curry levemente apimentado de legumes, que quando misturados ao arroz balanceavam bem, apesar de são ser super fan de curry, gostei muito pois o sabor era leve. Pedimos uma carne com gengible, alho e cebola, que estava sensacional, com o toque marcante do gengibre, mas com um molho levemente adocicado com as notas de alho e cebola que haviam sido cozidas por um bom tempo. Por fim um macarrão de arroz com lulas e camarões que estava leve e saboroso, como deve ser um desses pratos.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Não experimentei os chás que parecem ser um espetáculo a parte na casa, dada a seleção do menu. Eu estou com vontade de voltar para ficar apenas nos Dim Sums que parecem ser uma grande pedida, e é uma tradição oriental aos domingos. O serviço estava atencioso, mas poderia ser um pouco melhor, tivemos que chamar a atenção dos garçons umas duas vezes para tirar os pratos ou pedir mais bebidas, mas nada que comprometesse a agradável tarde de domigo.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Asia&lt;br /&gt;R. Alm. Alexandrino, 256&lt;br /&gt;Santa Teresa, Rio de Janeiro&lt;br /&gt;Tel: +55-21-2224-2014&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;3***&lt;br /&gt;$$$&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/12259832-8629825738216170608?l=tucacarvalho.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://tucacarvalho.blogspot.com/feeds/8629825738216170608/comments/default' title='Post Comments'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=12259832&amp;postID=8629825738216170608' title='5 Comments'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/12259832/posts/default/8629825738216170608'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/12259832/posts/default/8629825738216170608'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://tucacarvalho.blogspot.com/2008/08/asia-um-toque-especial-em-santa-teresa.html' title='Asia - Um toque especial em Santa Teresa'/><author><name>Tuca</name><uri>http://www.blogger.com/profile/16955717633369399407</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='16' height='16' src='http://img2.blogblog.com/img/b16-rounded.gif'/></author><thr:total>5</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-12259832.post-7353217287964516930</id><published>2008-08-25T13:31:00.000-07:00</published><updated>2008-08-25T14:23:27.771-07:00</updated><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='Restaurante'/><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='Crítica'/><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='4****'/><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='Italia'/><title type='text'>La Giostra - Comida como deve ser.</title><content type='html'>Existe na Itália um movimento que tenta combater a pressa do mundo moderno quando estamos comendo, no Brasil, até já temos alguns representantes, que é chamado Slow Food. Neste tipo de restaurante não devemos ter pressa para comer e comida é preparada toda na hora de forma quase que artesanal. Nesta minha estada na Itália, entre muitos paninos e muitas pizzas eu fui jantar no La Giostra, que fica em uma pequena rua em Firenze.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;O restaurante fica em um antigo armazém do século 15, e tem um ambiente aconchegante com suas paredes rústicas e suas vigas expostas. As mesas são relativamente apertadas, mas isso só faz vc se sentir mais em casa ainda. Ao chegarmos fomos recebidos pelo nosso garçom que falava inglês perfeitamente – caso raro na Itália – que prontamente nos ofereceu uma taça de Proseco, como boas vindas da casa.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Fizemos nosso pedido quase que sofrendo de tanta dúvida do que deveríamos pedir, dado um menu tão diverso e com pratos tão apetitosos. De entrada pedimos uma Burrata e um Presunto San Daniele com melões, mas antes disso fomos surpreendidos mais uma vez por um prato de apereitivos incrível, para que pudéssemos entender a palheta de sabores do chef. Tinha bruschetas de tomate, e de fígado de coelho – ponto especial para essa, que pode parecer horrível, mas era intensa, cremosa e leve ao mesmo tempo – tomates confitados, alici, pimentões grelhados.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;As entradas de fato estavam perfeitas, uma das características desse movimento é privilegiar ingredientes orgânicos, de alta qualidade. A burrata estava perfeita, cremosa por dentro sem ser enjoativa. O presunto estava salgado na medida certa para balancear com a doçura do melão, que tinha um gosto leve, o contraste de temperaturas e sabores é absolutamente campeão para mim.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Para o nosso prato principal convenci minhas duas parceiras a pedirmos uma Bisteca Fiorentina para três. Este tipo de prato é pedido por peso, que inclui o osso; ficamos com 1,5 kg de uma belíssimo T-Bone Steak cozinhado com perfeição, a carne vem rosada por dentro e é macia, com o leve gosto da grelha de ferro e o toque ocre do carvão. Para acompanhar um leve feijão branco com cebolas, pois a estrela era a carne e nada deveria competir. Tenho que admitir que depois da minha experiência da Argentina e agora essa, estou chegando a conclusão que no Brasil comemos carne muito mal.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;De sobremesa comemos um Tiramisu, que estava leve e aerado com um gosto de espresso forte e marcante como deve ser. A experiência ainda me faz delirar e posso sentir o gosto da carne e da bruscheta de fígado de coelho. A conta para tamanho festival de comida foi absolutamente aceitável.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Esta é a frase que li no restaurante e que está tb no site deles: "Because food is necessary and choosing it is a privilege, but cooking it is an art." Para vcs entenderem o espiríto do lugar.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;La Giostra&lt;br /&gt;Via Borgo Pinti, 12r&lt;br /&gt;Firenze – Italia&lt;br /&gt;Tel + 39 055241341&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;4****&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/12259832-7353217287964516930?l=tucacarvalho.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://tucacarvalho.blogspot.com/feeds/7353217287964516930/comments/default' title='Post Comments'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=12259832&amp;postID=7353217287964516930' title='2 Comments'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/12259832/posts/default/7353217287964516930'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/12259832/posts/default/7353217287964516930'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://tucacarvalho.blogspot.com/2008/08/la-giostra-comida-como-deve-ser.html' title='La Giostra - Comida como deve ser.'/><author><name>Tuca</name><uri>http://www.blogger.com/profile/16955717633369399407</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='16' height='16' src='http://img2.blogblog.com/img/b16-rounded.gif'/></author><thr:total>2</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-12259832.post-3359030098213694643</id><published>2008-08-25T12:58:00.000-07:00</published><updated>2008-08-25T13:13:51.960-07:00</updated><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='Restaurante'/><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='Crítica'/><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='2**'/><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='Croácia'/><title type='text'>Nostromos - O problema não é o restaurante é a culinária local.</title><content type='html'>A Croácia é um país encantador mais sem dúvidas não pode ser conhecido pela sua culinária espetacular, não sei se foram os anos de regime comunista ou a proximidade a um vizinho que tem provavelmente uma das mais complexas e completas cozinhas do mundo – óbvio que estou falando da Itália. Mas aprendi que comer é muito mais que apenas o melhor sabor de sua vida, é a companhia, o serviço e o ambiente. Em minha primeira noite em Split, uma simpática cidade na costa Dalmatiana, fomos jantar no Nostromos, um restaurante de frutos de mar.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Ao chegarmos fomos recebidos quase que rispidamente, apesar de o fato de sermos aceitos para sentar, as 10 pm de um domingo já é um bom sinal em quase qualquer cidade. O serviço foi sofrível tanto pela velocidade quanto pela atenção aos detalhes. Já no quesito simpatia eles ganharam muitos pontos, talvez essa seja uma coisa mais geral que neste restaurante, mas o senso de humor croata é uma mistura entre a auto crítica inglesa e o espirituosismo dos gênios do humor (sei que isso soa exagerado, mas a nossa experiência me permite o abuso). Com suas tiradas fantásticas o nosso garçom conseguiu ganhar a minha simpatia, apesar da sua apatia para nos servir, vcs podem imaginar isso?&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Nós começamos pelos mexilhões locais que são proibidos, devido a sua caça que envolve explosões de corais, e levam as vezes 150 anos para chegarem ao tamanho ideal. Nós não sabíamos disso, mas nosso simpático garçom nos informou que aquilo que víamos passar eram “camarões”, no menu devido a seu status de ilegal. Eles estavam deliciosos, com um molho de cebola, alho, vinho branco e azeite (um capítulo a parte daqui), que traz a leveza do vinho branco com a acidez do alho e com a suavidade do azeite, provavelmente um dos mais leves e saborosos molhos que eu já comi, perfeito para um verão.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Meu prato principal foi peixe grelhado – que aqui vem a mesa e vc escolhe o seu peixe – com espinafre e batatas refogados no azeite. O peixe estava fresco e grelhados estava leve, mas nada marcante. O espinafre que preparado dessa maneira é um prato típico daqui estava suave e saboroso, tenho a impressão que isso da ainda mais pontos para o azeite de oliva daqui.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;All in all a experiência foi boa, mas nada marcante que faça valer a pena uma viagem a Split, mas se vc estiver por aqui, talvez seja uma boa opção. Não sei se tenho que culpar o restaurante ou simplesmente a culinária.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Nostromos&lt;br /&gt;Kraj Sv. Marije 10,&lt;br /&gt;Split – Croácia&lt;br /&gt;Tel: 091/405-6666&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;2**&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/12259832-3359030098213694643?l=tucacarvalho.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://tucacarvalho.blogspot.com/feeds/3359030098213694643/comments/default' title='Post Comments'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=12259832&amp;postID=3359030098213694643' title='1 Comments'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/12259832/posts/default/3359030098213694643'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/12259832/posts/default/3359030098213694643'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://tucacarvalho.blogspot.com/2008/08/nostromos-o-problema-no-o-restaurante.html' title='Nostromos - O problema não é o restaurante é a culinária local.'/><author><name>Tuca</name><uri>http://www.blogger.com/profile/16955717633369399407</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='16' height='16' src='http://img2.blogblog.com/img/b16-rounded.gif'/></author><thr:total>1</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-12259832.post-7348183749950421708</id><published>2008-08-25T12:51:00.000-07:00</published><updated>2008-08-25T12:52:47.299-07:00</updated><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='Restaurante'/><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='Crítica'/><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='2**'/><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='Croácia'/><title type='text'>Vila Kaliopa - Ambiente e bom humor.</title><content type='html'>Imagine sentar em um jardim para um almoço onde vc tem que mover sua mesa para furgir do sol por pelo menos 4 vezes (quando eu digo você, estou indicando que fomos nós literalmente que carregamos a mesa todas as vezes), estou descrevendo a pior experiência dos últimos tempos?! Pense de novo, não sei se é o mar azul turquesa, mas fiquei zen na Croacia&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Fomos almoçar em Villa Kaliopa, na ilha de Vis, que fica ao oeste de Split, o restaurante fica no jardim de uma casa antiga, de frente para o mar, as mesas ficam entre árvores super exóticas, que não suficiente para nos proteger no sol, mas dão um charme todos especial ao local. Os vizinhos são construções de 1500, desde quando a ilha era dominada pelo Venezianos, com uma arquitetura singular.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Ao chegar fomos recebidos pelo dono, que nos contou o menu, uma vez que ele muda diariamente baseado com o que os pescadores locais entregaram. Optamos por um vinho da própria ilha, gelado e um prato de peixes marinados no azeite e alcaparras como entrada. Os peixes estavam todos gostosos, mas a sardinha se destacou como o mais saboroso, com uma textura esponjosa e um sabor leve que contrastava de forma perfeita com as alcaparras Além disso, claro que tínhamos uma belíssima cesta de pães e um azeite maravilhoso.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Após quatro mudanças de local da mesa, com muito bom humor, nosso prato principal chegou. Eu mais uma vez fiquei com o peixe grelhado, mas dessa vez pedi uma lula também. O acompanhamento foi o mesmo espinafre com batatas refogados no azeite. A lula estava muito boa, macia mas ao mesmo tempo firme, o gostinho de grelha podia ser sentido no after taste e combinava bem com o frescor das partes não tostadas da lula. O peixe estava super saboroso e leve. Acho que o principal diferencial da comida croata é o frescor de seus ingredientes no verão, não posso imaginar o que seria disso aqui no inverno.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Acredito que este não é uma restaurante que me faria delirar em nenhuma capital gastronômica do mundo, no entanto, em um pequena ilha na costa croata, ele me traz boas lembranças.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Vila Kaliopa&lt;br /&gt;Vis – Croácia&lt;br /&gt;Chegando na Ilha pergunte onde é, tenho certeza que vc vai achar.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;2**&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/12259832-7348183749950421708?l=tucacarvalho.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://tucacarvalho.blogspot.com/feeds/7348183749950421708/comments/default' title='Post Comments'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=12259832&amp;postID=7348183749950421708' title='2 Comments'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/12259832/posts/default/7348183749950421708'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/12259832/posts/default/7348183749950421708'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://tucacarvalho.blogspot.com/2008/08/vila-kaliopa-ambiente-e-bom-humor.html' title='Vila Kaliopa - Ambiente e bom humor.'/><author><name>Tuca</name><uri>http://www.blogger.com/profile/16955717633369399407</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='16' height='16' src='http://img2.blogblog.com/img/b16-rounded.gif'/></author><thr:total>2</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-12259832.post-5337365314021108513</id><published>2008-08-25T12:43:00.000-07:00</published><updated>2008-08-25T12:50:30.979-07:00</updated><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='volta'/><title type='text'>CPR - No Crítico Wannabe</title><content type='html'>Caros 3 leitores,&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Eu resolvi que o meu espaçozinho tb tem seu valor. Resolvi então postar aqui e no Comensais simultaneamente, sendo que aqui devo aparecer com mais freqüência. Então para vc que gostam daqui, não precisam ir mais lá, a não ser que para se divertir com os textos dos outros autores.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Bem vindos de volta&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;A&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/12259832-5337365314021108513?l=tucacarvalho.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://tucacarvalho.blogspot.com/feeds/5337365314021108513/comments/default' title='Post Comments'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=12259832&amp;postID=5337365314021108513' title='0 Comments'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/12259832/posts/default/5337365314021108513'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/12259832/posts/default/5337365314021108513'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://tucacarvalho.blogspot.com/2008/08/cpr-no-crtico-wannabe.html' title='CPR - No Crítico Wannabe'/><author><name>Tuca</name><uri>http://www.blogger.com/profile/16955717633369399407</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='16' height='16' src='http://img2.blogblog.com/img/b16-rounded.gif'/></author><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-12259832.post-2755944419424860416</id><published>2008-07-06T09:12:00.000-07:00</published><updated>2008-07-06T09:17:10.466-07:00</updated><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='despedida'/><title type='text'>Despedida, mas non troppo!</title><content type='html'>&lt;!--StartFragment--&gt;  &lt;p class="MsoNormal" style="mso-pagination:none;mso-layout-grid-align:none;text-autospace:none"&gt;&lt;span lang="PT-BR" style="font-size:16.0pt;font-family:Georgia;mso-ansi-language:PT-BR"&gt;Caros 3 leitores,&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;p class="MsoNormal" style="mso-pagination:none;mso-layout-grid-align:none;text-autospace:none"&gt;&lt;span lang="PT-BR" style="font-size:16.0pt;font-family:Georgia;mso-ansi-language:PT-BR"&gt; &lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;p class="MsoNormal"&gt;&lt;span lang="PT-BR" style="font-size:16.0pt;font-family:Georgia;mso-ansi-language:PT-BR"&gt;Depois de pouco tempo aqui nesse espaço eu resolvi mudar de endereço. A partir de hoje faço parte dos Comensais (&lt;a href="http://www.comensais.com.br"&gt;www.comensais.com.br&lt;/a&gt;), um site um pouco mais profissional onde espero ter mais interatividade. Alem de mim há outras pessoas falando sobre comida, tenho certeza que vcs vão gostar. &lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;p class="MsoNormal"&gt;&lt;span lang="PT-BR" style="font-size:16.0pt;font-family:Georgia;mso-ansi-language:PT-BR"&gt; &lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;p class="MsoNormal"&gt;&lt;span lang="PT-BR" style="font-size:16.0pt;font-family:Georgia;mso-ansi-language:PT-BR"&gt;Muito obrigado por todos os comentários e apoio nessa aventura. &lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;p class="MsoNormal"&gt;&lt;span lang="PT-BR" style="font-size:16.0pt;font-family:Georgia;mso-ansi-language:PT-BR"&gt; &lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;p class="MsoNormal"&gt;&lt;span lang="PT-BR" style="font-size:16.0pt;font-family:Georgia;mso-ansi-language:PT-BR"&gt;Tuca&lt;/span&gt;&lt;span lang="PT-BR" style="mso-ansi-language:PT-BR"&gt;&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;!--EndFragment--&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/12259832-2755944419424860416?l=tucacarvalho.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://tucacarvalho.blogspot.com/feeds/2755944419424860416/comments/default' title='Post Comments'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=12259832&amp;postID=2755944419424860416' title='1 Comments'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/12259832/posts/default/2755944419424860416'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/12259832/posts/default/2755944419424860416'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://tucacarvalho.blogspot.com/2008/07/despedida-mas-non-troppo.html' title='Despedida, mas non troppo!'/><author><name>Tuca</name><uri>http://www.blogger.com/profile/16955717633369399407</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='16' height='16' src='http://img2.blogblog.com/img/b16-rounded.gif'/></author><thr:total>1</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-12259832.post-5890649087920957131</id><published>2008-06-22T17:32:00.000-07:00</published><updated>2008-06-22T17:34:43.512-07:00</updated><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='Itaipava'/><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='Restaurante'/><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='Crítica'/><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='3***'/><title type='text'>Tambo de los Incas - Worth a trip</title><content type='html'>Itaipava é uma cidade muito charmosa e lotada de boas pedidas para um belo almoço de final de semana, quando vc quer fugir da cidade e da confusão, mas não está com tempo de viajar, vc pode ir apenas almoçar e voltar se não se incomodar de pegar 1:30 de estrada. Uma das características de lá é que várias pousadas têm restaurantes muito bons, como é o caso do Tambo de los Incas. Esta pousada fica em uma estradinha que fica há uns 20 minutos do centro de Itaipava.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;A pousada em si é extremamente bucólica e acho que deve ser uma delícia se vc está precisando relaxar, a sensação de que vc está em casa é inegável. O restaurante fica do lado direito e tem dois ambientes, tem uma varanda/jardim de inverno e uma sala com lareira, o ambiente é tão aconchegante, que a sensação é que alguém vai te abraçar quando vc entra na sala. A decoração é toda de tijolo aparente com flores naturais e luzes indiretas e melosas.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;O Tambo é conhecido pelos gourmtes da região pela qualidade da comida. O menu é cheio de pratos que te deixam na dúvida; risoto de pato, filé ao poivre vert, pato ao molho de laranja, cavaquinha au beurre noir e por ai vai. Eu fiquei com a primeira opção, e não me arrependi, o risoto estava cremoso e poderoso, como pato deve ser, se eu tenho uma crítica é que o arroz estava um pouco overcooked. Os pratos do resto da mesa, era uma mesa muito grande, todos foram elogiados.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Para sobremesa eu fiquei com o sorvete de creme, calda de caramelo e amêndoas, simples é bom! O serviço foi muito atencioso, mas éramos uma das únicas mesas do restaurante. Os pratos demoraram um pouco, acho que devido ao tamanho da mesa, mas acredito que o ambiente é tão calmo que a proposta não é um atendimento rápido e sim gentil.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Tambo de los Incas&lt;br /&gt;Estrada Min. Salgado Filho 2761&lt;br /&gt;Itaipava – Rio de Janeiro&lt;br /&gt;Tel – 24 – 2222 – 5666&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;3***&lt;br /&gt;$$$&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/12259832-5890649087920957131?l=tucacarvalho.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://tucacarvalho.blogspot.com/feeds/5890649087920957131/comments/default' title='Post Comments'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=12259832&amp;postID=5890649087920957131' title='2 Comments'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/12259832/posts/default/5890649087920957131'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/12259832/posts/default/5890649087920957131'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://tucacarvalho.blogspot.com/2008/06/tambo-de-los-incas-worth-trip.html' title='Tambo de los Incas - Worth a trip'/><author><name>Tuca</name><uri>http://www.blogger.com/profile/16955717633369399407</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='16' height='16' src='http://img2.blogblog.com/img/b16-rounded.gif'/></author><thr:total>2</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-12259832.post-640610061396840209</id><published>2008-06-22T15:25:00.000-07:00</published><updated>2008-06-22T15:26:51.629-07:00</updated><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='Restaurante'/><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='Crítica'/><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='Rio de Janeiro'/><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='1*'/><title type='text'>Manekineko - Se vc cobra muito, please entregue muito</title><content type='html'>Tem alguns restaurantes que vivem da fila dos outros eu tenho a impressão que o Manekineko do Leblon vive das pessoas que não tem paciência para esperar a fila do Sushi Leblon. O mais incrível é que este restaurante já tem alguns freqüentadores assíduos, que parecem gostar da carta de drinks e dos invencionismos deles. Algumas das minhas visitas a lá foram boas, mas a mais recente foi realmente fraca.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;O restaurante é grande e tem praticamente 3 andares, sendo que o mezanino é um pouco apertado e eu diria claustrofóbico. O serviço é rápido, mas não consideraria atencioso, parece que há uma pressa enquanto eles falam com vc, não sei explicar, mas de alguma forma eu me senti desprestigiado. A decoração é moderna com muito plástico e tons de vermelho e branco, acho que este é um dos highpoints do restaurante.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;O cardápio é cheio de criações, como o pirulito de salmão e o monte Fuji, um tipo de hot philadelphia com toque de laranja que vem empilhado formando o “monte”. Estas criações são apenas ok, talvez sejam interessantes para que ainda não goste de comida japonesa, pois estes disfarçam bem o gosto do peixe cru.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Assim como uma pizzaria deve ter uma boa pizza marguerita, um restaurante japonês deve ter um bom sushi/sashimi, o princípio é o mesmo, se vc não sabe fazer o básico, vc simplesmente não é bom! Os nossos suhis estavam simplesmente ok, sendo que em alguns momentos eles estavam simplesmente fracos. Tenho a impressão que essa foi a minha pior visita, baseado em outras idas, acho que ele talvez merecesse 2**, mas dado o preço que pagamos acredito que não se pode ser benevolente. Se vc cobra vc tem que entregar.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Manekineko&lt;br /&gt;R. Dias Ferreira, 410&lt;br /&gt;Leblon – Rio de Janeiro&lt;br /&gt;Tel – 21 – 2540 -7641&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;1*&lt;br /&gt;$$$&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/12259832-640610061396840209?l=tucacarvalho.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://tucacarvalho.blogspot.com/feeds/640610061396840209/comments/default' title='Post Comments'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=12259832&amp;postID=640610061396840209' title='3 Comments'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/12259832/posts/default/640610061396840209'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/12259832/posts/default/640610061396840209'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://tucacarvalho.blogspot.com/2008/06/manekineko-se-vc-cobra-muito-please.html' title='Manekineko - Se vc cobra muito, please entregue muito'/><author><name>Tuca</name><uri>http://www.blogger.com/profile/16955717633369399407</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='16' height='16' src='http://img2.blogblog.com/img/b16-rounded.gif'/></author><thr:total>3</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-12259832.post-3899398428424694918</id><published>2008-06-22T14:18:00.000-07:00</published><updated>2008-06-22T14:26:04.859-07:00</updated><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='Restaurante'/><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='Crítica'/><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='Rio de Janeiro'/><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='2**'/><title type='text'>Juice &amp; C0 - Alguns pontos muito fortes, mas não todos pontos fortes</title><content type='html'>Juice &amp;amp; Co&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;O Rio de Janeiro tem muitas lojas de sucos de esquina, onde vc pode tomar sucos de absolutamente tudo, eles são uma instituição da cidade, onde depois da praia as pessoas tomam açaí ou um belo suco com sanduíche. O Juice &amp;amp; Co é a versão refinada dessas lojas, também fica em uma esquina e lá vc pode beber sucos muito gostosos de praticamente qualquer fruta. A decoração, tentando lembrar do tema natural da casa, é toda em madeira aparente e com cores cruas, fazendo o ambiente ser bem relaxante.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Logo que chegamos somos recebidos com uma carta de sucos e de caipiroskas de praticamente todas as frutas e são sempre preparadas com primor, além dos outros drinks que eu já tomei lá. O cardápio acabou de ser remodelado e tenho que admitir a minha decepção ao descobrir que eles não servem mais os crab cakes, até onde eu sei este era o único lugar que os servia no Rio de Janeiro.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;De entrada optamos por um carpacio, que estava saboroso com as torradinhas integrais, mas não trazia nenhuma surpresa ou sabor especial. Para o prato principal eu fiquei com o risoto de camarão com aspargos, estava cremoso como deve ser, e com o arroz na textura certa. O risoto foi claramente cozido em um brodo bem preparado, pois o gosto era muito profundo e aveludado. Nas minhas outras visitas, antes da alteração, eu tinha sempre uma boa impressão e tendo sempre a voltar lá, mas não sei se classificaria o menu inteiro como maravilhoso.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;O serviço é muito atencioso e ágil, eu já fui lá algumas vezes e já sou tratado como um frequent flyer, mas a minha impressão é que o serviço é realmente bom para todas as mesas. Os preços são justos para a comida que eles entregam, principalmente pela consistência. Talvez o chef deveria ter procurado um menu mais forte nessa reformulação.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Juice &amp;amp; Co&lt;br /&gt; Av. General San Martin, 889&lt;br /&gt;Leblon – Rio de Janeiro&lt;br /&gt;Tel – 21 - 2294-0048&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;2**&lt;br /&gt;$$$&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/12259832-3899398428424694918?l=tucacarvalho.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://tucacarvalho.blogspot.com/feeds/3899398428424694918/comments/default' title='Post Comments'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=12259832&amp;postID=3899398428424694918' title='3 Comments'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/12259832/posts/default/3899398428424694918'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/12259832/posts/default/3899398428424694918'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://tucacarvalho.blogspot.com/2008/06/juice-c0-alguns-pontos-muito-fortes-mas.html' title='Juice &amp; C0 - Alguns pontos muito fortes, mas não todos pontos fortes'/><author><name>Tuca</name><uri>http://www.blogger.com/profile/16955717633369399407</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='16' height='16' src='http://img2.blogblog.com/img/b16-rounded.gif'/></author><thr:total>3</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-12259832.post-1067038078191573246</id><published>2008-06-18T10:55:00.000-07:00</published><updated>2008-06-18T10:58:04.345-07:00</updated><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='Restaurante'/><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='Crítica'/><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='Rio de Janeiro'/><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='1*'/><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='bar'/><title type='text'>Banana café - tem potencial</title><content type='html'>Desde que o Seu Martin - um dos meus bares favoritos - fechou, estou na busca por um lugar parecido. Um lugar onde as comidinhas sejam gostosas, mas que não seja um dos botecos pretensiosos como Informal e Conversa Fiada, se eu quero comida de boteco vcs já sabem onde eu vou (para os novatos por aqui, a resposta é Jobi). Estou falando de um ambiente mais bar mesmo, carta de drinks e ambiente mais transado. Neste final de semana eu também fui ao Banana Café, uma casa com a assinatura de Ricardo Amaral, que já foi o rei da noite do Rio de Janeiro.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Ao chegar lá achei a primeira impressão foi que tinha encontrado o substituo, no primeiro andar, mesinhas menores e um belo bar ao fundo. Subindo a escada, alguns conjuntos de sofás me parecem o local perfeito para bater um bom papo de sexta feira com os amigos. O cardápio é uma combinação de clássicos das casas que Ricardo Amaral já possuiu, inclusive do próprio finado Banana Café. Eu era fan também do Gatopardo e sempre fui muito lá, tenho ótimas lembranças do carpaccio de lá, não resisti e pedi e estava lá igualzinho, pontos para eles.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Na empolgação pedimos a pizza, que era um outro highlight do Gato Pardo, esta estava muito fraca, com excesso de queijo dada a espessura da pizza, e até onde eu sei Marguerita tem que ter algo de tomate, além de um pouco de molho. O famoso pão de queijo se manteve, mas pensando bem não me lembro porque eu gostava tanto.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Para um lugar desses substituir o Seu Martin, não pode faltar uma coisa, o serviço impecável. Em um bar, mais que em um restaurante, o serviço tem que ser ágil e atento, para ter certeza que os nossos copos não ficarão vazios, além de atencioso, como por exemplo lembrar qual era o seu drink, não pode ser difícil lembrar, morango, vodka e açúcar. No Banana café eles ainda estão longe disso, inclusive o próprio Ricardo Amaral estava em uma mesa ao nosso lado e tinha que gritar, literalmente, para medir mais cerveja.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Eu acho que este lugar tem muito potencial para ser um solid 2**, mas por enquanto é apenas 1*, mas eu vou voltar mais a frente para ver como o serviço está andando, pois o ambiente é exatamente o que eu estava procurando.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Banana Café&lt;br /&gt;Rua Paul Redfern, 37&lt;br /&gt;Ipanema - Zona Sul&lt;br /&gt;Tel - 21 - 2540-9997&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;1*&lt;br /&gt;$$&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/12259832-1067038078191573246?l=tucacarvalho.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://tucacarvalho.blogspot.com/feeds/1067038078191573246/comments/default' title='Post Comments'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=12259832&amp;postID=1067038078191573246' title='7 Comments'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/12259832/posts/default/1067038078191573246'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/12259832/posts/default/1067038078191573246'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://tucacarvalho.blogspot.com/2008/06/banana-caf-tem-potencial.html' title='Banana café - tem potencial'/><author><name>Tuca</name><uri>http://www.blogger.com/profile/16955717633369399407</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='16' height='16' src='http://img2.blogblog.com/img/b16-rounded.gif'/></author><thr:total>7</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-12259832.post-833327364761629151</id><published>2008-06-18T10:16:00.000-07:00</published><updated>2008-06-18T10:22:28.832-07:00</updated><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='Restaurante'/><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='Crítica'/><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='Rio de Janeiro'/><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='2**'/><title type='text'>Braz - Um ótimo custo benefício</title><content type='html'>Pizza é um ótimo programa de domingo, no entanto, essa máxima torna achar um mesa em uma boa pizzaria quase impossível. Quando uma pizzaria na segunda feira está lotada, vc tem que se perguntar o que há de especial ali. A pizzaria do Bráz, filial carioca da famosa paulista, abriu a um ano no Rio de Janeiro é um estrondoso sucesso. Acho que é a combinação de ambiente muito bonito, chopp gostoso – importante para os cariocas – e um preço incrivelmente justo para uma filial de São Paulo.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;O ambiente é amplo e as melhores mesas na minha opinião são as do fundo, que ficam ao ar livre, e tem uma vista para o Cristo, um charme, na parte de dentro é um pouco mais barulhento também, mas acho que faz parte do clima de pizza em família. Até a espera do lado de fora é agradável com bancos para a espera e garçons super atenciosos te servindo, isso é quase que necessário dado que vc pode passar mais de 1 hora esperando.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;O pão da casa de entrada é muito gostoso, com calabresa na medida certa e uma massa pesada! Além dessas há outras opções de entrada que nunca me deixaram na mão. O chopp de lá como eu disse, é um dos highligths da casa, cremoso, leve e sempre estupidamente gelado, além disso, os garçons estão sempre passando com uma bandeja para ter certeza que seu copo está sempre cheio, contabilizando o número de chopps pelas bolachas, ágil e prático.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Vamos ao que interessa, as pizzas são saborosas, com maça mais grossa e com ingredientes obviamente frescos. Seguindo o meu critério que toda pizzaria deve ter uma pizza Marguerita muito boa, nesse quesito eles deixam um pouco a desejar, a pizza é simplesmente boa. Já a calabresa está merece uma menção honrosa, com bastante cebolas e com a calabresa levemente picante. As sobremesas foram elogiadas, pena que tudo tinha chocolate, fico devendo minha opinião.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;No final das contas a Bráz é uma ótima opção para um grupo grande, que tenha paciência para esperar ou que chegue cedo. As pizzas são boas, mas não te fazem delirar. O mais impressionante para mim é o custo benefício de lá que é muito bom, provavelmente o melhor em pizzarias no Rio de Janeiro.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Bráz&lt;br /&gt;Rua Maria Angélica, 129&lt;br /&gt;Jardim Botânico - Zona Sul&lt;br /&gt;Tel – 21 - 2535-0687&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;2**&lt;br /&gt;$$&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/12259832-833327364761629151?l=tucacarvalho.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://tucacarvalho.blogspot.com/feeds/833327364761629151/comments/default' title='Post Comments'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=12259832&amp;postID=833327364761629151' title='1 Comments'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/12259832/posts/default/833327364761629151'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/12259832/posts/default/833327364761629151'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://tucacarvalho.blogspot.com/2008/06/braz-um-timo-custo-benefcio.html' title='Braz - Um ótimo custo benefício'/><author><name>Tuca</name><uri>http://www.blogger.com/profile/16955717633369399407</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='16' height='16' src='http://img2.blogblog.com/img/b16-rounded.gif'/></author><thr:total>1</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-12259832.post-1182260657225880042</id><published>2008-06-18T08:15:00.001-07:00</published><updated>2008-06-18T14:24:19.739-07:00</updated><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='Crítica'/><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='Rio de Janeiro'/><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='respostas'/><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='1*'/><title type='text'>Barra Brasa - Apenas uma boa carne.</title><content type='html'>Pronto admito, eu não gosto de churrascaria rodízio e olha que eu sou guloso, mas aquela quantidade de comida não me deixa satisfeito, só enfastiado. Tenho que admitir que já gostei do programa, mas em umaexperiência recente em Buenos Aires, em um churrasco caseiro, comi uma carne tão superior que as que comemos aqui, que nem a carne agora me atrai tanto, com poucas exceções. Também tenho que admitir que poucos programas satisfazem mais o ideal de almoço de família que este, para a minha tristeza, i migth add, até mesmo da minha.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;No domingo eu e a torcida do flamengo e alguns botafoguenses fomos almoçar na Barra Brasa do Leblon, que é considerada uma das melhores do Rio. Ao chegar fomos recepcionados por duas meninas muito simpáticas, mas a cordialidade do serviço foi se esvaidecendo na medida que os minutos passavam. Eu me pergunto, quanto tempo tem que demorar para o garçom vir fazer os pedidos de bebidas, mas me parece que 10 minutos é way too much. Até o final tivemos que pedir por tudo por mais de uma vez, não sei se era incompetência ou falta agilidade, ou talvez uma combinação, mas o serviço foi ruim.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;As carnes estavam normais, nada de especial, a não ser para os gringos na mesa que estavam delirando. Mas tenho certeza que um bom bife ancho no 348 seria melhor. O polvo grelhado que é um dos meus favoritos de lá estava macio e saboroso, ponto para eles que conseguem fazer frutos do mar tão bem.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Os acompanhamentos estavam frios e de alguma forma me sinalizaram uma displicência com o cliente. Pelo preço que eu estava pagando eu acho que merecíamos mais que farofa fria e um feijão tropeiro estranho.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Espaço Barra Brasa&lt;br /&gt;Av. Afrânio de Melo Franco, 131 - Leblon&lt;br /&gt;Rio De Janeiro - RJ&lt;br /&gt;Tel: (21) 2239-4491&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;1*&lt;br /&gt;$$$&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/12259832-1182260657225880042?l=tucacarvalho.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://tucacarvalho.blogspot.com/feeds/1182260657225880042/comments/default' title='Post Comments'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=12259832&amp;postID=1182260657225880042' title='4 Comments'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/12259832/posts/default/1182260657225880042'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/12259832/posts/default/1182260657225880042'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://tucacarvalho.blogspot.com/2008/06/barra-brasa-apenas-uma-boa-carne.html' title='Barra Brasa - Apenas uma boa carne.'/><author><name>Tuca</name><uri>http://www.blogger.com/profile/16955717633369399407</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='16' height='16' src='http://img2.blogblog.com/img/b16-rounded.gif'/></author><thr:total>4</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-12259832.post-7443150977715522574</id><published>2008-06-15T15:04:00.001-07:00</published><updated>2008-06-16T05:36:47.766-07:00</updated><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='Restaurante'/><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='Crítica'/><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='Rio de Janeiro'/><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='3***'/><title type='text'>Mian Mian - comida com gosto de casa é muito bom!</title><content type='html'>&lt;p class="MsoNormal"&gt;&lt;span lang="PT-BR" style="mso-ansi-language: PT-BR"&gt;Desde que eu comecei a escrever o blog eu tenho tentando ir a lugares diferentes, para ter sempre assunto para colocar aqui. Por enquanto, tem dados bom resultados. Este sábado foi mais uma dessas noites que foi uma grata surpresas, fomos jantar/drinkar no Mian Mian, um restaurante que fica em botafogo, em um casa pequena na estranha rua da passagem. A chef, Roberta Ciasca, é da linha de confort food, que busca sabores simples, que nos lembram de casa, mas executados com cuidado de um bom restaurante.&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p class="MsoNormal"&gt;&lt;span lang="PT-BR" style="mso-ansi-language: PT-BR"&gt;O local é uma casinha muito charmosa e com móveis antigos de cozinha de casa de avó. Tenho a impressão inclusive que as mesas e cadeiras são iguaizinhos aos da casa de minha bisavó em Salvador, de verdade. O restaurante é divido em duas partes: mesas ao fundo, e na frente há uns sofás e banquinhos onde ficamos a noite inteira, comendo e bebendo. &lt;?xml:namespace prefix = o /&gt;&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p class="MsoNormal"&gt;&lt;span lang="PT-BR" style="mso-ansi-language: PT-BR"&gt;Não jantamos oficialmente, ficamos apenas nas pequenas entradas e 3 sobremesas. A impressão geral das entradinhas foi muito boa. Começamos com um Chillie com carne e tortillas, que estava muito saboroso e profundo como deve ser. O pastelzinho de pato estava forte e adocicado com a leve calda de laranja. Depois pedimos lulas com manteiga e torradas, que estava sensacional. Também pedimos uma terrine de legumes e queijo de cabra, além de uma bruscheta de tomates. Sendo que esses últimos estava gostosos, mas nada de excepcional. Para acompanhar um Gave Geisse, brut, e a noite estava feita.&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p class="MsoNormal"&gt;&lt;span lang="PT-BR" style="mso-ansi-language: PT-BR"&gt;Para a sobremesa começamos com um churros com calda de doce de leite, maravilhoso, com gosto de infância, leve e marcante. Estava tudo tão bom que resolvemos pedir uma segunda rodada de sobremesas e ficamos com a mousse de goibada com sorvete de queijo, boa e um boliho de chuva de chocolate com frutas frescas, quem me conhece sabe que eu não comi o último (eu não como chocolate), mas as meninas disseram que estava maravilhoso.&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p class="MsoNormal"&gt;&lt;span lang="PT-BR" style="mso-ansi-language: PT-BR"&gt;Eu não posso dizer&lt;span style="mso-spacerun: yes"&gt;  &lt;/span&gt;que o jantar seria tão marcante, inclusive ouvi dizer que a comida era simplesmente ok. Mas para o programa que fizemos, entradinhas e sobremesas a noite foi maravilhosa. Lembrando que estamos falando de uma proposta de comida quase que nos lembre de casa!&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p class="MsoNormal"&gt;&lt;span lang="PT-BR" style="mso-ansi-language: PT-BR"&gt;Mian Mian&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p class="MsoNormal"&gt;&lt;span lang="PT-BR" style="mso-ansi-language: PT-BR"&gt;Rua General Góes Monteiro, 34&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p class="MsoNormal"&gt;&lt;span lang="PT-BR" style="mso-ansi-language: PT-BR"&gt;Botafogo - Zona Sul &lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p class="MsoNormal"&gt;&lt;span lang="PT-BR" style="mso-ansi-language: PT-BR"&gt;Tel – 21 - 2244-0125&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p class="MsoNormal"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/p&gt;&lt;p class="MsoNormal"&gt;&lt;span lang="PT-BR" style="mso-ansi-language: PT-BR"&gt;3***&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p class="MsoNormal"&gt;&lt;span lang="PT-BR" style="mso-ansi-language: PT-BR"&gt;$$&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;!--EndFragment--&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/12259832-7443150977715522574?l=tucacarvalho.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://tucacarvalho.blogspot.com/feeds/7443150977715522574/comments/default' title='Post Comments'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=12259832&amp;postID=7443150977715522574' title='7 Comments'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/12259832/posts/default/7443150977715522574'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/12259832/posts/default/7443150977715522574'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://tucacarvalho.blogspot.com/2008/06/mian-mian-comida-com-gosto-de-casa.html' title='Mian Mian - comida com gosto de casa é muito bom!'/><author><name>Tuca</name><uri>http://www.blogger.com/profile/16955717633369399407</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='16' height='16' src='http://img2.blogblog.com/img/b16-rounded.gif'/></author><thr:total>7</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-12259832.post-6959879524216825121</id><published>2008-06-15T07:00:00.000-07:00</published><updated>2008-06-15T07:10:30.018-07:00</updated><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='Restaurante'/><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='Crítica'/><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='Rio de Janeiro'/><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='2**'/><title type='text'>Alessandro e Frederico Café - Quando a reputação salva tudo.</title><content type='html'>&lt;!--StartFragment--&gt;  &lt;p class="MsoNormal"&gt;&lt;span lang="PT-BR" style="mso-ansi-language:PT-BR"&gt;Todo crítico gastronômico profissional antes de fazer uma crítica deve ir ao restaurante por pelo menos 3 ou 4 vezes, pena que eu não tenho o dinheiro para fazer o mesmo, então eu faço uma coisa menos apropriada, mas isso aqui é uma brincadeira. Quando eu for poderoso e dominar o mundo da critica gastronômica eu vou aceitar a frase que meu amigo Gui um dia me falou: “Com o poder de persuasão vem a responsabilidade do que vc está falando.”. No entanto, dessa vez eu vou usar as minhas idas passadas para fazer essa crítica. &lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;p class="MsoNormal"&gt;&lt;span lang="PT-BR" style="mso-ansi-language:PT-BR"&gt;Eu já fui ao Alessandro e Frederico de Ipanema, que fica exatamente em frente ao Via 7, várias vezes, sempre gostei, minhas memórias são realmente de um lugar com boa comida e serviço atencioso. Ontem eu voltei lá com uma outra fã de lá. Dito isto, a nossa visita foi uma tragédia. O serviço estava inacreditavelmente ruim, tínhamos que implorar pela atenção do garçom, e mesmo quando a conseguíamos ele era atrapalhado e sem tato. &lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;p class="MsoNormal"&gt;&lt;span lang="PT-BR" style="mso-ansi-language:PT-BR"&gt;Um dos highligth de lá sempre foi o courvet, que tivemos que pedir umas 3 vezes até que chegasse, mas os pães não vieram quentinhos como de costume, e o azeite de oliva estava quase sem gosto. O prato principal, depois de 30 minutos de espera, que segundo um garçom um dos pratos estava pronto e estava esperando o outro, chegaram de novo ruins. Eu pedi um sanduíche que eu adoro, peito de frango empanado, rúcula e tomates. Como foi o meu que esperou, o sanduíche estava frio e a foccacia, estranhamente, veio com muito sal grosso, e com isso ficou overpowering. O omelete da minha cia estava absolutamente sem gosto. &lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;p class="MsoNormal"&gt;&lt;span lang="PT-BR" style="mso-ansi-language:PT-BR"&gt;O local continua com o mesmo charme de sempre, com outra varando deliciosa, e decoração simples. Eu acho que eu tenho que respeitar as minhas lembranças, mas se fosse julgar apenas por essa visita seria entre no rating e 1*, mas a minha lembrança me impele a dar as 2** que darei. &lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;p class="MsoNormal"&gt;&lt;span lang="PT-BR" style="mso-ansi-language:PT-BR"&gt; &lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;p class="MsoNormal"&gt;&lt;span lang="PT-BR" style="mso-ansi-language:PT-BR"&gt;Alessandro e Frederico&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;p class="MsoNormal" style="line-height:14.0pt;mso-pagination:none;mso-layout-grid-align:none;text-autospace:none"&gt;&lt;span lang="PT-BR" style="mso-ansi-language:PT-BR"&gt;Rua Garcia D´Ávila, 134&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;p class="MsoNormal" style="line-height:14.0pt;mso-pagination:none;mso-layout-grid-align:none;text-autospace:none"&gt;&lt;span lang="PT-BR" style="mso-ansi-language:PT-BR"&gt;Ipanema - Zona Sul&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;p class="MsoNormal" style="line-height:14.0pt;mso-pagination:none;mso-layout-grid-align:none;text-autospace:none"&gt;&lt;span lang="PT-BR" style="mso-ansi-language:PT-BR"&gt;Tel - 21 - 2521-0828&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;p class="MsoNormal" style="line-height:14.0pt;mso-pagination:none;mso-layout-grid-align:none;text-autospace:none"&gt;&lt;span lang="PT-BR" style="mso-ansi-language:PT-BR"&gt; &lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;p class="MsoNormal" style="line-height:14.0pt;mso-pagination:none;mso-layout-grid-align:none;text-autospace:none"&gt;&lt;span lang="PT-BR" style="mso-ansi-language:PT-BR"&gt;2**&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;p class="MsoNormal" style="line-height:14.0pt;mso-pagination:none;mso-layout-grid-align:none;text-autospace:none"&gt;&lt;span lang="PT-BR" style="mso-ansi-language:PT-BR"&gt;$$&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;p class="MsoNormal"&gt;&lt;span lang="PT-BR" style="mso-ansi-language:PT-BR"&gt; &lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;!--EndFragment--&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/12259832-6959879524216825121?l=tucacarvalho.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://tucacarvalho.blogspot.com/feeds/6959879524216825121/comments/default' title='Post Comments'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=12259832&amp;postID=6959879524216825121' title='1 Comments'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/12259832/posts/default/6959879524216825121'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/12259832/posts/default/6959879524216825121'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://tucacarvalho.blogspot.com/2008/06/alessandro-e-frederico-caf-quando.html' title='Alessandro e Frederico Café - Quando a reputação salva tudo.'/><author><name>Tuca</name><uri>http://www.blogger.com/profile/16955717633369399407</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='16' height='16' src='http://img2.blogblog.com/img/b16-rounded.gif'/></author><thr:total>1</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-12259832.post-7406184281143154591</id><published>2008-06-14T08:25:00.001-07:00</published><updated>2008-06-14T08:28:04.054-07:00</updated><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='Restaurante'/><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='Crítica'/><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='Rio de Janeiro'/><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='2**'/><title type='text'>Via 7 - A very deceiving palmito</title><content type='html'>&lt;!--StartFragment--&gt;  &lt;p class="MsoNormal"&gt;&lt;span lang="PT-BR" style="mso-ansi-language:PT-BR"&gt;O Rio de Janeiro é uma cidade muito charmosa, como de se esperar há também uma série de lugares charmosos, o Via 7 é um desses. Um restaurante que é original do centro da cidade, paraíso das fast meals, conseguiu se estabelcer com elegância em Ipanema, Rua Garcia d’Avilla, meca dos descolados. O restaurante é divido entre uma grande varanda e uma área fechada, tenho que admitir que adoro varandas, pena que aqui é tão quente.&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;p class="MsoNormal"&gt;&lt;span lang="PT-BR" style="mso-ansi-language:PT-BR"&gt; A proposta do Via 7 não é ter uma comida sofisticada, mas uma comida saborosa e simples, meio que na linha do Gula Gula, mas com um twist pois a comida é um pouco melhor, acho que muitas coisas vem de uma grelha, que dá aquele toque de smokiness para grande parte da comida.&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;p class="MsoNormal"&gt;&lt;span lang="PT-BR" style="mso-ansi-language:PT-BR"&gt; O serviço é muito atencioso e disposto a sugerir e fazer concessões para acomodar o gosto do freguês. Nós pedimos pratos muito diferentes, e todos ficaram bastante satisfeitos. Eu comi o steak burger de picanha, que vem fora do pão, com fritas e o palmito grelhado. Ontem a noite eu achei que este restaurante podia ser um 3***, mas seria uma injustiça com os outros desta categoria. Na verdade acho que tudo isso é culpa do palmito que vem na sua casca original e é grelhado a perfeição com pedacinhos mais queimados, o palmito fica tão suave.&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;p class="MsoNormal"&gt;&lt;span lang="PT-BR" style="mso-ansi-language:PT-BR"&gt; No entanto, no final das contas o courvert é duas estrelas, assim como o resto da comida. Assim como a comida das minhas amigas que estavam comigo. Mas este há de ser o 2** mais charmoso até hoje que eu escrevi.&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;p class="MsoNormal"&gt;&lt;span lang="PT-BR" style="mso-ansi-language:PT-BR"&gt; Via 7&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p class="MsoNormal"&gt;&lt;span lang="PT-BR" style="mso-ansi-language:PT-BR"&gt;Rua Garcia d’Avilla, 125&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;p class="MsoNormal"&gt;&lt;span lang="PT-BR" style="mso-ansi-language:PT-BR"&gt;Ipanema – Rio de Janeiro&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;p class="MsoNormal"&gt;&lt;span lang="PT-BR" style="mso-ansi-language:PT-BR"&gt;Tel – 21- 2512-8100&lt;span style="mso-spacerun: yes"&gt;  &lt;/span&gt;&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;p class="MsoNormal"&gt;&lt;span lang="PT-BR" style="mso-ansi-language:PT-BR"&gt; &lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;p class="MsoNormal"&gt;&lt;span lang="PT-BR" style="mso-ansi-language:PT-BR"&gt;2**&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p class="MsoNormal"&gt;&lt;span lang="PT-BR" style="mso-ansi-language:PT-BR"&gt;$$&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;!--EndFragment--&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/12259832-7406184281143154591?l=tucacarvalho.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://tucacarvalho.blogspot.com/feeds/7406184281143154591/comments/default' title='Post Comments'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=12259832&amp;postID=7406184281143154591' title='5 Comments'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/12259832/posts/default/7406184281143154591'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/12259832/posts/default/7406184281143154591'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://tucacarvalho.blogspot.com/2008/06/via-7-very-deceiving-palmito.html' title='Via 7 - A very deceiving palmito'/><author><name>Tuca</name><uri>http://www.blogger.com/profile/16955717633369399407</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='16' height='16' src='http://img2.blogblog.com/img/b16-rounded.gif'/></author><thr:total>5</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-12259832.post-8490469702930618002</id><published>2008-06-11T15:24:00.000-07:00</published><updated>2008-06-11T15:26:52.330-07:00</updated><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='Restaurante'/><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='Crítica'/><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='2**'/><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='São Paulo'/><title type='text'>Temakeria &amp; Cia - Boa opção simples e barata.</title><content type='html'>Na semana passada, fui jantar na Temakeria &amp;amp; Cia, que fica aqui no Itaim, to começando a achar que São Paulo para mim se resume a este bairro! Este é provavelmente um dos precursores da Koni Store que é uma febre no Rio de Janeiro e vem se alastrando rapidamente por todo o país, fazendo para a comida japonesa o mesmo favor que o Espoleto fez para a italiana: descaracterização, redução de padrões e aumento de eficiência.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;A Temakeria tem mais cara de restaurante japonês e tem as opções de combinados a sua diferença é a ampla oferta de temakis, que são bem executados. O local é agradável mas meio mau divido a impressão que me deu é que era uma outra coisa e foi virando o restaurante atual. Mas acho que o propósito deles não é ser um super restaurante é ser aquele japonês de bairro.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Os temakis são gigantes e tiram o charme da praticidade que é intencional, dado o excesso de recheio acabam por se desmontar. Mas são muito saborosos e tem o essencial alga crocante, arroz gostoso e peixe fresco. Os invecionismos são até gostosos. Sem dúvida é uma boa opção para um jantar rápido caso vc esteja no Itaim.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Temakeria &amp;amp; Cia&lt;br /&gt;Rua Joaquim Floriano - nº307 - Itaim Bibi&lt;br /&gt;Tel – 11 – 3073-0905&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;2**&lt;br /&gt;$&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/12259832-8490469702930618002?l=tucacarvalho.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://tucacarvalho.blogspot.com/feeds/8490469702930618002/comments/default' title='Post Comments'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=12259832&amp;postID=8490469702930618002' title='5 Comments'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/12259832/posts/default/8490469702930618002'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/12259832/posts/default/8490469702930618002'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://tucacarvalho.blogspot.com/2008/06/temakeria-cia-boa-opo-simples-e-barata.html' title='Temakeria &amp; Cia - Boa opção simples e barata.'/><author><name>Tuca</name><uri>http://www.blogger.com/profile/16955717633369399407</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='16' height='16' src='http://img2.blogblog.com/img/b16-rounded.gif'/></author><thr:total>5</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-12259832.post-7591278307371930746</id><published>2008-06-11T12:52:00.000-07:00</published><updated>2008-06-11T15:22:29.619-07:00</updated><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='Restaurante'/><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='Crítica'/><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='3***'/><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='São Paulo'/><title type='text'>La Pasta Gialla - Uma não tão típica cantina Italiana</title><content type='html'>La pasta Gialla&lt;br /&gt;Sergio Arno tem uma coleção de restaurantes no Itaim em São Paulo, sou frenquentador do General Prime Burger que acredito ser a sua casa menos tradicional, acho este muito gostoso. Ontem eu fui no La Pasta Gialla, que tem uma proposta de ser um restaurante mais informal, quase uma cantina, mas sem a cafonice/decoração típica das cantinas de São Paulo. Tem-se a sensação clara que vamos comer uma comida tipicamente italiana, mas de maneira mais sutil do que toalhas xadrez e garrafões de vinho no teto.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Como todo lugar ok or above em São Paulo, estava lotado e fomos colocados, de maneira um tanto quanto rude, em um balcão lateral, mas nada afetaria a minha noite, retruquei com simpatia que quase constrangeu o garçom. O serviço há de ter sido o low point da noite, apesar dos próximos atendentes terem sido muito mais delicados e cuidados, ficou difícil de esquecer a recepção. Além disso, fomos meio que esquecidos em alguns momentos.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;De entrada pedimos uma Bruscheta de pomodoro basilico, com parmesão gratinado, estava salgadinha como devia ser e com um sabor inconfundível de tomates de qualidade, esta é grande e, com isso, vc acaba ficando limitado a um único sabor, apesar da grande variedade de opções. A opção de mix and match seria uma ótima pedida.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Para meu prato principal eu pedi um raviole de queijo de cabra, com molho de peras e amêndoas torradas. A combinação ficou sensacional, as texturas tão diferentes era uma explosão na boca e o azedo do queijo de cabra balanceava a doçura das peras e amêndoas. Nas primeiras 7 garfadas eu achei que estava nos céus, mas acho que no final o gosto adocicado se sobrepôs ao queijo, talvez raviólis mais polpudos, ou um pouco de menos molho fizessem esse prato muito bom. Meu companheiro pediu um Gnochi ao molho de tomates e queijo brie, estava muito saboroso com massa super leve, outra boa pedida.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;All in all a experiência foi muito agradável, a carta de vinhos é ampla mas a opção de pedir decanters de 250 e 500 ml é sensacional e um charme. Para padrões paulistas e dada qualidade na massa, não é uma surpresa, mas tenho que admitir que acho que no Rio esse mesmo lugar custaria 30% menos, em compensação o aluguel do Leblon em 50% a mais!&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;La Pasta Gialla&lt;br /&gt;Rua Pedroso Alvarenga, 528&lt;br /&gt;Itaim Bibi - Zona Sul&lt;br /&gt;Tel - 11 - 3079-3557&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;3***&lt;br /&gt;$$$&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/12259832-7591278307371930746?l=tucacarvalho.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://tucacarvalho.blogspot.com/feeds/7591278307371930746/comments/default' title='Post Comments'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=12259832&amp;postID=7591278307371930746' title='1 Comments'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/12259832/posts/default/7591278307371930746'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/12259832/posts/default/7591278307371930746'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://tucacarvalho.blogspot.com/2008/06/la-pasta-gialla-uma-no-to-tpica-cantina.html' title='La Pasta Gialla - Uma não tão típica cantina Italiana'/><author><name>Tuca</name><uri>http://www.blogger.com/profile/16955717633369399407</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='16' height='16' src='http://img2.blogblog.com/img/b16-rounded.gif'/></author><thr:total>1</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-12259832.post-9080217565819201972</id><published>2008-06-09T17:34:00.001-07:00</published><updated>2008-06-10T08:50:39.925-07:00</updated><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='Restaurante'/><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='Crítica'/><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='Rio de Janeiro'/><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='2**'/><title type='text'>D'amici - Tenho a impressão que meu avô discordaria.</title><content type='html'>&lt;p class="MsoNormal"&gt;&lt;span lang="PT-BR" style="mso-ansi-language: PT-BR"&gt;Tem alguns restaurantes que são clássicos, que tenho certeza que meu avô gostaria que iria elogiar muito e tenho que admitir que algumas dessas características me agradam, mas esses restaurantes muitas vezes não tem a comida que me faz delirar. Hoje eu almocei no D’amici, um clássico italiano do Rio de Janeiro onde sempre tenho almoços de negócios. &lt;?xml:namespace prefix = o /&gt;&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p class="MsoNormal"&gt;&lt;span lang="PT-BR" style="mso-ansi-language: PT-BR"&gt;Ele fica em uma rua meio escondida do Leme e tem uma decoração de restaurante de avô, tudo é bege ou de madeira. As mesas são com toalhas brancas e muito bem postas, se é que vcs me entendem. O highligth de lá é sem dúvidas o couvert que tem a MELHOR pizza branca com alecrim que conheço, lembrem-se que eu sou especialista em courverts, portanto, não considero esse um overstatement. &lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p class="MsoNormal"&gt;&lt;span lang="PT-BR" style="mso-ansi-language: PT-BR"&gt;De entrada ficamos com um cevice e um prato de frios e queijo Grana Padano, the real thing. Eu optei pelo peixe grelhado com ervas finas e um risoto de rúcula de acompanhamento, este é um dos restaurantes que vc escolhe o acompanhamento, eu acho que esse tipo de liberdade pode comprometer a refeição, afinal quem entende de sabores e texturas é o chefe e não o cliente. A minha combinação estava muito gostosa, mas nada de memorável, além do frescor do peixe.&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p class="MsoNormal"&gt;&lt;span lang="PT-BR" style="mso-ansi-language: PT-BR"&gt;Nas minhas outras refeições todos os pratos foram assim, gostosos, mas um pouco caseiros de mais para a proposta do D’amici. Acho que os pratos mais de avô como costela de cordeiro ou alguma carne de caça devem ser melhores,tentarei na minha próxima visita, mas não insistam no risoto,. Vale ressaltar que eles tem uma das melhores cartas de vinho do Rio, além de uma seleção ótima de vinhos na taça. &lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p class="MsoNormal"&gt;&lt;span lang="PT-BR" style="mso-ansi-language: PT-BR"&gt;D’amici&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p class="MsoNormal" style="mso-pagination: none; mso-layout-grid-align: none"&gt;&lt;span lang="PT-BR" style="mso-ansi-language: PT-BR"&gt;Rua Antônio Vieira, 18&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p class="MsoNormal"&gt;&lt;span lang="PT-BR" style="mso-ansi-language: PT-BR"&gt;Leme - Zona Sul &lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p class="MsoNormal"&gt;&lt;span lang="PT-BR" style="mso-ansi-language: PT-BR"&gt;Tel - 21- 2541-4477&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p class="MsoNormal"&gt;&lt;span lang="PT-BR" style="mso-ansi-language: PT-BR"&gt; &lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p class="MsoNormal"&gt;&lt;span lang="PT-BR" style="mso-ansi-language: PT-BR"&gt;2**&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p class="MsoNormal"&gt;&lt;span lang="PT-BR" style="mso-ansi-language: PT-BR"&gt;$$$-$$$$&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;!--EndFragment--&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/12259832-9080217565819201972?l=tucacarvalho.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://tucacarvalho.blogspot.com/feeds/9080217565819201972/comments/default' title='Post Comments'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=12259832&amp;postID=9080217565819201972' title='7 Comments'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/12259832/posts/default/9080217565819201972'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/12259832/posts/default/9080217565819201972'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://tucacarvalho.blogspot.com/2008/06/damici-tenho-impresso-que-meu-av.html' title='D&apos;amici - Tenho a impressão que meu avô discordaria.'/><author><name>Tuca</name><uri>http://www.blogger.com/profile/16955717633369399407</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='16' height='16' src='http://img2.blogblog.com/img/b16-rounded.gif'/></author><thr:total>7</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-12259832.post-4091365131955614565</id><published>2008-06-08T18:53:00.000-07:00</published><updated>2008-06-08T18:55:13.842-07:00</updated><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='Restaurante'/><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='Crítica'/><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='Rio de Janeiro'/><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='3***'/><title type='text'>Atlântico - Muito mais que bons Drinks.</title><content type='html'>&lt;!--StartFragment--&gt;  &lt;p class="MsoNormal"&gt;&lt;span lang="PT-BR" style="mso-ansi-language:PT-BR"&gt;O texto de estréia desse blog foi sobre o Burger Bistrô em São Paulo, qual não foi a minha surpresa ao descobrir que o Atlântico em Copacabana era do mesmo dono, que ainda é dono de outros lugares em São Paulo como o Belini, Gil Bistrô e D-Lounge, todos estão na minha lista de lugares com boa comida e sempre agradáveis. O Atlântico é um desses lugares fora da minha “bolha”, o Leblon, que me faz de vez em quando pegar o carro e ir até lá. &lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;p class="MsoNormal"&gt;&lt;span lang="PT-BR" style="mso-ansi-language:PT-BR"&gt; &lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;p class="MsoNormal"&gt;&lt;span lang="PT-BR" style="mso-ansi-language:PT-BR"&gt;Fica na Av. Atlântica não tão longe das prestadoras de serviço preferidas de Ronaldo, o que sempre torna a experiência mais divertida. Provavelmente tem um dos públicos mais ecléticos que eu conheço, lembra muito Copacabana, notou um dos meus companheiros de sábado a noite. Tem famosos, avós piriguetis, gays, playboys, como eu disse muito eclético. A decoração é propositalmente over, com muito veludo e janelões na frente para que vc possa apreciar a linda vista da praia. &lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;p class="MsoNormal"&gt;&lt;span lang="PT-BR" style="mso-ansi-language:PT-BR"&gt; &lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;p class="MsoNormal"&gt;&lt;span lang="PT-BR" style="mso-ansi-language:PT-BR"&gt;O restaurante é subdivido em 3 áreas: um Lounge na frente, um ambiente de restaurante e um ambiente de bar. Já fiquei tanto no restaurante quanto no bar e todas as vezes a experiência foi agradável. Nesta noite optamos pelo bar e ficamos tomando drinks e comendo os aperitivos, que tem uma série de opções gostosas. Entre os nossos pedidos os destaques foram a “colher” de salmão defumado com pepinos com molho de jerez; a Robata de Filé, azeitoma e o aperitivo de salmão com espagueti de legumes e cogumelos. Todos estavam muito saborosos e leves. &lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;p class="MsoNormal"&gt;&lt;span lang="PT-BR" style="mso-ansi-language:PT-BR"&gt; &lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;p class="MsoNormal"&gt;&lt;span lang="PT-BR" style="mso-ansi-language:PT-BR"&gt;Os drinks são um capitulo a parte tem um carta especial de vodka Belvedere que é a minha favorita, então acho que combina comigo bastante. O Vodka Martini é um dos melhores do Rio de Janeiro, meus companheiros sempre elogiaram muito os outros drinks também. Para finalizar a noite pedimos o sorvete de Tapioca e sopa de frutas vermelhas que estava deliciosa, com o sorvete impecável – quero descobrir da onde é. &lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;p class="MsoNormal"&gt;&lt;span lang="PT-BR" style="mso-ansi-language:PT-BR"&gt; &lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;p class="MsoNormal"&gt;&lt;span lang="PT-BR" style="mso-ansi-language:PT-BR"&gt;Atlântico &lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;p class="MsoNormal"&gt;&lt;span lang="PT-BR" style="mso-ansi-language:PT-BR"&gt;Av. Atlântica 3880&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;p class="MsoNormal"&gt;&lt;span lang="PT-BR" style="mso-ansi-language:PT-BR"&gt;Copacabana – Rio de Janeiro &lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;p class="MsoNormal"&gt;&lt;span lang="PT-BR" style="mso-ansi-language:PT-BR"&gt;Tel – 21 - 2513-2485&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;p class="MsoNormal"&gt;&lt;span lang="PT-BR" style="mso-ansi-language:PT-BR"&gt; &lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;p class="MsoNormal"&gt;&lt;span lang="PT-BR" style="mso-ansi-language:PT-BR"&gt;3***&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;p class="MsoNormal"&gt;&lt;span lang="PT-BR" style="mso-ansi-language:PT-BR"&gt;$$$&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;!--EndFragment--&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/12259832-4091365131955614565?l=tucacarvalho.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://tucacarvalho.blogspot.com/feeds/4091365131955614565/comments/default' title='Post Comments'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=12259832&amp;postID=4091365131955614565' title='1 Comments'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/12259832/posts/default/4091365131955614565'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/12259832/posts/default/4091365131955614565'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://tucacarvalho.blogspot.com/2008/06/atlntico-muito-mais-que-bons-drinks.html' title='Atlântico - Muito mais que bons Drinks.'/><author><name>Tuca</name><uri>http://www.blogger.com/profile/16955717633369399407</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='16' height='16' src='http://img2.blogblog.com/img/b16-rounded.gif'/></author><thr:total>1</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-12259832.post-8437423600810327242</id><published>2008-06-07T17:08:00.000-07:00</published><updated>2008-06-08T18:56:09.620-07:00</updated><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='Crítica'/><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='Rio de Janeiro'/><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='bar'/><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='3***'/><title type='text'>Jobi - Um templo da baixa gastronomia!</title><content type='html'>&lt;!--StartFragment--&gt;  &lt;p class="MsoNormal"&gt;&lt;span lang="PT-BR" style="mso-ansi-language:PT-BR"&gt;Quem me conhece sabe que tem poucos lugares que eu falo tão bem quanto o Jobi, portanto, tenho que admitir que a minha critica é relativamente viesada devido a influência do álcool em excesso e das boas memórias que eu tenho de lá. O Jobi é a apoteose da cultura carioca na minha opinião: displicente, preferencialista, boêmio e simplesmente delicioso. Botecos são templos de gerações que se misturam e que celebram ali o nada. &lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;p class="MsoNormal"&gt;&lt;span lang="PT-BR" style="mso-ansi-language:PT-BR"&gt; &lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;p class="MsoNormal"&gt;&lt;span lang="PT-BR" style="mso-ansi-language:PT-BR"&gt;O Jobi fica no baixo Leblon que atualmente fervilha com pessoas passando de um restaurante para outro, chegando as 3 da manha para comer a melhor pior pizza do Rio, na Guanabara. Portanto, o ambiente não é só o ambiente interno que pode ser considerado um pouco claustrofóbico, mas sim toda a extensão da sua calçada que tem m fluxo de pessoas passando. Minhas mesas preferidas são exatamente as altas que ficam do lado de fora, para apreciar o fluxo de pessoas. Acho que a decoração faz parte do clime a de boteco, o único se não acho que é a televisão que sempre me irrita um pouco. &lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;p class="MsoNormal"&gt;&lt;span lang="PT-BR" style="mso-ansi-language:PT-BR"&gt; &lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;p class="MsoNormal"&gt;&lt;span lang="PT-BR" style="mso-ansi-language:PT-BR"&gt;O que faz o Jobi bombar é uma combinação de fatores: localização serviço rápido e chopp impecável! Eu sei que chopp é pessoal, para mim&lt;span style="mso-spacerun:yes"&gt;  &lt;/span&gt;do Jobi é o melhor que conheço, é sempre estupidamente gelado e mais leve que a da maioria de lugares que eu freqüento. Com isso, vc acaba conseguindo beber mais chopps e no final das contas este é o objetivo de um boteco, beber. &lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;p class="MsoNormal"&gt;&lt;span lang="PT-BR" style="mso-ansi-language:PT-BR"&gt; &lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;p class="MsoNormal"&gt;&lt;span lang="PT-BR" style="mso-ansi-language:PT-BR"&gt;Mas porque o Jobi esta aqui com essa cotação, sem sombra de dúvidas é devido a sua comida. Não sei se conheço uma carne seca acebolada com farofa mais gostosa, sequinha e bem defiada, sem gordura, realmente impecável. Mas não só isso, também tem o bolinho de bacalhau, o risole de camarão, os sanduíches, um verdadeiro templo da baixa gastronomia, e tudo isso sai da cozinha mínima que fica perto dos ainda menores banheiros que são ponto de encontro de solteiros. &lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;p class="MsoNormal"&gt;&lt;span lang="PT-BR" style="mso-ansi-language:PT-BR"&gt; &lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;p class="MsoNormal"&gt;&lt;span lang="PT-BR" style="mso-ansi-language:PT-BR"&gt;Tenho que admitir que o serviço pode ser um ponto fraco para alguns, digo isso, baseado na minha experiência, ontem meu garçom favorito estava de férias e percebi como pode ser difícil ser excepcionalmente bem atendido, como sou normalmente. Vamos combinar que não tem nada mais carioca que ter preferencialismo no atendimento, faz parte do folclore. &lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;p class="MsoNormal"&gt;&lt;span lang="PT-BR" style="mso-ansi-language:PT-BR"&gt; &lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;p class="MsoNormal"&gt;&lt;span lang="PT-BR" style="mso-ansi-language:PT-BR"&gt;Jobi&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;p class="MsoNormal"&gt;&lt;span lang="PT-BR" style="mso-ansi-language:PT-BR"&gt; &lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;p class="MsoNormal"&gt;&lt;span lang="PT-BR" style="mso-ansi-language:PT-BR"&gt;Av. Ataulfo de Paiva, 1166&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;p class="MsoNormal"&gt;&lt;span lang="PT-BR" style="mso-ansi-language:PT-BR"&gt;Leblon – Rio de Janeiro&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;p class="MsoNormal"&gt;&lt;span lang="PT-BR" style="mso-ansi-language:PT-BR"&gt;Tel – 21 - 2274-5055&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;p class="MsoNormal"&gt;&lt;span lang="PT-BR" style="mso-ansi-language:PT-BR"&gt; &lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;p class="MsoNormal"&gt;&lt;span lang="PT-BR" style="mso-ansi-language:PT-BR"&gt;3***&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p class="MsoNormal"&gt;$$ (mas neste caso o número de chopps faz toda a diferença)&lt;/p&gt;  &lt;!--EndFragment--&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/12259832-8437423600810327242?l=tucacarvalho.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://tucacarvalho.blogspot.com/feeds/8437423600810327242/comments/default' title='Post Comments'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=12259832&amp;postID=8437423600810327242' title='5 Comments'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/12259832/posts/default/8437423600810327242'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/12259832/posts/default/8437423600810327242'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://tucacarvalho.blogspot.com/2008/06/jobi-um-templo-da-baixa-gastronomia.html' title='Jobi - Um templo da baixa gastronomia!'/><author><name>Tuca</name><uri>http://www.blogger.com/profile/16955717633369399407</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='16' height='16' src='http://img2.blogblog.com/img/b16-rounded.gif'/></author><thr:total>5</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-12259832.post-2219716842280910395</id><published>2008-06-05T07:42:00.000-07:00</published><updated>2008-06-05T09:06:46.730-07:00</updated><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='Nome'/><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='respostas'/><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='critério'/><title type='text'>Nome e outras respostas!</title><content type='html'>Tenho que admitir que Pedro T está certo estou refém do nome do meu blog, e vamos combinar que ninguém merece ser refém de vc mesmo, né? Com isso, vou anunciar o final da breve vida da parte de TV deste blog, quando escrevi o post sobre Lost foi mais por obrigação que por prazer.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Portanto, preciso de um nome criativo pra o blog, deixem as suas sugestões nos comentários, por favor! O vencedor ganha um jantar comigo para ouvir eu falar mal do restaurante ao vivo!! hehehehehe&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;A outra sugestão que eu vou adotar é a de dizer aproximadamente quanto custa a refeição sem o vinho, como dar o valor exato não seria justo, eu vou usar um critério de $-$$$$. Note que na minha avaliação, o custo benefício já entra, mas para os que querem usar o blog como referência entendo que ajuda muito.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Portanto:&lt;br /&gt;$ - até R$ 40&lt;br /&gt;$$ - R$ 40 – 60&lt;br /&gt;$$$ - R$ 60-100&lt;br /&gt;$$$$ - acima de R$ 100&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Gostaria de agradecer a todos que tem visitado o Blog!&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/12259832-2219716842280910395?l=tucacarvalho.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://tucacarvalho.blogspot.com/feeds/2219716842280910395/comments/default' title='Post Comments'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=12259832&amp;postID=2219716842280910395' title='7 Comments'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/12259832/posts/default/2219716842280910395'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/12259832/posts/default/2219716842280910395'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://tucacarvalho.blogspot.com/2008/06/nome-e-outras-respostas.html' title='Nome e outras respostas!'/><author><name>Tuca</name><uri>http://www.blogger.com/profile/16955717633369399407</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='16' height='16' src='http://img2.blogblog.com/img/b16-rounded.gif'/></author><thr:total>7</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-12259832.post-3276726393191069019</id><published>2008-06-05T07:24:00.000-07:00</published><updated>2008-06-05T07:44:32.155-07:00</updated><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='Restaurante'/><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='Crítica'/><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='3***'/><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='São Paulo'/><title type='text'>Emiliano - Mais um para a lista de observações</title><content type='html'>&lt;blockquote&gt;&lt;p&gt;Ontem eu fui almoçar no Emiliano, nos Jardins, o restaurante que fica dentro do hotel com o mesmo nome, um desses hotéis 5 estrelas modernos e estilosos, mas com um toque de classe italiana talvez. O restaurante fica no fundo do hotel com um jardim de inverno muito bonito e agradável. Tem pessoas que tem preconceitos contra restaurante de hotel mas esse não é o meu caso, já comi ótima refeições em hotéis.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;O Emiliano é um restaurante de cozinha moderna com um ambiente que combina com a sua comida, a decoração lembra um pouco a do Fasano por ser clássica e leve. Eu gosto muito desse tipo de ambiente para comer, onde a decoração ou o ambiente não roubam a cena do ator principal: a comida.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Então falemos dela, o couver estava muito gostos com opção de pães quentinhos e algumas pastinhas além de um azeite muito com fleur de sel para vc fazer uma belíssima scarpetta – passar o pão no azeite. De entrada eu pedi um carpacio que vinha com rúcula, parmesão e cogumelos na manteiga, sabores equilibrados e ligeiros, como uma entrada tem que ser. Antes disso, na verdade recebemos a entrada do chef, um ravióli (eu disse um mesmo) de cogumelos que estava excepcional, deixou uma sensação de quero mais e foi um bom começo para a refeição. Eu tenho que admitir que ADORO ser surpreendido por um amuse bouche ou um prato de surpresa entre pratos, isso faz toda a diferença e mostra o “carinho” que estamos sendo recebidos.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;O meu prato principal foi um combinado de frutos do mar grelhados com um ravióli de abobora que estava muito delicado e poderoso ao mesmo tempo. A doçura da abóbora completava o fresco do camarão e o tempero do açafrão. Ao final, ficamos sem sobremesa mas tomamos um café, Nespresso, mais pontos para o Emiliano. O serviço foi definifivamente acima da média e beirava o invisível, como deve ser em um ambiente como esse. Entra definitivamente na lista de lugares em observação, acho que mais uma visita do memso nível o coloca na categoria acima.&lt;br /&gt;&lt;/p&gt;&lt;p&gt;Emiliano&lt;br /&gt;Rua Oscar Freire, 384&lt;br /&gt;Jardim Paulista - Zona Sul&lt;br /&gt;Tel – 11 - 3068-4390&lt;/p&gt;&lt;p&gt;3***&lt;br /&gt;$$$$&lt;br /&gt;&lt;/p&gt;&lt;/blockquote&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/12259832-3276726393191069019?l=tucacarvalho.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://tucacarvalho.blogspot.com/feeds/3276726393191069019/comments/default' title='Post Comments'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=12259832&amp;postID=3276726393191069019' title='0 Comments'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/12259832/posts/default/3276726393191069019'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/12259832/posts/default/3276726393191069019'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://tucacarvalho.blogspot.com/2008/06/emiliano-mais-um-para-lista-de.html' title='Emiliano - Mais um para a lista de observações'/><author><name>Tuca</name><uri>http://www.blogger.com/profile/16955717633369399407</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='16' height='16' src='http://img2.blogblog.com/img/b16-rounded.gif'/></author><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-12259832.post-3988691726998527934</id><published>2008-06-03T16:44:00.000-07:00</published><updated>2008-06-03T16:45:12.898-07:00</updated><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='TV'/><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='LOST'/><title type='text'>TV - Primeira e última tentativa?</title><content type='html'>Estou gostando tanto de escrever sobre comida e restaurantes que acho que vou desistir de falar sobre TV. Na verdade, se for usar a definição do blog do Marcelo Katsusky eu entendo mais de TV do que de comida.  Eu na verdade não sou viciado em Tv aberta, mas sim os seriados. Desde o advento de temporadas em DVD, fiquei ainda mais viciado.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Foi assim que começou o meu vício por LOST, peguei emprestada a primeira temporada, e fiquei viciado. Quem me conhece sabe o que eu quero dizer com vício, eu as vezes passo o sábado ou domingo em casa assistindo. Ontem assisti o season finale (baixado na internet) de LOST e estou gostando ainda mais da série que deixa vc mais confuso a cada capítulo. Tenho que admitir sou uma presa fácil para os Cliff hangers e LOST é campeã desses.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Sem contar muitos detalhes sobre o final, para não estragar para quem não viu. Os Oceanic six está ferrado, porque Jack vai ter que levar eles de volta para a ilha e vamos combinar, que não acha que ele vai conseguir. A minha impressão é que no final eu vou achar a explicação para tudo da ilha meio boba, mas até lá vou continuar assistindo LOST, mas só daqui a 8 meses.&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/12259832-3988691726998527934?l=tucacarvalho.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://tucacarvalho.blogspot.com/feeds/3988691726998527934/comments/default' title='Post Comments'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=12259832&amp;postID=3988691726998527934' title='5 Comments'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/12259832/posts/default/3988691726998527934'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/12259832/posts/default/3988691726998527934'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://tucacarvalho.blogspot.com/2008/06/tv-primeira-e-ltima-tentativa.html' title='TV - Primeira e última tentativa?'/><author><name>Tuca</name><uri>http://www.blogger.com/profile/16955717633369399407</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='16' height='16' src='http://img2.blogblog.com/img/b16-rounded.gif'/></author><thr:total>5</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-12259832.post-587363630913532937</id><published>2008-06-03T05:34:00.000-07:00</published><updated>2009-04-04T12:36:36.442-07:00</updated><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='Restaurante'/><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='Crítica'/><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='Rio de Janeiro'/><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='3***'/><title type='text'>Fasano al Mare - Quase gol de placa, não sei definir o porquê.</title><content type='html'>Acho que as vezes 3*** não fazem justiça a um restaurante, mas quando vc não vê estrelas durante a refeição será que este merece 4****? Não sei, estou quase cedendo as pressões e criando uma categoria de estrelas fracionárias. Por enquanto vou stick to my method. Um jantar em qualquer uma das casas da família Fasano é uma experiência marcante, e o Fasano al Mare não é diferente a noite é marcada por serviço impecável, comida excepcionalmente bem executada e ambiente muito agradável.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;O restaurante fica no novo hotel Fasano na Viera Souto, na praia de Ipanema. A decoração é suave com muitas cortinas esvoaçantes e móveis de madeira mais escura, na lateral tem 4 mesas ao ar livre com um toque de Jardim de Inverno, muito charmosas. Uma coisa que eu achei interessante foi que as mesas podem ser expandidas, por exemplo uma mesa para 3, é quadrada com uma mão a menos de todos os lados do que a mesa de 4, um detalhe, mas que torna a conversa mais fácil.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;A comida é realmente o destaque da noite, eu comi um filé com foie gras, trufas pretas, acompanhado de um suflê de batatas, aspargos e um brioche. A combinação de sabores era muito boa, o foie gras estava muito gostoso e cremoso, se eu tivesse que fazer uma crítica foi que tinha apenas 3 pequenos pedaços de aspargos, achei um pouco desproporcional em relação ao resto do prato. Os meus companheiros optaram por um bacalhau com creme de brócolis que estava com uma cara ótima e foi muito elogiado.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;O preço é proporcional a fama, mas acho que para o nível de serviço e qualidade da refeição não qualifica como um roubo. A carta de vinhos é exessivamente puxada para a banda mais cara, mesmo assim achei uma ótima opção portuguesa por um preço mais camarada – salve a tabelinha das safras, Douro 2000 é 10 mesmo.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;O serviço é realmente diferenciado, acho que poucos lugares no Rio conseguem ter um serviço tão bom. O nosso Somelier achou a nossa escolha de vinho muito boa e fez algumas sugestões de pratos, que eu achei realmente bem feitas, principalmente porque eu escolhi um vinho tinto mais cheio em um restaurante de frutos do mar. Os garçons estão sempre por perto fazendo a refeição fluir muito bem. Eu acho que talvez se eu voltar lá e provar outro prato e achar esse sublime ele mereça 4****, mas hoje, ele vai ficar com 3***.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Fasano al Mare&lt;br /&gt;Av. Vieira Souto, 80&lt;br /&gt;Ipanema - Zona Sul&lt;br /&gt;Tel - 21 - 3202-4000&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;3***&lt;br /&gt;$$$$&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/12259832-587363630913532937?l=tucacarvalho.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://tucacarvalho.blogspot.com/feeds/587363630913532937/comments/default' title='Post Comments'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=12259832&amp;postID=587363630913532937' title='6 Comments'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/12259832/posts/default/587363630913532937'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/12259832/posts/default/587363630913532937'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://tucacarvalho.blogspot.com/2008/06/fasano-al-mare-quase-gol-de-placa-no.html' title='Fasano al Mare - Quase gol de placa, não sei definir o porquê.'/><author><name>Tuca</name><uri>http://www.blogger.com/profile/16955717633369399407</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='16' height='16' src='http://img2.blogblog.com/img/b16-rounded.gif'/></author><thr:total>6</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-12259832.post-6597512722347401871</id><published>2008-06-01T16:27:00.000-07:00</published><updated>2008-06-05T07:46:54.478-07:00</updated><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='Restaurante'/><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='Crítica'/><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='Rio de Janeiro'/><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='1*'/><title type='text'>Garcia &amp; Rodrigues - O serviço que estraga a comida.</title><content type='html'>&lt;p class="MsoNormal"&gt;&lt;span lang="PT-BR" style="mso-ansi-language: PT-BR"&gt;Como disse quanto eu descrevi o meu critério cada restaurante tem a sua proposta, um restaurante que cobra R$ 70 por um prato tem que entregar muito mais que uma comida excepcional em cima do prato, tem que ser uma experiência completa e gratificante. Hoje fui almoçar no Garcia e Rodrigues, infelizmente não foi essa experiência que tivemos, pena que tivemos que pagar o preço de um restaurante que devia entregar muito mais. &lt;?xml:namespace prefix = o /&gt;&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p class="MsoNormal"&gt;&lt;span lang="PT-BR" style="mso-ansi-language: PT-BR"&gt; &lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p class="MsoNormal"&gt;&lt;span lang="PT-BR" style="mso-ansi-language: PT-BR"&gt;O Garcia e Rodrigues já é um lugar tradicional no baixo Leblon, deve ser um dos restaurantes mais charmosos do Leblon, na entrada tem algumas mesinhas para se comer um sanduíche, tomar uma taça de vinho, ou comer um doce, o pé direto é duplo e ainda há mais mesas no mezanino do segundo andar, além disso, há produtos para que vc possa levar para casa, realmente um charme. No fundo tem o restaurante mais formal, com os preços de gente grande. &lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p class="MsoNormal"&gt;&lt;span lang="PT-BR" style="mso-ansi-language: PT-BR"&gt; &lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p class="MsoNormal"&gt;&lt;span lang="PT-BR" style="mso-ansi-language: PT-BR"&gt;Chegamos lá e sentamos em uma mesa central e na linha de visão de todos os garçons, não imagino o sofrimento das pessoas nas mesas do canto. O serviço realmente foi ruim, do fato de termos que pedir o cardápio, pedir a carta de vinho, pedir para fazermos o pedido do vinho, para todas as vezes que queríamos mais água. Além disso, nunca nos foi servido mais água ou vinho, tivemos que chamar atenção ou pedir literalmente para todos os passos da refeição. The cherry on the cake foi a sobremesa que eu havia pedido uma torna de nozes com uma bola de sorvete de creme,&lt;span style="mso-spacerun: yes"&gt;  &lt;/span&gt;a torta chegou antes das outras sobremesas e o sorvete chegou 10 minutos depois do final da minha torta. &lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p class="MsoNormal"&gt;&lt;span lang="PT-BR" style="mso-ansi-language: PT-BR"&gt; &lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p class="MsoNormal"&gt;&lt;span lang="PT-BR" style="mso-ansi-language: PT-BR"&gt;O couvert era muito gostoso, com pães, manteiga e patê. Para entrada comemos o Foie Gras grelhado com uvas e maças carameladas. Estava muito bem feito e com uma textura “mellow” como deve ser. O meu prato principal foi um Bife de Chorrizo que estava um pouco seco acompanhados de batatas, sem muito sabor e molho bernaise. O resto da mesa acho que teve mais sorte com os pedidos, o steak tartare foi muito elogiado. &lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p class="MsoNormal"&gt;&lt;span lang="PT-BR" style="mso-ansi-language: PT-BR"&gt; &lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p class="MsoNormal"&gt;&lt;span lang="PT-BR" style="mso-ansi-language: PT-BR"&gt;Indiferentemente da qualidade da comida que teve seus pontos altos, o serviço foi tão ruim que tornou a experiência cansativa. Quando está se pagando o preço cobrado o mínimo que se espera é uma tarde agradável e fluída, não foi o que aconteceu, com isso, a comida fica em segundo plano. &lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p class="MsoNormal"&gt;&lt;span lang="PT-BR" style="mso-ansi-language: PT-BR"&gt; &lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p class="MsoNormal"&gt;&lt;span lang="PT-BR" style="mso-ansi-language: PT-BR"&gt;Garcia e Rodrigues&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p class="MsoNormal"&gt;&lt;span lang="PT-BR" style="mso-ansi-language: PT-BR"&gt;Av. Ataulfo de Paiva, 1251, Leblon&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p class="MsoNormal"&gt;&lt;span lang="PT-BR" style="mso-ansi-language: PT-BR"&gt;Rio de Janeiro&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p class="MsoNormal"&gt;&lt;span lang="PT-BR" style="mso-ansi-language: PT-BR"&gt;Tel – 21 – 3206-4109&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p class="MsoNormal"&gt;&lt;span lang="PT-BR" style="mso-ansi-language: PT-BR"&gt; &lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p class="MsoNormal"&gt;&lt;span lang="PT-BR" style="mso-ansi-language: PT-BR"&gt;1*&lt;br /&gt;$$$&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;!--EndFragment--&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/12259832-6597512722347401871?l=tucacarvalho.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://tucacarvalho.blogspot.com/feeds/6597512722347401871/comments/default' title='Post Comments'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=12259832&amp;postID=6597512722347401871' title='3 Comments'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/12259832/posts/default/6597512722347401871'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/12259832/posts/default/6597512722347401871'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://tucacarvalho.blogspot.com/2008/06/garcia-rodrigues-o-servio-que-estraga.html' title='Garcia &amp; Rodrigues - O serviço que estraga a comida.'/><author><name>Tuca</name><uri>http://www.blogger.com/profile/16955717633369399407</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='16' height='16' src='http://img2.blogblog.com/img/b16-rounded.gif'/></author><thr:total>3</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-12259832.post-1486926941683065257</id><published>2008-06-01T15:42:00.000-07:00</publi
